דברים 27

קאַפּיטל 27

א וַיְצַ֤ו מֹשֶׁה֙ וְזִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר שָׁמֹר֙ אֶת־כָּל־הַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֖ם הַיּֽוֹם׃
1 און משה און די עלטסטע פֿון ישׂראל האָבן באַפֿױלן דעם פֿאָלק, אַזױ צו זאָגן: היט אַלע געבאָט װאָס איך געביט אײַך הײַנט.
ב וְהָיָ֗ה בַּיּוֹם֮ אֲשֶׁ֣ר תַּעַבְר֣וּ אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ וַהֲקֵמֹתָ֤ לְךָ֙ אֲבָנִ֣ים גְּדֹל֔וֹת וְשַׂדְתָּ֥ אֹתָ֖ם בַּשִּֽׂיד׃
2 און עס װעט זײַן, אין דעם טאָג װאָס איר װעט אַריבערגײן דעם יַרדן צו דעם לאַנד װאָס ה׳ דײַן גאָט גיט דיר, זאָלסטו דיר אױפֿשטעלן גרויסע שטײנער, און זײ באַקאַלכן מיט קאַלך.
ג וְכָתַבְתָּ֣ עֲלֵיהֶ֗ן אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֛י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֖את בְּעָבְרֶ֑ךָ לְמַ֡עַן אֲשֶׁר֩ תָּבֹ֨א אֶל־הָאָ֜רֶץ אֲ‍ֽשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֣יךָ ׀ נֹתֵ֣ן לְךָ֗ אֶ֣רֶץ זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־אֲבֹתֶ֖יךָ לָֽךְ׃
3 און זאָלסט אױפֿשרײַבן אױף זײ אַלע װערטער פֿון דער דאָזיקער תּוֹרה, אַז דו װעסט אַריבערגײן; כּדי זאָלסט קומען אין דעם לאַנד װאָס ה׳ דײַן גאָט גיט דיר, אַ לאַנד װאָס פֿליסט מיט מילך און האָניק, אַזױ װי ה׳ דער גאָט פֿון דײַנע עלטערן האָט דיר צוגעזאָגט.
ד וְהָיָה֮ בְּעָבְרְכֶ֣ם אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ תָּקִ֜ימוּ אֶת־הָאֲבָנִ֣ים הָאֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֜י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֛ם הַיּ֖וֹם בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל וְשַׂדְתָּ֥ אוֹתָ֖ם בַּשִּֽׂיד׃
4 און עס װעט זײַן, װי איר גײט אַריבער דעם יַרדן, זאָלט איר אױפֿשטעלן די דאָזיקע שטײנער װאָס איך באַפֿעל אײַך הײַנט, אױף דעם באַרג עֵיבֿל, און זאָלסט זײ באַקאַלכן מיט קאַלך.
ה וּבָנִ֤יתָ שָּׁם֙ מִזְבֵּ֔חַ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ מִזְבַּ֣ח אֲבָנִ֔ים לֹא־תָנִ֥יף עֲלֵיהֶ֖ם בַּרְזֶֽל׃
5 און זאָלסט דאָרטן בױען אַ מזבח צו ה׳ דײַן גאָט, אַ מזבח פֿון שטײנער; זאָלסט ניט אױפֿהײבן אױף זײ אַן אײַזן.
ו אֲבָנִ֤ים שְׁלֵמוֹת֙ תִּבְנֶ֔ה אֶת־מִזְבַּ֖ח יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְהַעֲלִ֤יתָ עָלָיו֙ עוֹלֹ֔ת לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
6 פֿון גאַנצע שטײנער זאָלסטו בױען דעם מזבח פֿון ה׳ דײַן גאָט; און זאָלסט אױפֿברענגען אױף אים בראַנדאָפּפֿער צו גאָט דײַן האַר.
