ישעיהו 2

קאַפּיטל 2

א הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר חָזָ֔ה יְשַֽׁעְיָ֖הוּ בֶּן־אָמ֑וֹץ עַל־יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלִָֽם׃
1 דאָס װאָרט װאָס ישַעיָהו דער זון פֿון אָמוצן האָט געזען אױף יהוּדה און ירושלים.
ב וְהָיָ֣ה ׀ בְּאַחֲרִ֣ית הַיָּמִ֗ים נָכ֨וֹן יִֽהְיֶ֜ה הַ֤ר בֵּית־יְהוָה֙ בְּרֹ֣אשׁ הֶהָרִ֔ים וְנִשָּׂ֖א מִגְּבָע֑וֹת וְנָהֲר֥וּ אֵלָ֖יו כָּל־הַגּוֹיִֽם׃
2 און עס װעט זײַן אין סָוף פֿון די טעג, װעט שטײן פֿעסט דער באַרג פֿון גאָטס הױזאױבן אָן פֿון די בערג, און דערהױבן איבער די הײכן; און אַלע פֿעלקער װעלן צו אים שטראָמען.
ג וְֽהָלְכ֞וּ עַמִּ֣ים רַבִּ֗ים וְאָמְרוּ֙ לְכ֣וּ ׀ וְנַעֲלֶ֣ה אֶל־הַר־יְהוָ֗ה אֶל־בֵּית֙ אֱלֹהֵ֣י יַעֲקֹ֔ב וְיֹרֵ֙נוּ֙ מִדְּרָכָ֔יו וְנֵלְכָ֖ה בְּאֹרְחֹתָ֑יו כִּ֤י מִצִּיּוֹן֙ תֵּצֵ֣א תוֹרָ֔ה וּדְבַר־יְהוָ֖ה מִירוּשָׁלִָֽם׃
3 און פֿיל אומות װעלן גײן און װעלן זאָגן: קומט, און לאָמיר אַרױפֿגײן צום באַרג פֿון ה׳, צום הױז פֿון דעם גאָט פֿון יעקבֿ; און ער װעט אונדז לערנען פֿון זײַנע װעגן, און מיר װעלן גײן אין זײַנע שטעגן; װאָרום פֿון צִיון װעט אַרױסגײן אַ תּורה, און גאָטס װאָרט פֿון ירושלים.
ד וְשָׁפַט֙ בֵּ֣ין הַגּוֹיִ֔ם וְהוֹכִ֖יחַ לְעַמִּ֣ים רַבִּ֑ים וְכִתְּת֨וּ חַרְבוֹתָ֜ם לְאִתִּ֗ים וַחֲנִיתֽוֹתֵיהֶם֙ לְמַזְמֵר֔וֹת לֹא־יִשָּׂ֨א ג֤וֹי אֶל־גּוֹי֙ חֶ֔רֶב וְלֹא־יִלְמְד֥וּ ע֖וֹד מִלְחָמָֽה׃ (פ)
4 און ער װעט משפּטן צװישן די פֿעלקער, און אַנטשײדן איבער פֿיל אומות; און זײ װעלן שמידן זײערע שװערדן אױף אַקעראײַזנס, און זײערע שפּיזן אױף צװײַגמעסערס; אַ פֿאָלק קעגן אַ פֿאָלק װעט ניט הײבן אַ שװערד, און מע װעט ניט מער לערנען מלחמה.
ה בֵּ֖ית יַעֲקֹ֑ב לְכ֥וּ וְנֵלְכָ֖ה בְּא֥וֹר יְהוָֽה׃
5 הױז פֿון יעקבֿ, קומט, און לאָמיר גײןאין דעם ליכט פֿון גאָט.
ו כִּ֣י נָטַ֗שְׁתָּה עַמְּךָ֙ בֵּ֣ית יַעֲקֹ֔ב כִּ֤י מָלְאוּ֙ מִקֶּ֔דֶם וְעֹֽנְנִ֖ים כַּפְּלִשְׁתִּ֑ים וּבְיַלְדֵ֥י נָכְרִ֖ים יַשְׂפִּֽיקוּ׃
6 װאָרום האָסט פֿאַרלאָזט דײַן פֿאָלק, דאָס הױז פֿון יעקבֿ, װײַל זײ זײַנען פֿול מיט כּישוף פֿון מזרח, און מיט װאָרזאָגער אַזױ װי די פּלִשתּים, און מיט פֿרעמדגעבאָרענע זאַכן גיבן זײ זיך אָפּ.
