תהילים 48

קאַפּיטל 48

א שִׁ֥יר מִ֝זְמוֹר לִבְנֵי־קֹֽרַח׃
1 אַ געזאַנג; אַ מזמור פֿון די קינדער פֿון קֹרַח.
ב גָּ֘ד֤וֹל יְהוָ֣ה וּמְהֻלָּ֣ל מְאֹ֑ד בְּעִ֥יר אֱ֝לֹהֵ֗ינוּ הַר־קָדְשֽׁוֹ׃
2 גרױס איז גאָט, און זײער געלױבטאין דער שטאָט פֿון אונדזער גאָט, אױף זײַן הײליקן באַרג.
ג יְפֵ֥ה נוֹף֮ מְשׂ֪וֹשׂ כָּל־הָ֫אָ֥רֶץ הַר־צִ֭יּוֹן יַרְכְּתֵ֣י צָפ֑וֹן קִ֝רְיַ֗ת מֶ֣לֶךְ רָֽב׃
3 שײן דערהײכט, די פֿרײד פֿון דער גאַנצער ערד, איז דער באַרג צִיון אין די עקן פֿון צפֿון, די שטאָט פֿון דעם גרױסן מלך.
ד אֱלֹהִ֥ים בְּאַרְמְנוֹתֶ֗יהָ נוֹדַ֥ע לְמִשְׂגָּֽב׃
4 גאָט אין אירע פּאַלאַצןאיז באַקאַנט פֿאַר אַ פֿעסטונג.
ה כִּֽי־הִנֵּ֣ה הַ֭מְּלָכִים נֽוֹעֲד֑וּ עָבְר֥וּ יַחְדָּֽו׃
5 װאָרום זע, מלכים האָבן זיך אײַנגעזאַמלט, זײ זײַנען אַריבערגעקומען אין אײנעם.
ו הֵ֣מָּה רָ֭אוּ כֵּ֣ן תָּמָ֑הוּ נִבְהֲל֥וּ נֶחְפָּֽזוּ׃
6 װי זײ האָבן געזען, אַזױ האָבן זײ געגאַפֿט, דערשראָקענע האָבן זײ אַװעקגעאײַלט.
ז רְ֭עָדָה אֲחָזָ֣תַם שָׁ֑ם חִ֝֗יל כַּיּוֹלֵֽדָה׃
7 אַ ציטערניש האָט זײ אָנגענומען דאָרטן, אַ װײעניש װי אַ געװינערין.
ח בְּר֥וּחַ קָדִ֑ים תְּ֝שַׁבֵּ֗ר אֳנִיּ֥וֹת תַּרְשִֽׁישׁ׃
8 מיט אַ מזרח-װינט האָסטו צעבראָכןדי שיפֿן פֿון תַּרְשִיש.
ט כַּאֲשֶׁ֤ר שָׁמַ֨עְנוּ ׀ כֵּ֤ן רָאִ֗ינוּ בְּעִיר־יְהוָ֣ה צְ֭בָאוֹת בְּעִ֣יר אֱלֹהֵ֑ינוּ אֱלֹ֘הִ֤ים יְכוֹנְנֶ֖הָ עַד־עוֹלָ֣ם סֶֽלָה׃
9 װי מיר האָבן געהערט, אַזױ האָבן מיר געזען, אין דער שטאָט פֿון ה׳ פֿון צבֿאות, אין דער שטאָט פֿון אונדזער גאָט;גאָט זאָל זי אױפֿהאַלטן ביז אײביק. סֶלָה.
י דִּמִּ֣ינוּ אֱלֹהִ֣ים חַסְדֶּ֑ךָ בְּ֝קֶ֗רֶב הֵיכָלֶֽךָ׃
10 מיר האָבן געטראַכט, גאָט, אָן דײַן חֶסד, אין דער מיט פֿון דײַן טעמפּל.
יא כְּשִׁמְךָ֤ אֱלֹהִ֗ים כֵּ֣ן תְּ֭הִלָּתְךָ עַל־קַצְוֵי־אֶ֑רֶץ צֶ֝֗דֶק מָלְאָ֥ה יְמִינֶֽךָ׃
11 אַזױ װי דײַן נאָמען, גאָט, אַזױ איז דײַן לױב ביז די עקן פֿון דער ערד;פֿול מיט גערעכטיקײט איז דײַן רעכטע האַנט.
יב יִשְׂמַ֤ח ׀ הַר־צִיּ֗וֹן תָּ֭גֵלְנָה בְּנ֣וֹת יְהוּדָ֑ה לְ֝מַ֗עַן מִשְׁפָּטֶֽיךָ׃
12 זאָל זיך פֿרײען דער באַרג צִיון, זאָלן לוסטיק זײַן די טעכטערשטעט פֿון יהוּדה, פֿון װעגן דײַנע משפּטים.
יג סֹ֣בּוּ צִ֭יּוֹן וְהַקִּיפ֑וּהָ סִ֝פְר֗וּ מִגְדָּלֶֽיהָ׃
13 גײט אַרום צִיון, און רינגלט זי אַרום, צײלט איבער אירע טורעמס.
יד שִׁ֤יתוּ לִבְּכֶ֨ם ׀ לְֽחֵילָ֗ה פַּסְּג֥וּ אַרְמְנוֹתֶ֑יהָ לְמַ֥עַן תְּ֝סַפְּר֗וּ לְד֣וֹר אַחֲרֽוֹן׃
14 טוט אַכט אױף אירע מױער, גײט דורך אירע פּאַלאַצן;כּדי איר זאָלט דערצײלן דעם שפּעטערדיקן דור,
טו כִּ֤י זֶ֨ה ׀ אֱלֹהִ֣ים אֱ֭לֹהֵינוּ עוֹלָ֣ם וָעֶ֑ד ה֖וּא יְנַהֲגֵ֣נוּ עַל־מֽוּת׃
15 אַז דאָס איז גאָט, אונדזער גאָט, אײביק און שטענדיק; ער װעט אונדז פֿירן ביז אײביקײט.