צפניה 1

קאַפּיטל 1

א דְּבַר־יְהוָ֣ה ׀ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֗ה אֶל־צְפַנְיָה֙ בֶּן־כּוּשִׁ֣י בֶן־גְּדַלְיָ֔ה בֶּן־אֲמַרְיָ֖ה בֶּן־חִזְקִיָּ֑ה בִּימֵ֛י יֹאשִׁיָּ֥הוּ בֶן־אָמ֖וֹן מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה׃

1 דאָס װאָרט פֿון גאָט װאָס איז געװען צו צפֿניָה דעם זון פֿון כּושי, דעם זון פֿון גדַליָה, דעם זון פֿון אַמַריָה, דעם זון פֿון חִזקִיָהן, אין די טעג פֿון יֹאשִיָהו דעם זון פֿון אָמוֹנען, דעם מלך פֿון יהוּדה.

ב אָסֹ֨ף אָסֵ֜ף כֹּ֗ל מֵעַ֛ל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָ֖ה נְאֻם־יְהוָֽה׃

2 פֿאַרלענדן װעל איך פֿאַרלענדן אַלצדינגפֿון דעם געזיכט פֿון דער ערד, זאָגט גאָט.

ג אָסֵ֨ף אָדָ֜ם וּבְהֵמָ֗ה אָסֵ֤ף עוֹף־הַשָּׁמַ֙יִם֙ וּדְגֵ֣י הַיָּ֔ם וְהַמַּכְשֵׁל֖וֹת אֶת־הָרְשָׁעִ֑ים וְהִכְרַתִּ֣י אֶת־הָאָדָ֗ם מֵעַ֛ל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָ֖ה נְאֻם־יְהוָֽה׃

3 איך װעל פֿאַרלענדן מענטשן און בהמות, איך װעל פֿאַרלענדן די פֿױגלען פֿון הימל, און די פֿישן פֿון ים, און די שטרױכלונגען אין אײנעם מיט די רשָעים;און איך װעל פֿאַרשנײַדן דעם מענטשן פֿון געזיכט פֿון דער ערד, זאָגט גאָט.

ד וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עַל־יְהוּדָ֔ה וְעַ֖ל כָּל־יוֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וְהִכְרַתִּ֞י מִן־הַמָּק֤וֹם הַזֶּה֙ אֶת־שְׁאָ֣ר הַבַּ֔עַל אֶת־שֵׁ֥ם הַכְּמָרִ֖ים עִם־הַכֹּהֲנִֽים׃

4 און איך װעל אױסשטרעקן מײַן האַנט אױף יהוּדה, און אױף אַלע באַװױנער פֿון ירושלים, און איך װעל פֿאַרשנײַדן פֿון דעם דאָזיקן אָרטדעם איבערבלײַב פֿון בַעַל, דעם נאָמען פֿון די פּריסטער מיט די כּהנים;

ה וְאֶת־הַמִּשְׁתַּחֲוִ֥ים עַל־הַגַּגּ֖וֹת לִצְבָ֣א הַשָּׁמָ֑יִם וְאֶת־הַמִּֽשְׁתַּחֲוִים֙ הַנִּשְׁבָּעִ֣ים לַֽיהוָ֔ה וְהַנִּשְׁבָּעִ֖ים בְּמַלְכָּֽם׃

5 און די װאָס בוקן זיך אױף די דעכערצו דעם חיל פֿון הימל, און די װאָס אי זײ בוקן זיך און שװערן צו ה׳, אי זײ שװערן בײַ מַלכָּם;

ו וְאֶת־הַנְּסוֹגִ֖ים מֵאַחֲרֵ֣י יְהוָ֑ה וַאֲשֶׁ֛ר לֹֽא־בִקְשׁ֥וּ אֶת־יְהוָ֖ה וְלֹ֥א דְרָשֻֽׁהוּ׃

6 און די װאָס טרעטן אָפּ פֿון הינטער ה׳, און װאָס זוכן ניט ה׳, און פֿרעגן זיך ניט אױף אים.

ז הַ֕ס מִפְּנֵ֖י אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה כִּ֤י קָרוֹב֙ י֣וֹם יְהוָ֔ה כִּֽי־הֵכִ֧ין יְהוָ֛ה זֶ֖בַח הִקְדִּ֥ישׁ קְרֻאָֽיו׃

7 שטיל פֿאַר גאָט דעם האַר!װאָרום נאָנט איז דער טאָג פֿון גאָט, װאָרום גאָט האָט אָנגעברײט אַ שלאַכטונג, פֿאַרבעטן זײַנע גערופֿענע.

ח וְהָיָ֗ה בְּיוֹם֙ זֶ֣בַח יְהוָ֔ה וּפָקַדְתִּ֥י עַל־הַשָּׂרִ֖ים וְעַל־בְּנֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וְעַ֥ל כָּל־הַלֹּבְשִׁ֖ים מַלְבּ֥וּשׁ נָכְרִֽי׃

8 און עס װעט זײַן אין דעם טאָג פֿון גאָטס שלאַכטונג, װעל איך זיך רעכענען מיט די האַרן, און מיט דעם מלכס זין, און מיט אַלע װאָס קלײדן זיך אין פֿרעמדלענדישע קלײדער.

