יחזקאל 47

קאַפּיטל 47

א וַיְשִׁבֵנִי֮ אֶל־פֶּ֣תַח הַבַּיִת֒ וְהִנֵּה־מַ֣יִם יֹצְאִ֗ים מִתַּ֨חַת מִפְתַּ֤ן הַבַּ֙יִת֙ קָדִ֔ימָה כִּֽי־פְנֵ֥י הַבַּ֖יִת קָדִ֑ים וְהַמַּ֣יִם יֹרְדִ֗ים מִתַּ֜חַת מִכֶּ֤תֶף הַבַּ֙יִת֙ הַיְמָנִ֔ית מִנֶּ֖גֶב לַמִּזְבֵּֽחַ׃

1 און ער האָט מיך צוריקגעבראַכט צו דעם אײַנגאַנג פֿון הױז, ערשט װאַסער גײט אַרױס פֿון אונטער דער שװעל פֿון הױז, צו מזרח, װאָרום די פֿאָדערזײַט פֿון הױז איז געװען צו מזרח; און דאָס װאַסער האָט אַראָפּגענידערט פֿון אונטן, פֿון דער רעכטער זײַט פֿון הױז, אין דָרום פֿון מזבח.

ב וַיּוֹצִאֵנִי֮ דֶּֽרֶךְ־שַׁ֣עַר צָפוֹנָה֒ וַיְסִבֵּ֙נִי֙ דֶּ֣רֶךְ ח֔וּץ אֶל־שַׁ֣עַר הַח֔וּץ דֶּ֖רֶךְ הַפּוֹנֶ֣ה קָדִ֑ים וְהִנֵּה־מַ֣יִם מְפַכִּ֔ים מִן־הַכָּתֵ֖ף הַיְמָנִֽית׃

2 און ער האָט מיך אַרױסגעפֿירט דורכן צפֿון-טױער, און האָט מיך אַרױסגעפֿירט דורך דרױסן, צו דעם אױסנװײניקסטן טױער, אױף דעם װעג װאָס איז געקערט צו מזרח; ערשט װאַסער פֿליסט אַרױס פֿון דער רעכטער זײַט.

ג בְּצֵאת־הָאִ֥ישׁ קָדִ֖ים וְקָ֣ו בְּיָד֑וֹ וַיָּ֤מָד אֶ֙לֶף֙ בָּֽאַמָּ֔ה וַיַּעֲבִרֵ֥נִי בַמַּ֖יִם מֵ֥י אָפְסָֽיִם׃

3 װי דער מאַן איז אַרױסגעגאַנגען צו מזרח מיט אַ מעסטשנור אין זײַן האַנט, אַזױ האָט ער אָפּגעמאָסטן טױזנט אײלן, און האָט מיך דורכגעפֿירט דורכן װאַסער – װאַסער ביז די קנעכלעך.

ד וַיָּ֣מָד אֶ֔לֶף וַיַּעֲבִרֵ֥נִי בַמַּ֖יִם מַ֣יִם בִּרְכָּ֑יִם וַיָּ֣מָד אֶ֔לֶף וַיַּעֲבִרֵ֖נִי מֵ֥י מָתְנָֽיִם׃

4 און ער האָט אָפּגעמאָסטן טױזנט, און האָט מיך דורכגעפֿירט דורכן װאַסער – װאַסער ביז די קני. און ער האָט אָפּגעמאָסטן טױזנט, און האָט מיך דורכגעפֿירט דורך װאַסער ביז די לענדן.

ה וַיָּ֣מָד אֶ֔לֶף נַ֕חַל אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־אוּכַ֖ל לַעֲבֹ֑ר כִּֽי־גָא֤וּ הַמַּ֙יִם֙ מֵ֣י שָׂ֔חוּ נַ֖חַל אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יֵעָבֵֽר׃

5 און ער האָט אָפּגעמאָסטן טױזנט – אַ טײַך װאָס איך האָב ניט געקענט אַריבערגײן, װאָרום דאָס װאַסער איז געװען הױך, אַ װאַסער צום שװימען, אַ טײַך װאָס איך האָב ניט געקענט אַריבערגײן.

ו וַיֹּ֥אמֶר אֵלַ֖י הֲרָאִ֣יתָ בֶן־אָדָ֑ם וַיּוֹלִכֵ֥נִי וַיְשִׁבֵ֖נִי שְׂפַ֥ת הַנָּֽחַל׃

6 און ער האָט צו מיר געזאָגט: האָסטו געזען, מענטשנקינד? און ער האָט מיך געפֿירט, און האָט מיך געבראַכט צום ברעג פֿון טײַך.

