חגי 1

קאַפּיטל 1

א בִּשְׁנַ֤ת שְׁתַּ֙יִם֙ לְדָרְיָ֣וֶשׁ הַמֶּ֔לֶךְ בַּחֹ֙דֶשׁ֙ הַשִּׁשִּׁ֔י בְּי֥וֹם אֶחָ֖ד לַחֹ֑דֶשׁ הָיָ֨ה דְבַר־יְהוָ֜ה בְּיַד־חַגַּ֣י הַנָּבִ֗יא אֶל־זְרֻבָּבֶ֤ל בֶּן־שְׁאַלְתִּיאֵל֙ פַּחַ֣ת יְהוּדָ֔ה וְאֶל־יְהוֹשֻׁ֧עַ בֶּן־יְהוֹצָדָ֛ק הַכֹּהֵ֥ן הַגָּד֖וֹל לֵאמֹֽר׃

1 אין צװײטן יאָר פֿון מלך דָריָוֶש, אין זעקסטן חוֹדש, אין ערשטן טאָג פֿון חוֹדש, איז געװען דאָס װאָרט פֿון גאָט דורך חַגַי דעם נבֿיא צו זרובבֿל דעם זון פֿון שְאַלתּיאֵלן, דעם פֿירשט פֿון יהודה, און צו יהוֹשועַ דעם זון פֿון יהוֹצָדָקן, דעם כֹּהן-גָדול, אַזױ צו זאָגן:

ב כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת לֵאמֹ֑ר הָעָ֤ם הַזֶּה֙ אָֽמְר֔וּ לֹ֥א עֶת־בֹּ֛א עֶת־בֵּ֥ית יְהוָ֖ה לְהִבָּנֽוֹת׃ (פ)

2 אַזױ האָט געזאָגט גאָט פֿון צבָֿאוֹת, אַזױ צו זאָגן: דאָס דאָזיקע פֿאָלק זאָגט: די צײַט איז נאָך ניט געקומען, די צײַט אַז דאָס הױז פֿון גאָט זאָל געבױט װערן –

ג וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה בְּיַד־חַגַּ֥י הַנָּבִ֖יא לֵאמֹֽר׃

3 איז דאָס װאָרט פֿון גאָט געװען דורך חַגַי דעם נבֿיא, אַזױ צו זאָגן:

ד הַעֵ֤ת לָכֶם֙ אַתֶּ֔ם לָשֶׁ֖בֶת בְּבָתֵּיכֶ֣ם סְפוּנִ֑ים וְהַבַּ֥יִת הַזֶּ֖ה חָרֵֽב׃

4 איז דאָס אײַך אַ צײַט, איר זאָלט זיצן אין אײַערע צוגעדעקטע הײַזער, בעת דאָס דאָזיקע הױז איז חרבֿ?

ה וְעַתָּ֕ה כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת שִׂ֥ימוּ לְבַבְכֶ֖ם עַל־דַּרְכֵיכֶֽם׃

5 און אַצונד האָט גאָט פֿון צבָֿאוֹת אַזױ געזאָגט: נעמט אײַך צום האַרצן אײַערע װעגן:

ו זְרַעְתֶּ֨ם הַרְבֵּ֜ה וְהָבֵ֣א מְעָ֗ט אָכ֤וֹל וְאֵין־לְשָׂבְעָה֙ שָׁת֣וֹ וְאֵין־לְשָׁכְרָ֔ה לָב֖וֹשׁ וְאֵין־לְחֹ֣ם ל֑וֹ וְהַ֨מִּשְׂתַּכֵּ֔ר מִשְׂתַּכֵּ֖ר אֶל־צְר֥וֹר נָקֽוּב׃ (פ)

6 איר זײַט פֿיל, און ברענגט אַרײַן װינציק, איר עסט, אָבער ניט צו זאַט, איר טרינקט, אָבער ניט גענוג זיך אָנצוטרינקען, איר קלײדט זיך, און קײנעם איז ניט װאַרעם, און דער װאָס פֿאַרדינט, פֿאַרדינט אין אַ לעכערדיקן בײַטל.

ז כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת שִׂ֥ימוּ לְבַבְכֶ֖ם עַל־דַּרְכֵיכֶֽם׃

7 אַזױ האָט געזאָגט גאָט פֿון צבָֿאוֹת: נעמט אײַך צום האַרצן אײַערע װעגן.

ח עֲל֥וּ הָהָ֛ר וַהֲבֵאתֶ֥ם עֵ֖ץ וּבְנ֣וּ הַבָּ֑יִת וְאֶרְצֶה־בּ֥וֹ ואכבד [וְאֶכָּבְדָ֖ה] אָמַ֥ר יְהוָֽה׃

8 גײט אַרױף אין דעם געבערג, און איר זאָלט ברענגען האָלץ, און בױט דאָס הױז, און איך װעל עס באַװיליקן, און איך װעל געערלעכט װערן, זאָגט גאָט.

ט פָּנֹ֤ה אֶל־הַרְבֵּה֙ וְהִנֵּ֣ה לִמְעָ֔ט וַהֲבֵאתֶ֥ם הַבַּ֖יִת וְנָפַ֣חְתִּי ב֑וֹ יַ֣עַן מֶ֗ה נְאֻם֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת יַ֗עַן בֵּיתִי֙ אֲשֶׁר־ה֣וּא חָרֵ֔ב וְאַתֶּ֥ם רָצִ֖ים אִ֥ישׁ לְבֵיתֽוֹ׃

9 איר ריכט זיך אױף פֿיל, ערשט עס װערט װינציק, און אַז איר ברענגט עס אַהײם, בלאָז איך עס אַװעק. איבער װאָס? זאָגט גאָט פֿון צבָֿאוֹת; איבער מײַן הױז װאָס איז חרבֿ, בעת איר לױפֿט איטלעכער אין זײַן הױז.

