א וַֽיִּקְרְב֞וּ רָאשֵׁ֣י הָֽאָב֗וֹת לְמִשְׁפַּ֤חַת בְּנֵֽי־גִלְעָד֙ בֶּן־מָכִ֣יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֔ה מִֽמִּשְׁפְּחֹ֖ת בְּנֵ֣י יוֹסֵ֑ף וַֽיְדַבְּר֞וּ לִפְנֵ֤י מֹשֶׁה֙ וְלִפְנֵ֣י הַנְּשִׂאִ֔ים רָאשֵׁ֥י אָב֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
1 און די הױפּטלײַט פֿון די פֿאָטערהײַזער פֿון דער משפּחה פֿון די קינדער פֿון גִלעָד, דעם זון פֿון מָכיר, דעם זון פֿון מנשהן, פֿון די משפּחות פֿון די קינדער פֿון יוֹסף, האָבן גענענט, און האָבן גערעדט פֿאַר משהן, און פֿאַר די פֿירשטן, די הױפּטלײַט פֿון די פֿאָטערהײַזער פֿון די קינדער פֿון ישׂראל,