נחום 1

קאַפּיטל 1

א מַשָּׂ֖א נִֽינְוֵ֑ה סֵ֧פֶר חֲז֛וֹן נַח֖וּם הָאֶלְקֹשִֽׁי׃
1 די נבֿואה אױף נינוֵה; דאָס בוך פֿון דער זעונג פֿון נחום דעם אֶלקוֹשי.
ב אֵ֣ל קַנּ֤וֹא וְנֹקֵם֙ יְהוָ֔ה נֹקֵ֥ם יְהוָ֖ה וּבַ֣עַל חֵמָ֑ה נֹקֵ֤ם יְהוָה֙ לְצָרָ֔יו וְנוֹטֵ֥ר ה֖וּא לְאֹיְבָֽיו׃
2 אַ גאָט אַ צערענער און אַ ראַכענעמער איז ה׳, ה׳ איז אַ ראַכענעמער און פֿול מיט גרימצאָרן, ה׳ איז זיך נוֹקם אָן זײַנע פֿײַנט, און ער האַלט דעם כּעס צו זײַנע שָׂונאים.
ג יְהֹוָ֗ה אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וגדול־[וּגְדָל־] כֹּ֔חַ וְנַקֵּ֖ה לֹ֣א יְנַקֶּ֑ה יְהוָ֗ה בְּסוּפָ֤ה וּבִשְׂעָרָה֙ דַּרְכּ֔וֹ וְעָנָ֖ן אֲבַ֥ק רַגְלָֽיו׃
3 ה׳ איז אײַנגעהאַלטן אין צאָרן, און גרױס אין מאַכט, און שענקען שענקט ער ניט; ה׳ – מיט װינט און מיט שטורעם איז זײַן װעג, און װאָלקן דער שטױב פֿון זײַנע פֿיס.
ד גּוֹעֵ֤ר בַּיָּם֙ וַֽיַּבְּשֵׁ֔הוּ וְכָל־הַנְּהָר֖וֹת הֶֽחֱרִ֑יב אֻמְלַ֤ל בָּשָׁן֙ וְכַרְמֶ֔ל וּפֶ֥רַח לְבָנ֖וֹן אֻמְלָֽל׃
4 ער שרײַט אָן אױפֿן ים, און טריקנט אים אױס, און אַלע טײַכן מאַכט ער טרוקן; פֿאַרװעלקט װערט דער בָשָן און כַּרמֶל, און די בליונג פֿון לבָנוֹן װערט פֿאַרװעלקט.
ה הָרִים֙ רָעֲשׁ֣וּ מִמֶּ֔נּוּ וְהַגְּבָע֖וֹת הִתְמֹגָ֑גוּ וַתִּשָּׂ֤א הָאָ֙רֶץ֙ מִפָּנָ֔יו וְתֵבֵ֖ל וְכָל־יֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃
5 די בערג ציטערן פֿאַר אים, און די טאָלן טוען זיך װאַקלען, און די ערד װערט אױפֿגעטרײסלט פֿון זײַן פּנים, אי די װעלט אי אַלע װױנער אין איר.
ו לִפְנֵ֤י זַעְמוֹ֙ מִ֣י יַֽעֲמ֔וֹד וּמִ֥י יָק֖וּם בַּחֲר֣וֹן אַפּ֑וֹ חֲמָתוֹ֙ נִתְּכָ֣ה כָאֵ֔שׁ וְהַצֻּרִ֖ים נִתְּצ֥וּ מִמֶּֽנּוּ׃
6 פֿאַר זײַן כּעס װער קען זיך שטעלן? און װער קען באַשטײן אין זײַן גרימצאָרן? זײַן צאָרן גיסט זיך אױס װי פֿײַער, און די פֿעלזן װערן צעשטױסן פֿאַר אים.
ז ט֣וֹב יְהוָ֔ה לְמָע֖וֹז בְּי֣וֹם צָרָ֑ה וְיֹדֵ֖עַ חֹ֥סֵי בֽוֹ׃
7 גוט איז ה׳, פֿאַר אַ פֿעסטונג אין טאָג פֿון נױט; און ער װײס די װאָס שיצן זיך אין אים.
