יב וְכִֽי־יַעֲשֶׂה֩ הַנָּשִׂ֨יא נְדָבָ֜ה עוֹלָ֣ה אֽוֹ־שְׁלָמִים֮ נְדָבָ֣ה לַֽיהוָה֒ וּפָ֣תַֽח ל֗וֹ אֶת הַשַּׁ֙עַר֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים וְעָשָׂ֤ה אֶת־עֹֽלָתוֹ֙ וְאֶת־שְׁלָמָ֔יו כַּאֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂ֖ה בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְיָצָ֛א וְסָגַ֥ר אֶת־הַשַּׁ֖עַר אַחֲרֵ֥י צֵאתֽוֹ׃
12 און אַז דער פֿירשט װעט מאַכן אַ פֿרײַװיליקן קרבן, אַ בראַנדאָפּפֿער, אָדער אַ פֿרידאָפּער, אַ פֿרײַװיליקן קרבן צו גאָט, זאָל מען עפֿענען פֿאַר אים דעם טױער װאָס איז געקערט צו מזרח, און ער זאָל מאַכן זײַן בראַנדאָפּפֿער און זײַן פֿרידאָפּפֿער, אַזױ װי ער מאַכט אין טאָג פֿון שבת, און אַרױסגײן; און מע זאָל פֿאַרשליסן דעם טױער נאָך זײַן אַרױסגײן.