ז בְּשׁוּבֵ֕נִי וְהִנֵּה֙ אֶל־שְׂפַ֣ת הַנַּ֔חַל עֵ֖ץ רַ֣ב מְאֹ֑ד מִזֶּ֖ה וּמִזֶּֽה׃

7 װי איך בין צוריקגעקומען, ערשט בײַם ברעג טײַך זײַנען פֿיל בײמער פֿון דער זײַט און פֿון יענער זײַט.

ח וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י הַמַּ֤יִם הָאֵ֙לֶּה֙ יוֹצְאִ֗ים אֶל־הַגְּלִילָה֙ הַקַּדְמוֹנָ֔ה וְיָרְד֖וּ עַל־הָֽעֲרָבָ֑ה וּבָ֣אוּ הַיָּ֔מָּה אֶל־הַיָּ֥מָּה הַמּֽוּצָאִ֖ים ונרפאו [וְנִרְפּ֥וּ] הַמָּֽיִם׃

8 און ער האָט צו מיר געזאָגט: דאָס דאָזיקע װאַסער גײט אַרױס צו דער מזרח-געגנט, און װעט אַראָפּנידערן אין דעם פּלױן, און אַז עס װעט אַרײַן אין ים, אין דעם ים פֿון דומפּיקע װאַסער, װעט דאָס װאַסער געזונט װערן.

ט וְהָיָ֣ה כָל־נֶ֣פֶשׁ חַיָּ֣ה ׀ אֲ‍ֽשֶׁר־יִשְׁרֹ֡ץ אֶ֣ל כָּל־אֲשֶׁר֩ יָב֨וֹא שָׁ֤ם נַחֲלַ֙יִם֙ יִֽחְיֶ֔ה וְהָיָ֥ה הַדָּגָ֖ה רַבָּ֣ה מְאֹ֑ד כִּי֩ בָ֨אוּ שָׁ֜מָּה הַמַּ֣יִם הָאֵ֗לֶּה וְיֵרָֽפְאוּ֙ וָחָ֔י כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יָ֥בוֹא שָׁ֖מָּה הַנָּֽחַל׃

9 און עס װעט זײַן, יעטװעדער לעבעדיקע באַשעפֿעניש װאָס ער װידמענט, װעט אָפּלעבן אומעטום װוּ די טײַכן װעלן קומען, און פֿיש װעלן זײַן זײער פֿיל, װײַל די דאָזיקע װאַסערן קומען אַהין, כּדי עס זאָל געהײלט װערן און אָפּלעבן אַלץ װוּהין דער טײַך װעט קומען.

י וְהָיָה֩ יעמדו [עָמְד֨וּ] עָלָ֜יו דַּוָּגִ֗ים מֵעֵ֥ין גֶּ֙דִי֙ וְעַד־עֵ֣ין עֶגְלַ֔יִם מִשְׁט֥וֹחַ לַֽחֲרָמִ֖ים יִהְי֑וּ לְמִינָה֙ תִּהְיֶ֣ה דְגָתָ֔ם כִּדְגַ֛ת הַיָּ֥ם הַגָּד֖וֹל רַבָּ֥ה מְאֹֽד׃

10 און עס װעט זײַן, פֿישערס װעלן שטײן בײַ אים פֿון עֵין-גֶדי און ביז עֵין-עֶגלַיִם; אױף אױסשפּרײטן נעצן װעט עס זײַן; פֿון אַלערלײ מינים װעלן זײַן זײערע פֿיש, אַזױ װי די פֿיש פֿון ים-הגדול, זײער פֿיל.

יא בצאתו [בִּצֹּאתָ֧יו] וּגְבָאָ֛יו וְלֹ֥א יֵרָפְא֖וּ לְמֶ֥לַח נִתָּֽנוּ׃

11 אָבער זײַנע זומפּן און זײַנע װאַסערגריבער װעלן ניט געזונט געמאַכט װערן; פֿאַר זאַלץ זײַנען זײ אָפּגעגעבן.