ח וּבְשֶׁ֣טֶף עֹבֵ֔ר כָּלָ֖ה יַעֲשֶׂ֣ה מְקוֹמָ֑הּ וְאֹיְבָ֖יו יְרַדֶּף־חֹֽשֶׁךְ׃
8 אָבער מיט אַ שטראָמיקער פֿלײצונג װעט ער מאַכן אַ פֿאַרלענדונג פֿון איר אָרט, און זײַנע פֿײַנט װעט נאָכיאָגן פֿינצטערניש.
ט מַה־תְּחַשְּׁבוּן֙ אֶל־יְהוָ֔ה כָּלָ֖ה ה֣וּא עֹשֶׂ֑ה לֹֽא־תָק֥וּם פַּעֲמַ֖יִם צָרָֽה׃
9 װאָס טראַכט איר אַקעגן גאָט? אַ פֿאַרלענדונג װעט ער מאַכן, די צרה װעט ניט אױפֿשטײן אַ צװײט מאָל.
י כִּ֚י עַד־סִירִ֣ים סְבֻכִ֔ים וּכְסָבְאָ֖ם סְבוּאִ֑ים אֻ֨כְּל֔וּ כְּקַ֥שׁ יָבֵ֖שׁ מָלֵֽא׃
10 װאָרום בעת זײ זײַנען װי דערנער אײַנגעפֿלאָכטענע, און װי זײ שיכּורן פֿאַרשיכּורטע, װעלן זײ אין גאַנצן פֿאַרצערט װערן װי טרוקענע שטרױ.
יא מִמֵּ֣ךְ יָצָ֔א חֹשֵׁ֥ב עַל־יְהוָ֖ה רָעָ֑ה יֹעֵ֖ץ בְּלִיָּֽעַל׃ (ס)
11 פֿון דיר איז אַרױסגעקומען דער װאָס טראַכט בײז אַקעגן גאָט, װאָס באַראָט נידערטרעכטיקײט.
יב כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם־שְׁלֵמִים֙ וְכֵ֣ן רַבִּ֔ים וְכֵ֥ן נָגֹ֖זּוּ וְעָבָ֑ר וְעִ֨נִּתִ֔ךְ לֹ֥א אֲעַנֵּ֖ךְ עֽוֹד׃
12 אַזױ האָט גאָט געזאָגט: װי געזונט און אַזױ פֿיל װי זײ זײַנען, אַזױ װעלן זײ פֿאַרשניטן װערן און פֿאַרגײן; הגם איך האָב דיך געפּײַניקט, װעל איך מער דיך ניט פּײַניקן.
יג וְעַתָּ֕ה אֶשְׁבֹּ֥ר מֹטֵ֖הוּ מֵֽעָלָ֑יִךְ וּמוֹסְרֹתַ֖יִךְ אֲנַתֵּֽק׃
13 און אַצונד װעל איך צעברעכן זײַן יאָכשטאַנג פֿון דיר, און דײַנע בינדשטריק װעל איך צערײַסן.
יד וְצִוָּ֤ה עָלֶ֙יךָ֙ יְהוָ֔ה לֹֽא־יִזָּרַ֥ע מִשִּׁמְךָ֖ ע֑וֹד מִבֵּ֨ית אֱלֹהֶ֜יךָ אַכְרִ֨ית פֶּ֧סֶל וּמַסֵּכָ֛ה אָשִׂ֥ים קִבְרֶ֖ךָ כִּ֥י קַלּֽוֹתָ׃ (פ)
14 און גאָט האָט באַפֿױלן װעגן דיר, אַז פֿון דײַן נאָמען זאָל מער קײן זאָמען ניט זײַן; פֿון הױז פֿון דײַן גאָט װעל איך פֿאַרשנײַדן געשניצטע און געגאָסענע געצן; איך װעל דיר אַ קבֿר מאַכן, װײַל דו ביסט צו שאַנד געװאָרן.
ווײַטערדיקער קאַפּיטל