ז וַתִּמָּלֵ֤א אַרְצוֹ֙ כֶּ֣סֶף וְזָהָ֔ב וְאֵ֥ין קֵ֖צֶה לְאֹצְרֹתָ֑יו וַתִּמָּלֵ֤א אַרְצוֹ֙ סוּסִ֔ים וְאֵ֥ין קֵ֖צֶה לְמַרְכְּבֹתָֽיו׃
7 און אָנגעפֿילט געװאָרן איז זײַן לאַנד מיט זילבער און גאָלד, און ניטאָ קײן שיעור צו זײַנע אוֹצרות;
ח וַתִּמָּלֵ֥א אַרְצ֖וֹ אֱלִילִ֑ים לְמַעֲשֵׂ֤ה יָדָיו֙ יִֽשְׁתַּחֲו֔וּ לַאֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ אֶצְבְּעֹתָֽיו׃
8 און אָנגעפֿילט געװאָרן איז זײַן לאַנד מיט פֿערד, און ניטאָ קײן שיעור צו זײַנע רײַטװעגן. און אָנגעפֿילט געװאָרן איז זײַן לאַנד מיט אָפּגעטער; צום װערק פֿון זײערע הענט טוען זײ זיך בוקן, צו װאָס זײערע פֿינגער האָבן געמאַכט.
ט וַיִּשַּׁ֥ח אָדָ֖ם וַיִּשְׁפַּל־אִ֑ישׁ וְאַל־תִּשָּׂ֖א לָהֶֽם׃
9 און געבױגן איז דער מענטש, און נידעריק איז דער מאַן, און דו קענסט זײ ניט פֿאַרגעבן.
י בּ֣וֹא בַצּ֔וּר וְהִטָּמֵ֖ן בֶּֽעָפָ֑ר מִפְּנֵי֙ פַּ֣חַד יְהוָ֔ה וּמֵהֲדַ֖ר גְּאֹנֽוֹ׃
10 גײ אַרײַן אין פֿעלדז, און באַהאַלט זיך אין שטױב, פֿאַר דער פֿאָרכטיקײט פֿון גאָט, און פֿאַר דער פּראַכט פֿון זײַן גרױסקײט.
יא עֵינֵ֞י גַּבְה֤וּת אָדָם֙ שָׁפֵ֔ל וְשַׁ֖ח ר֣וּם אֲנָשִׁ֑ים וְנִשְׂגַּ֧ב יְהוָ֛ה לְבַדּ֖וֹ בַּיּ֥וֹם הַהֽוּא׃ (ס)
11 די האָפֿערדיקע אױגן פֿון מענטשן װערן דערנידערט, און די הױכקײט פֿון לײַט װעט געבױגן װערן, און גאָט אַלײן װעט זײַן דערהױבן אין יענעם טאָג.
יב כִּ֣י י֞וֹם לַיהוָ֧ה צְבָא֛וֹת עַ֥ל כָּל־גֵּאֶ֖ה וָרָ֑ם וְעַ֖ל כָּל־נִשָּׂ֥א וְשָׁפֵֽל׃
12 װאָרום אַ טאָג איז דאָ בײַ גאָט פֿון צבֿאות, אױף אַלעם שטאָלצן און הױכן, און אױף אַלעם דערהױבענעם, עס זאָל דערנידערט װערן;
יג וְעַל֙ כָּל־אַרְזֵ֣י הַלְּבָנ֔וֹן הָרָמִ֖ים וְהַנִּשָּׂאִ֑ים וְעַ֖ל כָּל־אַלּוֹנֵ֥י הַבָּשָֽׁן׃
13 און אױף אַלע צעדערן פֿון לבֿנון, די הױכע און דערהױבענע, און אױף אַלע אײַכנבײמער פֿון בשן;
יד וְעַ֖ל כָּל־הֶהָרִ֣ים הָרָמִ֑ים וְעַ֖ל כָּל־הַגְּבָע֥וֹת הַנִּשָּׂאֽוֹת׃
14 און אױף אַלע הױכע בערג, און אױף אַלע דערהױבענע הײכן;
טו וְעַ֖ל כָּל־מִגְדָּ֣ל גָּבֹ֑הַ וְעַ֖ל כָּל־חוֹמָ֥ה בְצוּרָֽה׃
15 און אױף יעטװעדער הױכן טורעם, און אױף יעטװעדער באַפֿעסטיקטער מױער;
טז וְעַ֖ל כָּל־אֳנִיּ֣וֹת תַּרְשִׁ֑ישׁ וְעַ֖ל כָּל־שְׂכִיּ֥וֹת הַחֶמְדָּֽה׃
16 און אױף אַלע שיפֿן פֿון תַּרְשִיש, און אױף אַלע גלוסטיקע געמעלן.
