דברים 18

קאַפּיטל 18

א לֹֽא־יִ֠הְיֶה לַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם כָּל־שֵׁ֧בֶט לֵוִ֛י חֵ֥לֶק וְנַחֲלָ֖ה עִם־יִשְׂרָאֵ֑ל אִשֵּׁ֧י יְהוָ֛ה וְנַחֲלָת֖וֹ יֹאכֵלֽוּן׃
1 די כֹּהנים פֿון לֵוִי, דער גאַנצער שבֿט לֵוִי, זאָלן ניט האָבן קײן חלק און קײן נחלה אין ישׂראל; די פֿײַעראָפּפֿער פֿון גאָט און זײַן נחלה זאָלן זײ עסן.
ב וְנַחֲלָ֥ה לֹא־יִֽהְיֶה־לּ֖וֹ בְּקֶ֣רֶב אֶחָ֑יו יְהוָה֙ ה֣וּא נַחֲלָת֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּר־לֽוֹ׃ (ס)
2 און זײ זאָלן ניט האָבן קײן נחלה צװישן זײערע ברידער; גאָט איז זײער נחלה, אַזױ װי ער האָט צו זײ גערעדט.
ג וְזֶ֡ה יִהְיֶה֩ מִשְׁפַּ֨ט הַכֹּהֲנִ֜ים מֵאֵ֣ת הָעָ֗ם מֵאֵ֛ת זֹבְחֵ֥י הַזֶּ֖בַח אִם־שׁ֣וֹר אִם־שֶׂ֑ה וְנָתַן֙ לַכֹּהֵ֔ן הַזְּרֹ֥עַ וְהַלְּחָיַ֖יִם וְהַקֵּבָֽה׃
3 און דאָס זאָל זײַן דאָס רעכט פֿון די כֹּהנים, פֿון דעם פֿאָלק, פֿון די װאָס שלאַכטן אַ שלאַכטאָפּפֿער; סײַ אַן אָקס, סײַ אַ שעפּס, זאָל מען געבן דעם כֹּהן די שולטער, און די קינבאַקן, און דעם מאָגן.
ד רֵאשִׁ֨ית דְּגָֽנְךָ֜ תִּֽירֹשְׁךָ֣ וְיִצְהָרֶ֗ךָ וְרֵאשִׁ֛ית גֵּ֥ז צֹאנְךָ֖ תִּתֶּן־לּֽוֹ׃
4 דאָס ערשטע פֿון דײַן תּבֿואה, פֿון דײַן װײַן, און פֿון דײַן אײל, און דאָס ערשטע פֿון דער שערונג פֿון דײַנע שאָף, זאָלסטו אים געבן.
ה כִּ֣י ב֗וֹ בָּחַ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ מִכָּל־שְׁבָטֶ֑יךָ לַעֲמֹ֨ד לְשָׁרֵ֧ת בְּשֵׁם־יְהוָ֛ה ה֥וּא וּבָנָ֖יו כָּל־הַיָּמִֽים׃ (ס)
5 װאָרום אים האָט ה׳ דײַן גאָט אױסדערװײלט פֿון אַלע דײַנע שבֿטים, צו שטײן צו דינען אין נאָמען פֿון גאָט, ער און זײַנע קינדער אַלע טעג.
ו וְכִֽי־יָבֹ֨א הַלֵּוִ֜י מֵאַחַ֤ד שְׁעָרֶ֙יךָ֙ מִכָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר־ה֖וּא גָּ֣ר שָׁ֑ם וּבָא֙ בְּכָל־אַוַּ֣ת נַפְשׁ֔וֹ אֶל־הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֥ר יְהוָֽה׃
6 און אַז אַ לֵוִי װיל קומען פֿון אײנעם פֿון דײַנע טױערן פֿון גאַנץ ישׂראל, װאָס ער װוינט דאָרטן, זאָל ער קומען װיפֿיל זײַן האַרץ געלוסט, צו דעם אָרט װאָס גאָט װעט אױסדערװײלן.
ז וְשֵׁרֵ֕ת בְּשֵׁ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו כְּכָל־אֶחָיו֙ הַלְוִיִּ֔ם הָעֹמְדִ֥ים שָׁ֖ם לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃
7 און ער זאָל דינען אין נאָמען פֿון ה׳ זײַן גאָט אַזױ װי אַלע זײַנע ברידער די לוִיִים װאָס שטײען דאָרטן פֿאַר גאָט.