י עַל־כֵּ֣ן עֲלֵיכֶ֔ם כָּלְא֥וּ שָמַ֖יִם מִטָּ֑ל וְהָאָ֖רֶץ כָּלְאָ֥ה יְבוּלָֽהּ׃

10 דרום האָבן די הימלען איבער אײַך פֿאַרמיטן דעם טױ, און די ערד האָט פֿאַרמיטן איר געװעקס.

יא וָאֶקְרָ֨א חֹ֜רֶב עַל־הָאָ֣רֶץ וְעַל־הֶהָרִ֗ים וְעַל־הַדָּגָן֙ וְעַל־הַתִּיר֣וֹשׁ וְעַל־הַיִּצְהָ֔ר וְעַ֛ל אֲשֶׁ֥ר תּוֹצִ֖יא הָאֲדָמָ֑ה וְעַל־הָֽאָדָם֙ וְעַל־הַבְּהֵמָ֔ה וְעַ֖ל כָּל־יְגִ֥יעַ כַּפָּֽיִם׃ (ס)

11 און איך האָב אױסגערופֿן אַ טריקעניש אױפֿן לאַנד, און אױף די בערג, און אױף דער תּבֿואה, און אױפֿן װײַן, און אױפֿן אײל, און אױף װאָס נאָר די ערד ברענגט אַרױס, און אױפֿן מענטשן, און אױף דער בהמה, און אױף יעטװעדער מי פֿון די הענט.

יב וַיִּשְׁמַ֣ע זְרֻבָּבֶ֣ל ׀ בֶּֽן־שַׁלְתִּיאֵ֡ל וִיהוֹשֻׁ֣עַ בֶּן־יְהוֹצָדָק֩ הַכֹּהֵ֨ן הַגָּד֜וֹל וְכֹ֣ל ׀ שְׁאֵרִ֣ית הָעָ֗ם בְּקוֹל֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיהֶ֔ם וְעַל־דִּבְרֵי֙ חַגַּ֣י הַנָּבִ֔יא כַּאֲשֶׁ֥ר שְׁלָח֖וֹ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם וַיִּֽירְא֥וּ הָעָ֖ם מִפְּנֵ֥י יְהוָֽה׃

12 האָט זרובבֿל דער זון פֿון שְאַלתּיאֵלן, און יהוֹשועַ דער זון פֿון יהוֹצָדָקן, דער כֹּהן-גָדול, און דער גאַנצער איבערבלײַב פֿון דעם פֿאָלק, צוגעהערט צו דעם קָול פֿון ה׳ זײער גאָט, און צו די װערטער פֿון חַגַי דעם נבֿיא, אַזױ װי ה׳ זײער גאָט האָט אים געשיקט; און דאָס פֿאָלק האָט מוֹרא געהאַט פֿאַר ה׳.

יג וַ֠יֹּאמֶר חַגַּ֞י מַלְאַ֧ךְ יְהוָ֛ה בְּמַלְאֲכ֥וּת יְהוָ֖ה לָעָ֣ם לֵאמֹ֑ר אֲנִ֥י אִתְּכֶ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃

13 און חַגַי דער שליח פֿון גאָט האָט געזאָגט אין דער שליחות פֿון גאָט צום פֿאָלק, אַזױ צו זאָגן: איך בין מיט אײַך, זאָגט גאָט.

יד וַיָּ֣עַר יְהוָ֡ה אֶת־רוּחַ֩ זְרֻבָּבֶ֨ל בֶּן־שַׁלְתִּיאֵ֜ל פַּחַ֣ת יְהוּדָ֗ה וְאֶת־ר֙וּחַ֙ יְהוֹשֻׁ֤עַ בֶּן־יְהוֹצָדָק֙ הַכֹּהֵ֣ן הַגָּד֔וֹל וְֽאֶת־ר֔וּחַ כֹּ֖ל שְׁאֵרִ֣ית הָעָ֑ם וַיָּבֹ֙אוּ֙ וַיַּעֲשׂ֣וּ מְלָאכָ֔ה בְּבֵית־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵיהֶֽם׃ (פ)

14 און גאָט האָט דערװעקט דעם גײַסט פֿון זרובבֿל דעם זון פֿון שְאַלתּיאֵלן, דעם פֿירשט פֿון יהודה, און דעם גײַסט פֿון יהוֹשועַ דעם זון פֿון יהוֹצָדָקן, דעם כֹּהן-גָדול, און דעם גײַסט פֿון גאַנצן איבערבלײַב פֿון דעם פֿאָלק, און זײ זײַנען געקומען, און האָבן געטאָן אַרבעט אױף דעם הױז פֿון ה׳ פֿון צבָֿאוֹת זײער גאָט,

טו בְּי֨וֹם עֶשְׂרִ֧ים וְאַרְבָּעָ֛ה לַחֹ֖דֶשׁ בַּשִּׁשִּׁ֑י בִּשְׁנַ֥ת שְׁתַּ֖יִם לְדָרְיָ֥וֶשׁ הַמֶּֽלֶךְ׃

15 אין פֿיר און צװאַנציקסטן טאָג פֿון חוֹדש, אין זעקסטן חוֹדש, אין צװײטן יאָר פֿון מלך דָריָוֶש.

ווײַטערדיקער קאַפּיטל