עובדיה 1

קאַפּיטל 1

א חֲז֖וֹן עֹֽבַדְיָ֑ה כֹּֽה־אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה לֶאֱד֗וֹם שְׁמוּעָ֨ה שָׁמַ֜עְנוּ מֵאֵ֤ת יְהוָה֙ וְצִיר֙ בַּגּוֹיִ֣ם שֻׁלָּ֔ח ק֛וּמוּ וְנָק֥וּמָה עָלֶיהָ לַמִּלְחָמָֽה׃

1 די זעונג פֿון עוֹבֿדיָהן. אַזױ האָט געזאָגט גאָט דער האַר אױף אֶדוֹם: אַ הערונג האָבּן מיר געהערט פֿון גאָט, און אַ שליח איז געשיקט צװישן די פֿעלקער: שטײט אױף, און לאָמיר אױפֿשטײן אין מלחמה אױף איר.

ב הִנֵּ֥ה קָטֹ֛ן נְתַתִּ֖יךָ בַּגּוֹיִ֑ם בָּז֥וּי אַתָּ֖ה מְאֹֽד׃

2 זע, קלײן מאַך איך דיך צװישן די פֿעלקער, פֿאַראַכט זײער װערסטו.

ג זְד֤וֹן לִבְּךָ֙ הִשִּׁיאֶ֔ךָ שֹׁכְנִ֥י בְחַגְוֵי־סֶּ֖לַע מְר֣וֹם שִׁבְתּ֑וֹ אֹמֵ֣ר בְּלִבּ֔וֹ מִ֥י יוֹרִדֵ֖נִי אָֽרֶץ׃

3 די מוטװיליקײט פֿון דײַן האַרצן האָט דיך פֿאַרפֿירט, דו װאָס רוסט אין די שפּאַלטן פֿון פֿעלז, אין דער הײך פֿון דײַן װוינונג; װאָס זאָגסט אין דײַן האַרצן: װער װעט מיך אַראָפּנידערן צו דער ערד?

ד אִם־תַּגְבִּ֣יהַּ כַּנֶּ֔שֶׁר וְאִם־בֵּ֥ין כּֽוֹכָבִ֖ים שִׂ֣ים קִנֶּ֑ךָ מִשָּׁ֥ם אוֹרִֽידְךָ֖ נְאֻם־יְהוָֽה׃

4 װען דו זאָלסט זיך װי אַן אָדלער דערהײבן, און װען דו מאַכסט צװישן שטערן דײַן נעסט, װעל איך פֿון דאָרטן דיך אַראָפּנידערן, זאָגט גאָט.

ה אִם־גַּנָּבִ֤ים בָּאֽוּ־לְךָ֙ אִם־שׁ֣וֹדְדֵי לַ֔יְלָה אֵ֣יךְ נִדְמֵ֔יתָה הֲל֥וֹא יִגְנְב֖וּ דַּיָּ֑ם אִם־בֹּֽצְרִים֙ בָּ֣אוּ לָ֔ךְ הֲל֖וֹא יַשְׁאִ֥ירוּ עֹלֵלֽוֹת׃

5 אױב גנבֿים װאָלטן געקומען צו דיר, אױבּ נאַכטרױבּער – װי ביסטו פֿאַרשניטן געװאָרן! – װאָלטן זײ דאָך בלױז געגנבֿעט גענוג פֿאַר זיך; אױבּ האַרבּסטער װאָלטן געקומען צו דיר, װאָלטן זײ דאָך אַ נאָכקלײַבּ איבערגעלאָזט.

ו אֵ֚יךְ נֶחְפְּשׂ֣וּ עֵשָׂ֔ו נִבְע֖וּ מַצְפֻּנָֽיו׃

6 װי איז דורכגעזוכט געװאָרן עֵשָׂו, אַנטפּלעקט געװאָרן זײַנע באַהעלטענישן!

ז עַֽד־הַגְּב֣וּל שִׁלְּח֗וּךָ כֹּ֚ל אַנְשֵׁ֣י בְרִיתֶ֔ךָ הִשִּׁיא֛וּךָ יָכְל֥וּ לְךָ֖ אַנְשֵׁ֣י שְׁלֹמֶ֑ךָ לַחְמְךָ֗ יָשִׂ֤ימוּ מָזוֹר֙ תַּחְתֶּ֔יךָ אֵ֥ין תְּבוּנָ֖ה בּֽוֹ׃

7 בּיז צום געמאַרק האָבּן זײ דיר באַלײט, אַלע דײַנע בונדסלײַט; דיך פֿאַרפֿירט, דיך בּײַגעקומען האָבּן די גוטע פֿרײַנט דײַנע. די װאָס האָבּן דײַן ברױט געגעסן האָבן געשטעלט אַ נעץ אונטער דיר. ניט געװען קײן פֿאַרשטאַנדיקײט אין אים.