ח חֵ֥לֶק כְּחֵ֖לֶק יֹאכֵ֑לוּ לְבַ֥ד מִמְכָּרָ֖יו עַל־הָאָבֽוֹת׃ (ס)
8 גלײַכע חלקים זאָלן זײ עסן, אַחוץ װאָס אים װערט געגעבן לױט די פֿאָטערהײַזער.
ט כִּ֤י אַתָּה֙ בָּ֣א אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ לֹֽא־תִלְמַ֣ד לַעֲשׂ֔וֹת כְּתוֹעֲבֹ֖ת הַגּוֹיִ֥ם הָהֵֽם׃
9 אַז דו קומסט אין דעם לאַנד װאָס ה׳ דײַן גאָט גיט דיר, זאָלסטו זיך ניט אָפּלערנען צו טאָן אַזױ װי די אומװערדיקײטן פֿון יענע פֿעלקער.
י לֹֽא־יִמָּצֵ֣א בְךָ֔ מַעֲבִ֥יר בְּנֽוֹ־וּבִתּ֖וֹ בָּאֵ֑שׁ קֹסֵ֣ם קְסָמִ֔ים מְעוֹנֵ֥ן וּמְנַחֵ֖שׁ וּמְכַשֵּֽׁף׃
10 עס זאָל זיך ניט געפֿינען בײַ דיר אײנער װאָס מאַכט דורכגײן זײַן זון אָדער זײַן טאָכטער דורכן פֿײַער, אַ װאָרזאָגער פֿון װאָרזאָגענישן, אַ צײכנזעער, אָדער אַ טרעפֿער, אָדער אַ מכשף,
יא וְחֹבֵ֖ר חָ֑בֶר וְשֹׁאֵ֥ל אוֹב֙ וְיִדְּעֹנִ֔י וְדֹרֵ֖שׁ אֶל־הַמֵּתִֽים׃
11 אָדער אַ צױבערשפּרעכער, אָדער אײנער װאָס פֿרעגט בײַ אַ גײַסט אָדער אַ רוח, אָדער אַ פֿאָרשער בײַ טױטע.
יב כִּֽי־תוֹעֲבַ֥ת יְהוָ֖ה כָּל־עֹ֣שֵׂה אֵ֑לֶּה וּבִגְלַל֙ הַתּוֹעֵבֹ֣ת הָאֵ֔לֶּה יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ מוֹרִ֥ישׁ אוֹתָ֖ם מִפָּנֶֽיךָ׃
12 װאָרום אַן אומװערדיקײט בײַ גאָט איז יעטװעדער װאָס טוט דאָס, און פֿון װעגן די דאָזיקע אומװערדיקײטן פֿאַרטרײַבט זײ ה׳ דײַן גאָט פֿון פֿאַר דיר.
יג תָּמִ֣ים תִּֽהְיֶ֔ה עִ֖ם יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ (ס)
13 גאַנץ זאָלסטו זײַן מיט ה׳ דײַן גאָט.
יד כִּ֣י ׀ הַגּוֹיִ֣ם הָאֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ יוֹרֵ֣שׁ אוֹתָ֔ם אֶל־מְעֹנְנִ֥ים וְאֶל־קֹסְמִ֖ים יִשְׁמָ֑עוּ וְאַתָּ֕ה לֹ֣א כֵ֔ן נָ֛תַן לְךָ֖ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
14 װאָרום די דאָזיקע פֿעלקער װאָס דו ירשעסט זײ, הערן זיך צו צו צײכנזעערס, און צו װאָרזאָגערס, אָבער דו – ניט אַזױ-װאָס האָט דיר געגעבן ה׳ דײַן גאָט.
טו נָבִ֨יא מִקִּרְבְּךָ֤ מֵאַחֶ֙יךָ֙ כָּמֹ֔נִי יָקִ֥ים לְךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ אֵלָ֖יו תִּשְׁמָעֽוּן׃
15 אַ נבֿיא פֿון צװישן דיר, פֿון דײַנע ברידער, אַזאַ װי איך, װעט דיר אױפֿשטעלן ה׳ דײַן גאָט; צו אים זאָלט איר זיך צוהערן.