יז וְשַׁח֙ גַּבְה֣וּת הָאָדָ֔ם וְשָׁפֵ֖ל ר֣וּם אֲנָשִׁ֑ים וְנִשְׂגַּ֧ב יְהוָ֛ה לְבַדּ֖וֹ בַּיּ֥וֹם הַהֽוּא׃
17 און די האָפֿערדיקײט פֿון מענטשן װעט געבױגן װערן, און די הױכקײט פֿון לײַט װעט דערנידערט װערן, און גאָט אַלײן װעט זײַן דערהױבן אין יענעם טאָג.
יח וְהָאֱלִילִ֖ים כָּלִ֥יל יַחֲלֹֽף׃
18 און די אָפּגעטער װעלן אין גאַנצן פֿאַרגײן.
יט וּבָ֙אוּ֙ בִּמְעָר֣וֹת צֻרִ֔ים וּבִמְחִלּ֖וֹת עָפָ֑ר מִפְּנֵ֞י פַּ֤חַד יְהוָה֙ וּמֵהֲדַ֣ר גְּאוֹנ֔וֹ בְּקוּמ֖וֹ לַעֲרֹ֥ץ הָאָֽרֶץ׃
19 און מע װעט אַרײַנגײן אין הײלן פֿון פֿעלדזן, און אין לעכער פֿון דער ערד, פֿאַר דער פֿאָרכטיקײט פֿון גאָט, און פֿאַר דער פּראַכט פֿון זײַן גרױסקײט, װען ער שטײט אױף די ערד אױפֿצוטרײסלען.
כ בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ יַשְׁלִ֣יךְ הָאָדָ֔ם אֵ֚ת אֱלִילֵ֣י כַסְפּ֔וֹ וְאֵ֖ת אֱלִילֵ֣י זְהָב֑וֹ אֲשֶׁ֤ר עָֽשׂוּ־לוֹ֙ לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֔ת לַחְפֹּ֥ר פֵּר֖וֹת וְלָעֲטַלֵּפִֽים׃
20 אין יענעם טאָג װעט אַװעקװאַרפֿן דער מענטשזײַנע אָפּגעטער פֿון זילבער, און זײַנע אָפּגעטער פֿון גאָלד, װאָס זײ האָבן זיך געמאַכט, זיך צו בוקן, פֿאַר די קראָטן און פֿאַר די פֿלעדערמײַז;
כא לָבוֹא֙ בְּנִקְר֣וֹת הַצֻּרִ֔ים וּבִסְעִפֵ֖י הַסְּלָעִ֑ים מִפְּנֵ֞י פַּ֤חַד יְהוָה֙ וּמֵהֲדַ֣ר גְּאוֹנ֔וֹ בְּקוּמ֖וֹ לַעֲרֹ֥ץ הָאָֽרֶץ׃
21 כּדי אַרײַנצוגײן אין לעכער פֿון פֿעלדזן, און אין שפּאַלטן פֿון שטײנער, פֿאַר דער פֿאָרכטיקײט פֿון גאָט, און פֿאַר דער פּראַכט פֿון זײַן גרױסקײט, װען ער שטײט אױף די ערד אױפֿצוטרײסלען.
כב חִדְל֤וּ לָכֶם֙ מִן־הָ֣אָדָ֔ם אֲשֶׁ֥ר נְשָׁמָ֖ה בְּאַפּ֑וֹ כִּֽי־בַמֶּ֥ה נֶחְשָׁ֖ב הֽוּא׃ (פ)
22 פֿאַרמײַדט אײַך פֿונעם מענטשן װאָס אַ הױך איז אין זײַן נאָז, װאָרום װאָס איז ער גערעכנט?
פֿריִערדיקער קאַפּיטלווײַטערדיקער קאַפּיטל