יב וְעַל־הַנַּ֣חַל יַעֲלֶ֣ה עַל־שְׂפָת֣וֹ מִזֶּ֣ה ׀ וּמִזֶּ֣ה ׀ כָּל־עֵֽץ־מַ֠אֲכָל לֹא־יִבּ֨וֹל עָלֵ֜הוּ וְלֹֽא־יִתֹּ֣ם פִּרְי֗וֹ לָֽחֳדָשָׁיו֙ יְבַכֵּ֔ר כִּ֣י מֵימָ֔יו מִן־הַמִּקְדָּ֖שׁ הֵ֣מָּה יֽוֹצְאִ֑ים והיו [וְהָיָ֤ה] פִרְיוֹ֙ לְמַֽאֲכָ֔ל וְעָלֵ֖הוּ לִתְרוּפָֽה׃ (ס)

12 און בײַ דעם טײַך װעלן אױסװאַקסן אױף זײַן ברעג, פֿון דער זײַט און פֿון יענער זײַט, אַלערלײ בײמער צום עסן; זײער בלאַט װעט ניט פֿאַרװעלקט װערן, און זײער פֿרוכט װעט ניט אױסגײן; אַלע חודש װעלן זײ צײַטיקן, װײַל זײערע װאַסערן, זײ גײען אַרױס פֿון הײליקטום; און זײער פֿרוכט װעט זײַן צום עסן, און זײער בלאַט פֿאַר אַ רפֿואה.

יג כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה גֵּ֤ה גְבוּל֙ אֲשֶׁ֣ר תִּתְנַחֲל֣וּ אֶת־הָאָ֔רֶץ לִשְׁנֵ֥י עָשָׂ֖ר שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל יוֹסֵ֖ף חֲבָלִֽים׃

13 אַזױ האָט געזאָגט גאָט דער האַר: דאָס איז דער געמאַרק, װי איר זאָלט מאַכן אַרבן דאָס לאַנד צו די צװעלף שבֿטים פֿון ישׂראל, מיט צװײ חלקים פֿאַר יוסף.

יד וּנְחַלְתֶּ֤ם אוֹתָהּ֙ אִ֣ישׁ כְּאָחִ֔יו אֲשֶׁ֤ר נָשָׂ֙אתִי֙ אֶת־יָדִ֔י לְתִתָּ֖הּ לַאֲבֹֽתֵיכֶ֑ם וְנָ֨פְלָ֜ה הָאָ֧רֶץ הַזֹּ֛את לָכֶ֖ם בְּנַחֲלָֽה׃

14 און איר זאָלט עס אַרבן אײנער אַזױ װי דער אַנדערער, װאָרום איך האָב אױפֿגעהױבן מײַן האַנט, עס צו געבן צו אײַערע עלטערן; און דאָס דאָזיקע לאַנד זאָל אײַך פֿאַלן פֿאַר אַ נחלה.

טו וְזֶ֖ה גְּב֣וּל הָאָ֑רֶץ לִפְאַ֨ת צָפ֜וֹנָה מִן־הַיָּ֧ם הַגָּד֛וֹל הַדֶּ֥רֶךְ חֶתְלֹ֖ן לְב֥וֹא צְדָֽדָה׃

15 און דאָס איז דער געמאַרק פֿון דעם לאַנד: אין צפֿון-זײַט, פֿון ים-הגדול דורך חֶתלון ביז מע קומט קײן צדָד;

טז חֲמָ֤ת ׀ בֵּר֙וֹתָה֙ סִבְרַ֔יִם אֲשֶׁר֙ בֵּין־גְּב֣וּל דַּמֶּ֔שֶׂק וּבֵ֖ין גְּב֣וּל חֲמָ֑ת חָצֵר֙ הַתִּיכ֔וֹן אֲשֶׁ֖ר אֶל־גְּב֥וּל חַוְרָֽן׃

16 חַמת, בֵרוֹתֶה, סִברַיִם װאָס צװישן דעם געמאַרק פֿון דמשׂק און דעם געמאַרק פֿון חַמת; חַצַר-הַתּיכון װאָס בײַם געמאַרק פֿון חַוְרָן.

יז וְהָיָ֨ה גְב֜וּל מִן־הַיָּ֗ם חֲצַ֤ר עֵינוֹן֙ גְּב֣וּל דַּמֶּ֔שֶׂק וְצָפ֥וֹן ׀ צָפ֖וֹנָה וּגְב֣וּל חֲמָ֑ת וְאֵ֖ת פְּאַ֥ת צָפֽוֹן׃

17 און דער געמאַרק פֿון ים אַהער זאָל זײַן חַצַר-עֵינון בײַם געמאַרק פֿון דמשׂק, און אין צפֿון צו צפֿון איז דער געמאַרק פֿון חַמת. דאָס איז די צפֿון-זײַט.

