יחזקאל 8

קאַפּיטל 8

א וַיְהִ֣י ׀ בַּשָּׁנָ֣ה הַשִּׁשִּׁ֗ית בַּשִּׁשִּׁי֙ בַּחֲמִשָּׁ֣ה לַחֹ֔דֶשׁ אֲנִי֙ יוֹשֵׁ֣ב בְּבֵיתִ֔י וְזִקְנֵ֥י יְהוּדָ֖ה יוֹשְׁבִ֣ים לְפָנָ֑י וַתִּפֹּ֤ל עָלַי֙ שָׁ֔ם יַ֖ד אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה׃
1 און עס איז געװען אין זעקסטן יאָר, אין זעקסטן חודש, אין פֿינפֿטן טאָג פֿון חודש, װי איך זיץ אין מײַן הױז, און די עלטסטע פֿון יהוּדה זיצן פֿאַר מיר, אַזױ איז דאָרטן געפֿאַלן אױף מיר די האַנט פֿון גאָט דעם האַר.
ב וָאֶרְאֶ֗ה וְהִנֵּ֤ה דְמוּת֙ כְּמַרְאֵה־אֵ֔שׁ מִמַּרְאֵ֥ה מָתְנָ֛יו וּלְמַ֖טָּה אֵ֑שׁ וּמִמָּתְנָ֣יו וּלְמַ֔עְלָה כְּמַרְאֵה־זֹ֖הַר כְּעֵ֥ין הַחַשְׁמַֽלָה׃
2 און איך האָב געזען, ערשט אַ געשטאַלט אַזױ װי דאָס אױסזען פֿון פֿײַער: פֿון דעם אױסזען פֿון זײַנע לענדן און אַראָפּ פֿײַער, און פֿון זײַנע לענדן און אַרױף אַזױ װי דאָס אױסזען פֿון גלאַנציקײט, אַזױ װי דער אָנבליק פֿון בורשטין.
ג וַיִּשְׁלַח֙ תַּבְנִ֣ית יָ֔ד וַיִּקָּחֵ֖נִי בְּצִיצִ֣ת רֹאשִׁ֑י וַתִּשָּׂ֣א אֹתִ֣י ר֣וּחַ ׀ בֵּֽין־הָאָ֣רֶץ וּבֵ֣ין הַשָּׁמַ֡יִם וַתָּבֵא֩ אֹתִ֨י יְרוּשָׁלְַ֜מָה בְּמַרְא֣וֹת אֱלֹהִ֗ים אֶל־פֶּ֜תַח שַׁ֤עַר הַפְּנִימִית֙ הַפּוֹנֶ֣ה צָפ֔וֹנָה אֲשֶׁר־שָׁ֣ם מוֹשַׁ֔ב סֵ֖מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַמַּקְנֶֽה׃
3 און ער האָט אױסגעשטרעקט אַ געשטאַלט פֿון אַ האַנט, און האָט מיך אָנגענומען פֿאַר אַ לאָק פֿון מײַן קאָפּ, און אַ װינט האָט מיך געטראָגן צװישן ערד און צװישן הימל, און האָט מיך געבראַכט אין זעונגען פֿון גאָט קײן ירושלים, צום אײַנגאַנג פֿון דעם אינעװײניקסטן טױער װאָס איז געקערט צו צפֿון, װאָס דאָרטן איז געװען דער אָרט פֿון דעם דערצערנבילד װאָס דערצערנט.
ד וְהִ֨נֵּה־שָׁ֔ם כְּב֖וֹד אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּמַּרְאֶ֕ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי בַּבִּקְעָֽה׃
4 ערשט דאָרטן איז די פּראַכט פֿון דעם גאָט פֿון ישׂראל, אַזױ װי די זעונג װאָס איך האָב געזען אין טאָל.
ה וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן־אָדָ֕ם שָׂא־נָ֥א עֵינֶ֖יךָ דֶּ֣רֶךְ צָפ֑וֹנָה וָאֶשָּׂ֤א עֵינַי֙ דֶּ֣רֶךְ צָפ֔וֹנָה וְהִנֵּ֤ה מִצָּפוֹן֙ לְשַׁ֣עַר הַמִּזְבֵּ֔חַ סֵ֛מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַזֶּ֖ה בַּבִּאָֽה׃
5 און ער האָט צו מיר געזאָגט: מענטשנקינד, הײב אַקאָרשט אױף דײַנע אױגן קעגן צפֿון. האָב איך אױפֿגעהױבן מײַנע אױגן קעגן צפֿון, ערשט אין צפֿון פֿון דעם טױער פֿון מזבח איז דאָס דאָזיקע דערצערנבילד, בײַם אַרײַנגאַנג.
