איוב 24

קאַפּיטל 24

א מַדּ֗וּעַ מִ֭שַּׁדַּי לֹא־נִצְפְּנ֣וּ עִתִּ֑ים וידעו [וְ֝יֹדְעָ֗יו] לֹא־חָ֥זוּ יָמָֽיו׃
1 פֿאַר װאָס זײַנען ניט אָפּגעלײגט פֿון אַלמאַכטיקן באַשטימטע צײַטן, און די װאָס קענען אים, זעען ניט זײַנע טעג?
ב גְּבֻל֥וֹת יַשִּׂ֑יגוּ עֵ֥דֶר גָּ֝זְל֗וּ וַיִּרְעֽוּ׃
2 גרענעצן פֿאַררוקט מען, אַ סטאַדע גזלט מען און מע פֿיטערט.
ג חֲמ֣וֹר יְתוֹמִ֣ים יִנְהָ֑גוּ יַ֝חְבְּל֗וּ שׁ֣וֹר אַלְמָנָֽה׃
3 דעם אײזל פֿון יתומים פֿירט מען אַװעק, מע נעמט אין משכּון דעם אָקס פֿון דער אלמנה.
ד יַטּ֣וּ אֶבְיוֹנִ֣ים מִדָּ֑רֶךְ יַ֥חַד חֻ֝בְּא֗וּ עֲנִיֵּי־אָֽרֶץ׃
4 מע שטױסט אַראָפּ אבֿיונים פֿון װעג, באַהאַלטן מוזען זיך אַלע אָרימע פֿון לאַנד.
ה הֵ֤ן פְּרָאִ֨ים ׀ בַּֽמִּדְבָּ֗ר יָצְא֣וּ בְּ֭פָעֳלָם מְשַׁחֲרֵ֣י לַטָּ֑רֶף עֲרָבָ֥ה ל֥וֹ לֶ֝֗חֶם לַנְּעָרִֽים׃
5 זע, װי װילדע אײזלען אין מדבר, גײען זײ אַרױס צו זײער אַרבעט, זוכנדיק שפּײַז;די סטעפּ גיט אים ברױט פֿאַר די קינדער.
ו בַּ֭שָּׂדֶה בְּלִיל֣וֹ יקצירו [יִקְצ֑וֹרוּ] וְכֶ֖רֶם רָשָׁ֣ע יְלַקֵּֽשׁוּ׃
6 אױפֿן פֿעלד שנײַדן זײ זײַן פֿוטער, און דעם װײַנגאָרטן פֿון רָשע קלײַבן זײ אָפּ.
ז עָר֣וֹם יָ֭לִינוּ מִבְּלִ֣י לְב֑וּשׁ וְאֵ֥ין כְּ֝ס֗וּת בַּקָּרָֽה׃
7 נאַקעט נעכטיקן זײ, אָן אַ מלבושאון אָן אַ צודעק פֿון קעלט.
ח מִזֶּ֣רֶם הָרִ֣ים יִרְטָ֑בוּ וּֽמִבְּלִ֥י מַ֝חְסֶ֗ה חִבְּקוּ־צֽוּר׃
8 פֿון דעם רעגנגוס פֿון די בערג װערן זײ דורכגענעצט, און אָן אַ שיצונג טוליען זײ זיך צום פֿעלדז.
ט יִ֭גְזְלוּ מִשֹּׁ֣ד יָת֑וֹם וְֽעַל־עָנִ֥י יַחְבֹּֽלוּ׃
9 מע רױבט פֿון דער ברוסט דעם יתום, און בײַם אָרימאַן נעמט מען אַ משכּון.
י עָר֣וֹם הִ֭לְּכוּ בְּלִ֣י לְב֑וּשׁ וּ֝רְעֵבִ֗ים נָ֣שְׂאוּ עֹֽמֶר׃
10 נאַקעט גײען זײ, אָן אַ מלבוש, און הונגעריקע טראָגן זײ דעם גאַרב.
יא בֵּין־שׁוּרֹתָ֥ם יַצְהִ֑ירוּ יְקָבִ֥ים דָּ֝רְכ֗וּ וַיִּצְמָֽאוּ׃
11 צװישן די מױערן פֿון יענע, פּרעסן זײ אײל; קעלטערס טרעטן זײ און זײַנען דאָרשטיק.
יב מֵ֘עִ֤יר מְתִ֨ים ׀ יִנְאָ֗קוּ וְנֶֽפֶשׁ־חֲלָלִ֥ים תְּשַׁוֵּ֑עַ וֶ֝אֱל֗וֹהַּ לֹא־יָשִׂ֥ים תִּפְלָֽה׃
12 פֿון שטאָט קרעכצן די מענטשן, און די זעל פֿון גוססע שרײַט, און גאָט מאַכט ניט קײן פֿאָרװוּרף.
יג הֵ֤מָּה ׀ הָיוּ֮ בְּֽמֹרְדֵ֫י־א֥וֹר לֹֽא־הִכִּ֥ירוּ דְרָכָ֑יו וְלֹ֥א יָ֝שְׁב֗וּ בִּנְתִיבֹתָֽיו׃
13 זײ זײַנען װידערשפּעניקער אָן ליכט, זײ קענען ניט זײַנע װעגן, און װײַלן ניט אױף זײַנע שטעגן.