ז וְזָבַחְתָּ֥ שְׁלָמִ֖ים וְאָכַ֣לְתָּ שָּׁ֑ם וְשָׂ֣מַחְתָּ֔ לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
7 און זאָלסט שלאַכטן פֿרידאָפּפֿער און עסן דאָרטן, און זיך פֿרײען פֿאַר ה׳ דײַן גאָט.
ח וְכָתַבְתָּ֣ עַל־הָאֲבָנִ֗ים אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֛י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֖את בַּאֵ֥ר הֵיטֵֽב׃ (ס)
8 און זאָלסט אױפֿשרײַבן אױף די שטײנער אַלע װערטער פֿון דער דאָזיקער תּוֹרה זײער קלאָר.
ט וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ וְהַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּ֔ם אֶ֥ל כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַסְכֵּ֤ת ׀ וּשְׁמַע֙ יִשְׂרָאֵ֔ל הַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ נִהְיֵ֣יתָֽ לְעָ֔ם לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
9 און משה און די כֹּהנים פֿון שבֿט לֵוִי האָבן גערעדט צו גאַנץ ישׂראל, אַזױ צו זאָגן: זײַ שטיל און הער, ישׂראל: הײַנטיקן טאָג ביסטו געװאָרן פֿאַר אַ פֿאָלק צו ה׳ דײַן גאָט.
י וְשָׁ֣מַעְתָּ֔ בְּק֖וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְעָשִׂ֤יתָ אֶת־מִצְוֺתָו֙ וְאֶת־חֻקָּ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּֽוֹם׃ (ס)
10 דרום זאָלסטו צוהערן צו דעם קָול פֿון ה׳ דײַן גאָט, און טאָן זײַנע געבאָט און זײַנע געזעצן װאָס איך געביט דיר הײַנט.
יא וַיְצַ֤ו מֹשֶׁה֙ אֶת־הָעָ֔ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לֵאמֹֽר׃
11 און משה האָט באַפֿױלן דעם פֿאָלק אין יענעם טאָג, אַזױ צו זאָגן:
יב אֵ֠לֶּה יַֽעַמְד֞וּ לְבָרֵ֤ךְ אֶת־הָעָם֙ עַל־הַ֣ר גְּרִזִ֔ים בְּעָבְרְכֶ֖ם אֶת־הַיַּרְדֵּ֑ן שִׁמְעוֹן֙ וְלֵוִ֣י וִֽיהוּדָ֔ה וְיִשָּׂשכָ֖ר וְיוֹסֵ֥ף וּבִנְיָמִֽן׃
12 די דאָזיקע זאָלן שטײן אױפֿן באַרג גרִזים צו בענטשן דאָס פֿאָלק, װען איר גײט אַריבער דעם יַרדן: שמעון, און לֵוִי, און יהודה, און יִשׂשָׂכָר, און יוֹסף, און בנימין.
יג וְאֵ֛לֶּה יַֽעַמְד֥וּ עַל־הַקְּלָלָ֖ה בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל רְאוּבֵן֙ גָּ֣ד וְאָשֵׁ֔ר וּזְבוּלֻ֖ן דָּ֥ן וְנַפְתָּלִֽי׃
13 און די דאָזיקע זאָלן שטײן אױפֿן באַרג עֵיבֿל פֿאַר דער קללה: ראובֿן, גָד, און אָשר, און זבֿולון, דָן, און נפֿתּלי.
יד וְעָנ֣וּ הַלְוִיִּ֗ם וְאָֽמְר֛וּ אֶל־כָּל־אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל ק֥וֹל רָֽם׃ (ס)
14 און די לוִיִים זאָלן אױסרופֿן און זאָגן צו אַלע מענער פֿון ישׂראל אױף אַ הױכן קָול:
טו אָר֣וּר הָאִ֡ישׁ אֲשֶׁ֣ר יַעֲשֶׂה֩ פֶ֨סֶל וּמַסֵּכָ֜ה תּוֹעֲבַ֣ת יְהוָ֗ה מַעֲשֵׂ֛ה יְדֵ֥י חָרָ֖שׁ וְשָׂ֣ם בַּסָּ֑תֶר וְעָנ֧וּ כָל־הָעָ֛ם וְאָמְר֖וּ אָמֵֽן׃ (ס)
15 פֿאַרשאָלטן דער מאַן, װאָס װעט מאַכן אַ געשניצט אָדער געגאָסן בילד, אַן אומװערדיקײט צו גאָט, דאָס װערק פֿון אַ מײַנסטערס הענט, און אױפֿשטעלן אין פֿאַרבאָרגעניש! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זיך אָפּרופֿן און זאָגן: אָמן!
