כ וַיִּהְי֤וּ בְנֵֽי־רְאוּבֵן֙ בְּכֹ֣ר יִשְׂרָאֵ֔ל תּוֹלְדֹתָ֥ם לְמִשְׁפְּחֹתָ֖ם לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֑ם בְּמִסְפַּ֤ר שֵׁמוֹת֙ לְגֻלְגְּלֹתָ֔ם כָּל־זָכָ֗ר מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה כֹּ֖ל יֹצֵ֥א צָבָֽא׃
20 און די קינדער פֿון ראובֿן, ישׂראלס בכָור, זײערע געבורטן לױט זײערע משפּחות, לױט זײערע פֿאָטערהײַזער, נאָך דער צאָל פֿון נעמען, לױט זײערע קעפּ, יעטװעדער מאַנספּאַרשױן פֿון צװאַנציק יאָר אַלט און העכער, איטלעכער װאָס גײט אַרױס אין חיל –