טז כְּכֹ֨ל אֲשֶׁר־שָׁאַ֜לְתָּ מֵעִ֨ם יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ בְּחֹרֵ֔ב בְּי֥וֹם הַקָּהָ֖ל לֵאמֹ֑ר לֹ֣א אֹסֵ֗ף לִשְׁמֹ֙עַ֙ אֶת־קוֹל֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י וְאֶת־הָאֵ֨שׁ הַגְּדֹלָ֥ה הַזֹּ֛את לֹֽא־אֶרְאֶ֥ה ע֖וֹד וְלֹ֥א אָמֽוּת׃
16 גענױ אַזױ װי דו האָסט פֿאַרלאַנגט פֿון ה׳ דײַן גאָט אין חוֹרֵבֿ, אין טאָג פֿון דער אײַנזאַמלונג, אַזױ צו זאָגן: לאָמיך ניט הערן װידער דעם קָול פֿון ה׳ מײַן גאָט, לאָמיך ניט זען מער דאָס דאָזיקע גרױסע פֿײַער, כּדי איך זאָל ניט שטאַרבן.
יז וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י הֵיטִ֖יבוּ אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽרוּ׃
17 און גאָט האָט געזאָגט צו מיר: גוט איז װאָס זײ האָבן גערעדט.
יח נָבִ֨יא אָקִ֥ים לָהֶ֛ם מִקֶּ֥רֶב אֲחֵיהֶ֖ם כָּמ֑וֹךָ וְנָתַתִּ֤י דְבָרַי֙ בְּפִ֔יו וְדִבֶּ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם אֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר אֲצַוֶּֽנּוּ׃
18 אַ נבֿיא װעל איך זײ אױפֿשטעלן פֿון צװישן זײערע ברידער, אַזאַ װי דו, און איך װעל אַרײַנגעבן מײַנע װערטער אין זײַן מױל, און ער װעט רעדן צו זײ אַלץ װאָס איך װעל אים באַפֿעלן.
יט וְהָיָ֗ה הָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־יִשְׁמַע֙ אֶל־דְּבָרַ֔י אֲשֶׁ֥ר יְדַבֵּ֖ר בִּשְׁמִ֑י אָנֹכִ֖י אֶדְרֹ֥שׁ מֵעִמּֽוֹ׃
19 און עס װעט זײַן, דער מאַן װאָס װעט ניט צוהערן צו מײַנע װערטער װאָס ער װעט רעדן אין מײַן נאָמען, װעל איך אױפֿמאָנען פֿון אים.
כ אַ֣ךְ הַנָּבִ֡יא אֲשֶׁ֣ר יָזִיד֩ לְדַבֵּ֨ר דָּבָ֜ר בִּשְׁמִ֗י אֵ֣ת אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־צִוִּיתִיו֙ לְדַבֵּ֔ר וַאֲשֶׁ֣ר יְדַבֵּ֔ר בְּשֵׁ֖ם אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וּמֵ֖ת הַנָּבִ֥יא הַהֽוּא׃
20 אָבער דער נבֿיא װאָס װעט מוטװיליקן צו רעדן אין מײַן נאָמען אַ װאָרט װאָס איך האָב אים ניט באַפֿױלן צו רעדן, אָדער דער װאָס װעט רעדן אין נאָמען פֿון פֿרעמדע געטער, יענער נבֿיא זאָל שטאַרבן.
כא וְכִ֥י תֹאמַ֖ר בִּלְבָבֶ֑ךָ אֵיכָה֙ נֵדַ֣ע אֶת־הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר לֹא־דִבְּר֖וֹ יְהוָֽה׃
21 און אױב דו װעסט זאָגן אין דײַן האַרצן: װי אַזױ װעלן מיר דערקענען דאָס װאָרט װאָס גאָט האָט עס ניט גערעדט?
כב אֲשֶׁר֩ יְדַבֵּ֨ר הַנָּבִ֜יא בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֗ה וְלֹֽא־יִהְיֶ֤ה הַדָּבָר֙ וְלֹ֣א יָב֔וֹא ה֣וּא הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר לֹא־דִבְּר֖וֹ יְהוָ֑ה בְּזָדוֹן֙ דִּבְּר֣וֹ הַנָּבִ֔יא לֹ֥א תָג֖וּר מִמֶּֽנּוּ׃ (ס)
22 אַז דער נבֿיא װעט רעדן אין נאָמען פֿון גאָט, און דאָס װאָרט װעט ניט געשען און ניט אָנקומען, איז דאָס אַ װאָרט װאָס גאָט האָט עס ניט גערעדט; מיט מוטװיליקײט האָט עס דער נבֿיא גערעדט; זאָלסט זיך ניט שרעקן פֿאַר אים.
פֿריִערדיקער קאַפּיטלווײַטערדיקער קאַפּיטל