יח וּפְאַ֣ת קָדִ֡ים מִבֵּ֣ין חַוְרָ֣ן וּמִבֵּין־דַּמֶּשֶׂק֩ וּמִבֵּ֨ין הַגִּלְעָ֜ד וּמִבֵּ֨ין אֶ֤רֶץ יִשְׂרָאֵל֙ הַיַּרְדֵּ֔ן מִגְּב֛וּל עַל־הַיָּ֥ם הַקַּדְמוֹנִ֖י תָּמֹ֑דּוּ וְאֵ֖ת פְּאַ֥ת קָדִֽימָה׃

18 און די מזרח-זײַט זאָלט איר מעסטן צװישן חַוְרָן און דמשׂק און גִלעָד, און צװישן דעם לאַנד פֿון ישׂראל, בײַם ירדן, פֿון דעם געמאַרק ביז דעם מזרח-ים. דאָס איז די מזרח-זײַט.

יט וּפְאַת֙ נֶ֣גֶב תֵּימָ֔נָה מִתָּמָ֗ר עַד־מֵי֙ מְרִיב֣וֹת קָדֵ֔שׁ נַחֲלָ֖ה אֶל־הַיָּ֣ם הַגָּד֑וֹל וְאֵ֥ת פְּאַת־תֵּימָ֖נָה נֶֽגְבָּה׃

19 און די דָרום-זײַט צו דָרום איז פֿון תָּמָר ביז די װאַסערן פֿון מריבֿות-קדוש, ביז צום טײַך, ביז צום ים-הגדול. דאָס איז די דָרום-זײַט צו דָרום.

כ וּפְאַת־יָם֙ הַיָּ֣ם הַגָּד֔וֹל מִגְּב֕וּל עַד־נֹ֖כַח לְב֣וֹא חֲמָ֑ת זֹ֖את פְּאַת־יָֽם׃

20 און די מערבֿ-זײַט איז דער ים-הגדול, פֿון דעם געמאַרק ביז אַקעגן װוּ מע קומט קײן חַמת. דאָס איז די מערבֿ-זײַט.

כא וְחִלַּקְתֶּ֞ם אֶת־הָאָ֧רֶץ הַזֹּ֛את לָכֶ֖ם לְשִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

21 און אַז איר װעט אײַך צעטײלן דאָס דאָזיקע לאַנד לױט די שבֿטים פֿון ישׂראל,

כב וְהָיָ֗ה תַּפִּ֣לוּ אוֹתָהּ֮ בְּנַחֲלָה֒ לָכֶ֗ם וּלְהַגֵּרִים֙ הַגָּרִ֣ים בְּתוֹכְכֶ֔ם אֲשֶׁר־הוֹלִ֥דוּ בָנִ֖ים בְּתֽוֹכְכֶ֑ם וְהָי֣וּ לָכֶ֗ם כְּאֶזְרָח֙ בִּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִתְּכֶם֙ יִפְּל֣וּ בְנַחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

22 איז, זאָלט איר עס אױסװאַרפֿן פֿאַר אַ נחלה צו אײַך, און צו די פֿרעמדע װאָס װױנען צװישן אײַך, װאָס האָבן געבאָרן קינדער צװישן אײַך; און זײ זאָלן בײַ אײַך זײַן אַזױ װי אײַנגעבאָרענע צװישן די קינדער פֿון ישׂראל; גלײַך מיט אײַך זאָל זײ פֿאַלן אַ נחלה צװישן די קינדער פֿון ישׂראל.

כג וְהָיָ֣ה בַשֵּׁ֔בֶט אֲשֶׁר־גָּ֥ר הַגֵּ֖ר אִתּ֑וֹ שָׁ֚ם תִּתְּנ֣וּ נַחֲלָת֔וֹ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ (ס)

23 און עס זאָל זײַן, צװישן דעם שבֿט װאָס דער פֿרעמדער װױנט בײַ אים, דאָרטן זאָלט איר געבן זײַן נחלה, זאָגט גאָט דער האַר.

פֿריִערדיקער קאַפּיטל ווײַטערדיקער קאַפּיטל