ח הֲל֛וֹא בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא נְאֻם־יְהוָ֑ה וְהַאֲבַדְתִּ֤י חֲכָמִים֙ מֵֽאֱד֔וֹם וּתְבוּנָ֖ה מֵהַ֥ר עֵשָֽׂו׃

8 פֿאַר װאָר, אין יענעם טאָג, זאָגט גאָט, װעל איך אונטערברענגען די חכמים, פֿון אֶדוֹם, און די פֿאַרשטאַנדיקײט, פֿון באַרג עֵשָׂו.

ט וְחַתּ֥וּ גִבּוֹרֶ֖יךָ תֵּימָ֑ן לְמַ֧עַן יִכָּֽרֶת־אִ֛ישׁ מֵהַ֥ר עֵשָׂ֖ו מִקָּֽטֶל׃

9 און דײַנע גיבוֹרים, תֵּימָן, װעלן צעבראָכן װערן, כּדי איטלעכער זאָל פֿאַרשניטן װערן פֿון באַרג עֵשָׂו דורך טײטונג.

י מֵחֲמַ֛ס אָחִ֥יךָ יַעֲקֹ֖ב תְּכַסְּךָ֣ בוּשָׁ֑ה וְנִכְרַ֖תָּ לְעוֹלָֽם׃

10 פֿאַר דעם אומרעכט צו דײַן ברודער יעקבֿ װעט דיך אַ בושה באַדעקן, און װעסט פֿאַרשניטן װערן אױף אײביק.

יא בְּיוֹם֙ עֲמָֽדְךָ֣ מִנֶּ֔גֶד בְּי֛וֹם שְׁב֥וֹת זָרִ֖ים חֵיל֑וֹ וְנָכְרִ֞ים בָּ֣אוּ שערו [שְׁעָרָ֗יו] וְעַל־יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ יַדּ֣וּ גוֹרָ֔ל גַּם־אַתָּ֖ה כְּאַחַ֥ד מֵהֶֽם׃

11 אין דעם טאָג װאָס דו ביסט געשטאַנען פֿון װײַטן, אין דעם טאָג װאָס פֿרעמדע האָבן געפֿאַנגען זײַן פֿאַרמעג, און װילדפֿרעמדע זײַנען געקומען אין זײַנע טױערן, און אױף ירושָלַיִם גוֹרל געװאָרפֿן, ביסטו אױך געװען װי אײנער פֿון זײ.

יב וְאַל־תֵּ֤רֶא בְיוֹם־אָחִ֙יךָ֙ בְּי֣וֹם נָכְר֔וֹ וְאַל־תִּשְׂמַ֥ח לִבְנֵֽי־יְהוּדָ֖ה בְּי֣וֹם אָבְדָ֑ם וְאַל־תַּגְדֵּ֥ל פִּ֖יךָ בְּי֥וֹם צָרָֽה׃

12 און דו האָסט ניט געזאָלט צוזען דעם טאָג פֿון דײַן ברודער, אין טאָג פֿון זײַן אומגליק, און ניט געזאָלט זיך פֿרײען איבער די קינדער פֿון יהודה, אין טאָג פֿון זײער אונטערגאַנג, און ניט געזאָלט גרײסן דײַן מױל, אין טאָג פֿון נױט.

יג אַל־תָּב֤וֹא בְשַֽׁעַר־עַמִּי֙ בְּי֣וֹם אֵידָ֔ם אַל־תֵּ֧רֶא גַם־אַתָּ֛ה בְּרָעָת֖וֹ בְּי֣וֹם אֵיד֑וֹ וְאַל־תִּשְׁלַ֥חְנָה בְחֵיל֖וֹ בְּי֥וֹם אֵידֽוֹ׃

13 האָסט ניט געזאָלט קומען אין טױער פֿון מײַן פֿאָלק, אין טאָג פֿון זײַן בראָך, ניט געזאָלט צוזען, דו אױך, זײַן אומגליק, אין טאָג פֿון זײַן בראָך, און ניט געזאָלט אױסשטרעקן די האַנט אױף זײַן פֿאַרמעג, אין טאָג פֿון זײַן בראָך. און האָסט ניט געזאָלט שטײן בײַם שײדװעג,

יד וְאַֽל־תַּעֲמֹד֙ עַל־הַפֶּ֔רֶק לְהַכְרִ֖ית אֶת־פְּלִיטָ֑יו וְאַל־תַּסְגֵּ֥ר שְׂרִידָ֖יו בְּי֥וֹם צָרָֽה׃

14 צו פֿאַרשנײַדן זײַנע אַנטרונענע, און ניט געזאָלט איבערענטפֿערן זײַנע געבליבענע, אין טאָג פֿון נױט.