ו וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן־אָדָ֕ם הֲרֹאֶ֥ה אַתָּ֖ה מהם [מָ֣ה] [הֵ֣ם] עֹשִׂ֑ים תּוֹעֵב֨וֹת גְּדֹל֜וֹת אֲשֶׁ֥ר בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֣ל ׀ עֹשִׂ֣ים פֹּ֗ה לְרָֽחֳקָה֙ מֵעַ֣ל מִקְדָּשִׁ֔י וְעוֹד֙ תָּשׁ֣וּב תִּרְאֶ֔ה תּוֹעֵב֖וֹת גְּדֹלֽוֹת׃ (ס)
6 און ער האָט צו מיר געזאָגט: מענטשנקינד, דו זעסט װאָס זײ טוען? די גרױסע אומװערדיקײטן װאָס דאָס הױז פֿון ישׂראל טוט דאָ, כּדי איך זאָל מיך דערװײַטערן פֿון מײַן הײליקטום? און װעסט נאָך װײַטער זען גרעסערע אומװערדיקײטן.
ז וַיָּבֵ֥א אֹתִ֖י אֶל־פֶּ֣תַח הֶֽחָצֵ֑ר וָאֶרְאֶ֕ה וְהִנֵּ֥ה חֹר־אֶחָ֖ד בַּקִּֽיר׃
7 און ער האָט מיך געבראַכט צום אײַנגאַנג פֿון הױף, און איך האָב געזען, ערשט אַ לאָך איז אין דער װאַנט.
ח וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן־אָדָ֖ם חֲתָר־נָ֣א בַקִּ֑יר וָאֶחְתֹּ֣ר בַּקִּ֔יר וְהִנֵּ֖ה פֶּ֥תַח אֶחָֽד׃
8 האָט ער צו מיר געזאָגט: מענטשנקינד, גראָב אַקאָרשט אין דער װאַנט. און איך האָב געגראָבן אין דער װאַנט, ערשט אַן אײַנגאַנג.
ט וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֹּ֤א וּרְאֵה֙ אֶת־הַתּוֹעֵב֣וֹת הָרָע֔וֹת אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם עֹשִׂ֖ים פֹּֽה׃
9 האָט ער צו מיר געזאָגט: גײ אַרײַן, און זע די בײזע אומװערדקײטן װאָס זײ טוען דאָ.
י וָאָבוֹא֮ וָֽאֶרְאֶה֒ וְהִנֵּ֨ה כָל־תַּבְנִ֜ית רֶ֤מֶשׂ וּבְהֵמָה֙ שֶׁ֔קֶץ וְכָל־גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל מְחֻקֶּ֥ה עַל־הַקִּ֖יר סָבִ֥יב ׀ סָבִֽיב׃
10 בין איך אַרײַנגעגאַנגען, און האָב געזען, ערשט אַלערלײ אומװערדיקע געשטאַלטן פֿון שרצים און בהמות, און אַלערלײ אָפּגעטער פֿון דעם הױז פֿון ישׂראל, זײַנען אױסגעקריצט אױף דער װאַנט רונד אַרום.
יא וְשִׁבְעִ֣ים אִ֣ישׁ מִזִּקְנֵ֣י בֵֽית־יִ֠שְׂרָאֵל וְיַאֲזַנְיָ֨הוּ בֶן־שָׁפָ֜ן עֹמֵ֤ד בְּתוֹכָם֙ עֹמְדִ֣ים לִפְנֵיהֶ֔ם וְאִ֥ישׁ מִקְטַרְתּ֖וֹ בְּיָד֑וֹ וַעֲתַ֥ר עֲנַֽן־הַקְּטֹ֖רֶת עֹלֶֽה׃
11 און פֿאַר זײ שטײען זיבעציק מאַן פֿון די עלטסטע פֿון דעם הױז פֿון ישׂראל, און יַאֲזַניָהוּ דער זון פֿון שָפֿנען שטײט אין מיטן פֿון זײ, און איטלעכער מיט זײַן רײכערפֿאַן אין זײַן האַנט, און אַ דיקער װאָלקן פֿון דעם װײַרױך גײט אױף.
יב וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ הֲרָאִ֣יתָ בֶן־אָדָם֒ אֲשֶׁ֨ר זִקְנֵ֤י בֵֽית־יִשְׂרָאֵל֙ עֹשִׂ֣ים בַּחֹ֔שֶׁךְ אִ֖ישׁ בְּחַדְרֵ֣י מַשְׂכִּית֑וֹ כִּ֣י אֹמְרִ֗ים אֵ֤ין יְהוָה֙ רֹאֶ֣ה אֹתָ֔נוּ עָזַ֥ב יְהוָ֖ה אֶת־הָאָֽרֶץ׃
12 האָט ער צו מיר געזאָגט: האָסטו געזען, מענטשנקינד, װאָס די עלטסטע פֿון דעם הױז פֿון ישׂראל טוען אין דער פֿינצטערניש, איטלעכער אין זײַנע בילדערקאַמערן? װאָרום זײ זאָגן: גאָט זעט אונדז ניט, פֿאַרלאָזן האָט גאָט דאָס לאַנד.
