תהילים 23

קאַפּיטל 23

א מִזְמ֥וֹר לְדָוִ֑ד יְהוָ֥ה רֹ֝עִ֗י לֹ֣א אֶחְסָֽר׃

1 אַ מזמור פֿון דָוִדן. גאָט איז מײַן פּאַסטוך, מיר װעט ניט פֿעלן.

ב בִּנְא֣וֹת דֶּ֭שֶׁא יַרְבִּיצֵ֑נִי עַל־מֵ֖י מְנֻח֣וֹת יְנַהֲלֵֽנִי׃

2 אױף גראָזיקע פֿיטערפּלעצער מאַכט ער מיך הױערן, בײַ רויִקע װאַסערן טוט ער מיך פֿירן.

ג נַפְשִׁ֥י יְשׁוֹבֵ֑ב יַֽנְחֵ֥נִי בְמַעְגְּלֵי־צֶ֝֗דֶק לְמַ֣עַן שְׁמֽוֹ׃

3 ער דערקװיקט מײַן זעל;ער פֿירט מיך אין ריכטיקע שטעגןפֿון װעגן זײַן נאָמען.

ד גַּ֤ם כִּֽי־אֵלֵ֨ךְ בְּגֵ֪יא צַלְמָ֡וֶת לֹא־אִ֘ירָ֤א רָ֗ע כִּי־אַתָּ֥ה עִמָּדִ֑י שִׁבְטְךָ֥ וּ֝מִשְׁעַנְתֶּ֗ךָ הֵ֣מָּה יְנַֽחֲמֻֽנִי׃

4 אַפֿילו אַז איך גײ אין טאָל פֿון טױטשאָטן, האָב איך ניט מורא פֿאַר בײז, װאָרום דו ביסט מיט מיר;דײַן שטעקן און דײַן אָנלען, זײ טוען מיך טרײסטן.

ה תַּעֲרֹ֬ךְ לְפָנַ֨י ׀ שֻׁלְחָ֗ן נֶ֥גֶד צֹרְרָ֑י דִּשַּׁ֖נְתָּ בַשֶּׁ֥מֶן רֹ֝אשִׁ֗י כּוֹסִ֥י רְוָיָֽה׃

5 דו גרײטסט פֿאַר מיר אַ טישאַנטקעגן מײַנע פֿײַנט;האָסט באַזאַלבט מיט אײל מײַן קאָפּ, מײַן כָּוס לױפֿט אַריבער.

ו אַ֤ךְ ׀ ט֤וֹב וָחֶ֣סֶד יִ֭רְדְּפוּנִי כָּל־יְמֵ֣י חַיָּ֑י וְשַׁבְתִּ֥י בְּבֵית־יְ֝הוָ֗ה לְאֹ֣רֶךְ יָמִֽים׃

6 נאָר גוטס און גענאָד װעלן מיר נאָכגײןאַלע טעג פֿון מײַן לעבן, און איך װעל זיצן אין גאָטס הױזאױף לאַנגע טעג.