תהילים 146

קאַפּיטל 146

א הַֽלְלוּ־יָ֡הּ הַלְלִ֥י נַ֝פְשִׁ֗י אֶת־יְהוָֽה׃

1 הַלְלוּיָה. לױב גאָט, מײַן זעל; איך װעל לױבן גאָט כּל-זמן איך לעב,

ב אֲהַלְלָ֣ה יְהוָ֣ה בְּחַיָּ֑י אֲזַמְּרָ֖ה לֵֽאלֹהַ֣י בְּעוֹדִֽי׃

2 איך װעל זינגען צו מײַן גאָט װי לאַנג איך בין.

ג אַל־תִּבְטְח֥וּ בִנְדִיבִ֑ים בְּבֶן־אָדָ֓ם ׀ שֶׁ֤אֵֽין ל֥וֹ תְשׁוּעָֽה׃

3 איר זאָלט אײַך ניט פֿאַרזיכערן אױף פֿירשטן, אױף אַ מענטשנקינד װאָס ניטאָ בײַ אים קײן הילף.

ד תֵּצֵ֣א ר֭וּחוֹ יָשֻׁ֣ב לְאַדְמָת֑וֹ בַּיּ֥וֹם הַ֝ה֗וּא אָבְד֥וּ עֶשְׁתֹּנֹתָֽיו׃

4 גײט אױס זײַן אָטעם, קערט ער זיך אום צו זײַן שטױב;אין יענעם טאָג גײען אונטער זײַנע טראַכטונגען.

ה אַשְׁרֵ֗י שֶׁ֤אֵ֣ל יַעֲקֹ֣ב בְּעֶזְר֑וֹ שִׂ֝בְר֗וֹ עַל־יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽיו׃

5 װױל צו דעם װאָס דער גאָט פֿון יעקבֿ איז זײַן הילף, װאָס זײַן אױסקוק איז אױף ה׳ זײַן גאָט,

ו עֹשֶׂ֤ה ׀ שָׁ֘מַ֤יִם וָאָ֗רֶץ אֶת־הַיָּ֥ם וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־בָּ֑ם הַשֹּׁמֵ֖ר אֱמֶ֣ת לְעוֹלָֽם׃

6 װאָס האָט געמאַכט דעם הימל און די ערד, דעם ים, און אַלץ װאָס אין זײ;דער װאָס היט טרײַשאַפֿט אױף אײביק;

ז עֹשֶׂ֤ה מִשְׁפָּ֨ט ׀ לָעֲשׁוּקִ֗ים נֹתֵ֣ן לֶ֭חֶם לָרְעֵבִ֑ים יְ֝הוָ֗ה מַתִּ֥יר אֲסוּרִֽים׃

7 װאָס טוט רעכט צו די געדריקטע, װאָס גיט ברױט צו די הונגעריקע.

ח יְהוָ֤ה ׀ פֹּ֘קֵ֤חַ עִוְרִ֗ים יְ֭הוָה זֹקֵ֣ף כְּפוּפִ֑ים יְ֝הוָ֗ה אֹהֵ֥ב צַדִּיקִֽים׃

8 גאָט בינדט אָפּ די געבונדענע, גאָט מאַכט זעעדיק די בלינדע, גאָט שטעלט אױף די געבױגענע, גאָט האָט ליב די גערעכטע.

ט יְהוָ֤ה ׀ שֹׁ֘מֵ֤ר אֶת־גֵּרִ֗ים יָת֣וֹם וְאַלְמָנָ֣ה יְעוֹדֵ֑ד וְדֶ֖רֶךְ רְשָׁעִ֣ים יְעַוֵּֽת׃

9 גאָט באַהיט די פֿרעמדע;דעם יתום און די אלמנה ריכט ער אױף, און דעם װעג פֿון די רשָעים פֿאַרדרײט ער.

י יִמְלֹ֤ךְ יְהוָ֨ה ׀ לְעוֹלָ֗ם אֱלֹהַ֣יִךְ צִ֭יּוֹן לְדֹ֥ר וָדֹ֗ר הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃

10 ה׳ װעט קיניגן אױף אײביק, דײַן גאָט, צִיון, אױף דָור-דורות. הַלְלוּיָה.