טז אָר֕וּר מַקְלֶ֥ה אָבִ֖יו וְאִמּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
16 פֿאַרשאָלטן דער װאָס איז מבֿזה זײַן פֿאָטער אָדער זײַן מוטער! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
יז אָר֕וּר מַסִּ֖יג גְּב֣וּל רֵעֵ֑הוּ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
17 פֿאַרשאָלטן דער װאָס פֿאַררוקט דעם גרענעץ פֿון זײַן חבֿר! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
יח אָר֕וּר מַשְׁגֶּ֥ה עִוֵּ֖ר בַּדָּ֑רֶךְ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
18 פֿאַרשאָלטן דער װאָס פֿאַרפֿירט אַ בלינדן אין װעג! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
יט אָר֗וּר מַטֶּ֛ה מִשְׁפַּ֥ט גֵּר־יָת֖וֹם וְאַלְמָנָ֑ה וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
19 פֿאַרשאָלטן דער װאָס פֿאַרדרײט דעם משפּט פֿון אַ פֿרעמדן, אַ יתום, און אַן אַלמנה! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
כ אָר֗וּר שֹׁכֵב֙ עִם־אֵ֣שֶׁת אָבִ֔יו כִּ֥י גִלָּ֖ה כְּנַ֣ף אָבִ֑יו וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
20 פֿאַרשאָלטן דער װאָס ליגט מיט זײַן פֿאָטערס װײַב, װאָרום ער האָט אַנטפּלעקט זײַן פֿאָטערס צודעק! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
כא אָר֕וּר שֹׁכֵ֖ב עִם־כָּל־בְּהֵמָ֑ה וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
21 פֿאַרשאָלטן דער װאָס ליגט מיט װאָסער עס איז בהמה! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
כב אָר֗וּר שֹׁכֵב֙ עִם־אֲחֹת֔וֹ בַּת־אָבִ֖יו א֣וֹ בַת־אִמּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
22 פֿאַרשאָלטן דער װאָס ליגט מיט זײַן שװעסטער, זײַן פֿאָטערס טאָכטער, אָדער זײַן מוטערס טאָכטער! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
כג אָר֕וּר שֹׁכֵ֖ב עִם־חֹֽתַנְתּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
23 פֿאַרשאָלטן דער װאָס ליגט מיט זײַן שװיגער! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
כד אָר֕וּר מַכֵּ֥ה רֵעֵ֖הוּ בַּסָּ֑תֶר וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
24 פֿאַרשאָלטן דער װאָס שלאָגט זײַן חבֿר אין פֿאַרבאָרגעניש! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
כה אָרוּר֙ לֹקֵ֣חַ שֹׁ֔חַד לְהַכּ֥וֹת נֶ֖פֶשׁ דָּ֣ם נָקִ֑י וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
25 פֿאַרשאָלטן דער װאָס נעמט שוֹחד צו דערשלאָגן אַ נפֿש, אומשולדיק בלוט! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
כו אָר֗וּר אֲשֶׁ֧ר לֹא־יָקִ֛ים אֶת־דִּבְרֵ֥י הַתּוֹרָֽה־הַזֹּ֖את לַעֲשׂ֣וֹת אוֹתָ֑ם וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (פ)
26 פֿאַרשאָלטן דער װאָס װעט ניט מקיים זײַן די װערטער פֿון דער דאָזיקער תּוֹרה, זײ צו טאָן! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!