טו כִּֽי־קָר֥וֹב יוֹם־יְהוָ֖ה עַל־כָּל־הַגּוֹיִ֑ם כַּאֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ יֵעָ֣שֶׂה לָּ֔ךְ גְּמֻלְךָ֖ יָשׁ֥וּב בְּרֹאשֶֽׁךָ׃

15 װאָרום נאָנט איז דער טאָג פֿון גאָט אױף אַלע פֿעלקער; װי דו האָסט געטאָן, װעט געטאָן װערן צו דיר, דײַן טוּונג װעט זיך אומקערן אױף דײַן קאָפּ.

טז כִּ֗י כַּֽאֲשֶׁ֤ר שְׁתִיתֶם֙ עַל־הַ֣ר קָדְשִׁ֔י יִשְׁתּ֥וּ כָֽל־הַגּוֹיִ֖ם תָּמִ֑יד וְשָׁת֣וּ וְלָע֔וּ וְהָי֖וּ כְּל֥וֹא הָיֽוּ׃

16 װאָרום װי איר האָט געטרונקען אױף מײַן הײליקן באַרג, װעלן טרינקען אַלע פֿעלקער תּמיד; יאָ, זײ װעלן טרינקען און זופּן, און װערן װי קײן מאָל ניט געװען.

יז וּבְהַ֥ר צִיּ֛וֹן תִּהְיֶ֥ה פְלֵיטָ֖ה וְהָ֣יָה קֹ֑דֶשׁ וְיָֽרְשׁוּ֙ בֵּ֣ית יַֽעֲקֹ֔ב אֵ֖ת מוֹרָֽשֵׁיהֶם׃

17 אָבער אױף דעם באַרג צִיוֹן װעט זײַן אַן אַנטרינונג, און ער װעט זײַן הײליק; און דאָס הױז פֿון יעקבֿ װעט אַרבן זײערע אַרבונגען.

יח וְהָיָה֩ בֵית־יַעֲקֹ֨ב אֵ֜שׁ וּבֵ֧ית יוֹסֵ֣ף לֶהָבָ֗ה וּבֵ֤ית עֵשָׂו֙ לְקַ֔שׁ וְדָלְק֥וּ בָהֶ֖ם וַאֲכָל֑וּם וְלֹֽא־יִֽהְיֶ֤ה שָׂרִיד֙ לְבֵ֣ית עֵשָׂ֔ו כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃

18 און דאָס הױז פֿון יעקבֿ װעט זײַן אַ פֿײַער, און דאָס הױז פֿון יוֹסף אַ פֿלאַם, און דאָס הױז פֿון עֵשָׂו צו שטרױ, און זײ װעלן זײ אָנצינדן און זײ פֿאַרצערן, און קײן איבערבלײַב װעט ניט זײַן פֿון דעם הױז פֿון עֵשָׂו; װאָרום גאָט האָט גערעדט.

יט וְיָרְשׁ֨וּ הַנֶּ֜גֶב אֶת־הַ֣ר עֵשָׂ֗ו וְהַשְּׁפֵלָה֙ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֔ים וְיָרְשׁוּ֙ אֶת־שְׂדֵ֣ה אֶפְרַ֔יִם וְאֵ֖ת שְׂדֵ֣ה שֹׁמְר֑וֹן וּבִנְיָמִ֖ן אֶת־הַגִּלְעָֽד׃

19 און די װאָס אין דָרום װעלן אַרבן דעם באַרג עֵשָׂו, און די װאָס אין דער נידערונג – די פּלִשתּים; און זײ װעלן אַרבן דאָס פֿעלד פֿון אפֿרים, און דאָס פֿעלד פֿון שוֹמרוֹן; און בנימין װעט אַרבן גִלעָד.

כ וְגָלֻ֣ת הַֽחֵל־הַ֠זֶּה לִבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל אֲשֶֽׁר־כְּנַעֲנִים֙ עַד־צָ֣רְפַ֔ת וְגָלֻ֥ת יְרוּשָׁלִַ֖ם אֲשֶׁ֣ר בִּסְפָרַ֑ד יִֽרְשׁ֕וּ אֵ֖ת עָרֵ֥י הַנֶּֽגֶב׃

20 און די דאָזיקע פֿאַרטריבענע מחנה פֿון די קינדער פֿון ישׂראל װאָס צװישן די כּנַענים ביז צָרפֿת, און די פֿאַרטריבענע פֿון ירושָלַיִם װאָס אין ספָֿרד, װעלן אַרבן די שטעט פֿון דָרום.

כא וְעָל֤וּ מֽוֹשִׁעִים֙ בְּהַ֣ר צִיּ֔וֹן לִשְׁפֹּ֖ט אֶת־הַ֣ר עֵשָׂ֑ו וְהָיְתָ֥ה לַֽיהוָ֖ה הַמְּלוּכָֽה׃

21 און העלפֿער װעלן אַרױפֿגײן אױפֿן באַרג צִיוֹן, צו משפּטן דעם באַרג עֵשָׂו, און די מלוכה װעט זײַן בײַ גאָט.