יד לָא֡וֹר יָ֘ק֤וּם רוֹצֵ֗חַ יִֽקְטָל־עָנִ֥י וְאֶבְי֑וֹן וּ֝בַלַּ֗יְלָה יְהִ֣י כַגַּנָּֽב׃
14 מיטן שײַן שטײט אױף דער מערדער, צו טײטן דעם אָרימאַן און דעם אבֿיון;און בײַ נאַכט איז ער װי אַ גנבֿ.
טו וְעֵ֤ין נֹאֵ֨ף ׀ שָׁ֤מְרָֽה נֶ֣שֶׁף לֵ֭אמֹר לֹא־תְשׁוּרֵ֣נִי עָ֑יִן וְסֵ֖תֶר פָּנִ֣ים יָשִֽׂים׃
15 און דאָס אױג פֿון נואף װאַרט אױף פֿאַרנאַכט, אַזױ צו זאָגן: מיך װעט ניט אָנזען אַן אױג; און אַ צודעק אױפֿן פּנים טוט ער אָן.
טז חָתַ֥ר בַּחֹ֗שֶׁךְ בָּ֫תִּ֥ים יוֹמָ֥ם חִתְּמוּ־לָ֗מוֹ לֹא־יָ֥דְעוּ אֽוֹר׃
16 זײ גראָבן אונטער אין דער פֿינצטער הײַזער, בײַ טאָג פֿאַרשליסן זײ זיך אײַן;זײ װײסן ניט פֿון ליכטיקײט,
יז כִּ֤י יַחְדָּ֨ו ׀ בֹּ֣קֶר לָ֣מוֹ צַלְמָ֑וֶת כִּֽי־יַ֝כִּ֗יר בַּלְה֥וֹת צַלְמָֽוֶת׃
17 װאָרום בײַ זײ אַלעמען איז טױטשאָטן פֿרימאָרגן, װײַל זײ זײַנען באַקאַנט מיט די שרעקענישן פֿון טױטשאָטן.
יח קַֽל־ה֤וּא ׀ עַל־פְּנֵי־מַ֗יִם תְּקֻלַּ֣ל חֶלְקָתָ֣ם בָּאָ֑רֶץ לֹֽא־יִ֝פְנֶה דֶּ֣רֶךְ כְּרָמִֽים׃
18 ער גײט לײַכט אַװעק אױפֿן װאַסער;פֿאַרשאָלטן איז זײער חלק אױף דער ערד;ער פֿאַרקערט ניט אױפֿן װעג פֿון װײַנגערטנער.
יט צִיָּ֤ה גַם־חֹ֗ם יִגְזְל֥וּ מֵֽימֵי־שֶׁ֗לֶג שְׁא֣וֹל חָטָֽאוּ׃
19 טריקעניש און היץ רױבן אַװעק שנײװאַסער;די אונטערערד – די װאָס האָבן געזינדיקט.
כ יִשְׁכָּ֘חֵ֤הוּ רֶ֨חֶם ׀ מְתָ֘ק֤וֹ רִמָּ֗ה ע֥וֹד לֹֽא־יִזָּכֵ֑ר וַתִּשָּׁבֵ֖ר כָּעֵ֣ץ עַוְלָֽה׃
20 דער טראַכט פֿאַרגעסט אָן אים, דער װאָרעם לאָבט זיך מיט אים, ער װערט מער ניט געדאַכט;און צעבראָכן װי אַ האָלץ װערט אומגערעכטיקײט.
כא רֹעֶ֣ה עֲ֭קָרָה לֹ֣א תֵלֵ֑ד וְ֝אַלְמָנָ֗ה לֹ֣א יְיֵטִֽיב׃
21 ער חבֿרט זיך מיט דער עקרה װאָס געבערט ניט;און די אלמנה באַגיטיקט ער ניט.
כב וּמָשַׁ֣ךְ אַבִּירִ֣ים בְּכֹח֑וֹ יָ֝ק֗וּם וְֽלֹא־יַאֲמִ֥ין בַּֽחַיִּֽין׃
22 און ער שלעפּט אַראָפּ די מאַכטיקע מיט זײַן כּוח;ער שטײט אױף, און מע איז ניט זיכער מיטן לעבן.
כג יִתֶּן־ל֣וֹ לָ֭בֶטַח וְיִשָּׁעֵ֑ן וְ֝עֵינֵ֗יהוּ עַל־דַּרְכֵיהֶֽם׃
23 [גאָט] לאָזט אים אין זיכערקײט, ער זאָל זיך אָנלענען, אָבער זײַנע אױגן זײַנען אױף זײערע װעגן.
כד ר֤וֹמּוּ מְּעַ֨ט ׀ וְֽאֵינֶ֗נּוּ וְֽהֻמְּכ֗וּ כַּכֹּ֥ל יִקָּפְצ֑וּן וּכְרֹ֖אשׁ שִׁבֹּ֣לֶת יִמָּֽלוּ׃
24 זײ װערן דערהױבן אַ װײַלע, און שױן זײַנען זײ ניטאָ;יאָ, זײ װערן דערנידערט, װי אַלע װערן זײ אײַנגעזאַמלט, און װי אַ שפּיץ זאַנג װערן זײ אָפּגעשניטן.
כה וְאִם־לֹ֣א אֵ֭פוֹ מִ֣י יַכְזִיבֵ֑נִי וְיָשֵׂ֥ם לְ֝אַ֗ל מִלָּתִֽי׃ (ס)
25 און אױב ניט אַזױ, דען, װער װיל מיר אָפּלײקענען, און מאַכן צו נישט מײַן װאָרט?
פֿריִערדיקער קאַפּיטלווײַטערדיקער קאַפּיטל