יג וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י ע֣וֹד תָּשׁ֥וּב תִּרְאֶ֛ה תּוֹעֵב֥וֹת גְּדֹל֖וֹת אֲשֶׁר־הֵ֥מָּה עֹשִֽׂים׃
13 און ער האָט צו מיר געזאָגט: װעסט נאָך װײַטער זען גרעסערע אומװערדיקײטן װאָס זײ טוען.
יד וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל־פֶּ֙תַח֙ שַׁ֣עַר בֵּית־יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר אֶל־הַצָּפ֑וֹנָה וְהִנֵּה־שָׁם֙ הַנָּשִׁ֣ים יֹֽשְׁב֔וֹת מְבַכּ֖וֹת אֶת־הַתַּמּֽוּז׃ (ס)
14 און ער האָט מיך געבראַכט צו דעם טױעראײַנגאַנג פֿון גאָטס הױז װאָס צו צפֿון, ערשט דאָרטן זיצן די װײַבער און באַװײנען תַּמוּזן.
טו וַיֹּ֥אמֶר אֵלַ֖י הֲרָאִ֣יתָ בֶן־אָדָ֑ם ע֣וֹד תָּשׁ֥וּב תִּרְאֶ֛ה תּוֹעֵב֥וֹת גְּדֹל֖וֹת מֵאֵֽלֶּה׃
15 האָט ער צו מיר געזאָגט: האָסטו געזען, מענטשנדיקנד? װעסט נאָך װײַטער זען גרעסערע אומװערדיקײטן װי די דאָזיקע.
טז וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל־חֲצַ֣ר בֵּית־יְהוָה֮ הַפְּנִימִית֒ וְהִנֵּה־פֶ֜תַח הֵיכַ֣ל יְהוָ֗ה בֵּ֤ין הָֽאוּלָם֙ וּבֵ֣ין הַמִּזְבֵּ֔חַ כְּעֶשְׂרִ֥ים וַחֲמִשָּׁ֖ה אִ֑ישׁ אֲחֹ֨רֵיהֶ֜ם אֶל־הֵיכַ֤ל יְהוָה֙ וּפְנֵיהֶ֣ם קֵ֔דְמָה וְהֵ֛מָּה מִשְׁתַּחֲוִיתֶ֥ם קֵ֖דְמָה לַשָּֽׁמֶשׁ׃
16 און ער האָט מיך געבראַכט צו דעם אינעװײניקסטן הױף פֿון גאָטס הױז, ערשט בײַם אײַנגאַנג פֿון גאָטס טעמפּל, צװישן דעם פּאָליש און דעם מזבח, זײַנען אַרום פֿינף און צװאַנציק מאַן, מיט זײערע רוקנס צום טעמפּל פֿון גאָט, און זײערע פּנימער צו מזרח, און זײ בוקן זיך קעגן מזרח צו דער זון.
יז וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ הֲרָאִ֣יתָ בֶן־אָדָם֒ הֲנָקֵל֙ לְבֵ֣ית יְהוּדָ֔ה מֵעֲשׂ֕וֹת אֶת־הַתּוֹעֵב֖וֹת אֲשֶׁ֣ר עָֽשׂוּ־פֹ֑ה כִּֽי־מָלְא֨וּ אֶת־הָאָ֜רֶץ חָמָ֗ס וַיָּשֻׁ֙בוּ֙ לְהַכְעִיסֵ֔נִי וְהִנָּ֛ם שֹׁלְחִ֥ים אֶת־הַזְּמוֹרָ֖ה אֶל־אַפָּֽם׃
17 האָט ער צו מיר געזאָגט: האָסטו געזען, מענטשנקינד? קנאַפּ איז דעם הױז פֿון יהוּדה צו טאָן די אומװערדיקײטן װאָס זײ האָבן דאָ געטאָן, אַז זײ האָבן נאָך אָנגעפֿילט דאָס לאַנד מיט אומרעכט, און האָבן מיך װידער און װידער דערצערנט; און אָט לײגן זײ צו דעם צװײַג צו זײער נאָז.
יח וְגַם־אֲנִי֙ אֶעֱשֶׂ֣ה בְחֵמָ֔ה לֹֽא־תָח֥וֹס עֵינִ֖י וְלֹ֣א אֶחְמֹ֑ל וְקָרְא֤וּ בְאָזְנַי֙ ק֣וֹל גָּד֔וֹל וְלֹ֥א אֶשְׁמַ֖ע אוֹתָֽם׃
18 דרום װעל איך אױך טאָן מיט גרימצאָרן;מײַן אױג װעט ניט שױנען, און איך װעל ניט דערבאַרימען;און זײ װעלן שרײַען אין מײַן אױער אױף אַ הױך קָול, און איך װעל זײ ניט צוהערן.
פֿריִערדיקער קאַפּיטלווײַטערדיקער קאַפּיטל