ט וּפָקַדְתִּ֗י עַ֧ל כָּל־הַדּוֹלֵ֛ג עַל־הַמִּפְתָּ֖ן בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא הַֽמְמַלְאִ֛ים בֵּ֥ית אֲדֹנֵיהֶ֖ם חָמָ֥ס וּמִרְמָֽה׃ (ס)

9 און איך װעל זיך רעכענען אין יענעם טאָגמיט אַלע װאָס שפּרינגען איבערן שװעל, װאָס פֿילן אָן דאָס הױז פֿון זײער האַרמיט אומרעכט און באַטרוג.

י וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַה֜וּא נְאֻם־יְהוָ֗ה ק֤וֹל צְעָקָה֙ מִשַּׁ֣עַר הַדָּגִ֔ים וִֽילָלָ֖ה מִן־הַמִּשְׁנֶ֑ה וְשֶׁ֥בֶר גָּד֖וֹל מֵהַגְּבָעֽוֹת׃

10 און אין יענעם טאָג, זאָגט גאָט, װעט זײַן אַ קָול פֿון געשרײ פֿון דעם פֿישטױער, און אַ יללה פֿון צװײטן שטאָטפֿערטל, און אַ גרױסער בראָך פֿון די בערג.

יא הֵילִ֖ילוּ יֹשְׁבֵ֣י הַמַּכְתֵּ֑שׁ כִּ֤י נִדְמָה֙ כָּל־עַ֣ם כְּנַ֔עַן נִכְרְת֖וּ כָּל־נְטִ֥ילֵי כָֽסֶף׃

11 יאָמערט, איר באַװױנער פֿון מַכתֵּש, װאָרום אומגעקומען איז דאָס גאַנצע האַנדלפֿאָלק, פֿאַרשניטן געװאָרן אַלע אָנגעלאָדענע מיט זילבער.

יב וְהָיָה֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔יא אֲחַפֵּ֥שׂ אֶת־יְרוּשָׁלִַ֖ם בַּנֵּר֑וֹת וּפָקַדְתִּ֣י עַל־הָאֲנָשִׁ֗ים הַקֹּֽפְאִים֙ עַל־שִׁמְרֵיהֶ֔ם הָאֹֽמְרִים֙ בִּלְבָבָ֔ם לֹֽא־יֵיטִ֥יב יְהוָ֖ה וְלֹ֥א יָרֵֽעַ׃

12 און עס װעט זײַן אין יענער צײַט, װעל איך דורכזוכן ירושלים מיט ליכט, און איך װעל זיך רעכענען מיט די לײַטװאָס גליװערן אױף זײערע הײװן, װאָס זאָגן אין זײער האַרצן:ניט גוטס טאָן קען גאָט און ניט שלעכטס טאָן.

יג וְהָיָ֤ה חֵילָם֙ לִמְשִׁסָּ֔ה וּבָתֵּיהֶ֖ם לִשְׁמָמָ֑ה וּבָנ֤וּ בָתִּים֙ וְלֹ֣א יֵשֵׁ֔בוּ וְנָטְע֣וּ כְרָמִ֔ים וְלֹ֥א יִשְׁתּ֖וּ אֶת־יֵינָֽם׃

13 און זײער פֿאַרמעג װעט זײַן צו רױב, און זײערע הײַזער צו װיסט;און זײ װעלן בױען הײַזער, און ניט באַװױנען, און פֿלאַנצען װײַנגערטנער, און ניט טרינקען זײער װײַן.

יד קָר֤וֹב יוֹם־יְהוָה֙ הַגָּד֔וֹל קָר֖וֹב וּמַהֵ֣ר מְאֹ֑ד ק֚וֹל י֣וֹם יְהוָ֔ה מַ֥ר צֹרֵ֖חַ שָׁ֥ם גִּבּֽוֹר׃

14 נאָנט איז דער גרױסער טאָג פֿון גאָט, נאָנט און געשװינט זײער;האָרך! דער טאָג פֿון גאָט!ביטער שרײַט דענצמאָל דער גִבור.

טו י֥וֹם עֶבְרָ֖ה הַיּ֣וֹם הַה֑וּא י֧וֹם צָרָ֣ה וּמְצוּקָ֗ה י֤וֹם שֹׁאָה֙ וּמְשׁוֹאָ֔ה י֥וֹם חֹ֙שֶׁךְ֙ וַאֲפֵלָ֔ה י֥וֹם עָנָ֖ן וַעֲרָפֶֽל׃

15 אַ טאָג פֿון צאָרן איז יענער טאָג, אַ טאָג פֿון נױט און קלעם, אַ טאָג פֿון װיסטקײט און פֿאַרװיסטונג, אַ טאָג פֿון חושך און פֿינצטערניש, אַ טאָג פֿון װאָלקן און נעבל,

טז י֥וֹם שׁוֹפָ֖ר וּתְרוּעָ֑ה עַ֚ל הֶעָרִ֣ים הַבְּצֻר֔וֹת וְעַ֖ל הַפִּנּ֥וֹת הַגְּבֹהֽוֹת׃

16 אַ טאָג פֿון שופֿר און שאַלונגאַקעגן די באַפֿעסטיקטע שטעט, און אַקעגן די הױכע טורעמס.

יז וַהֲצֵרֹ֣תִי לָאָדָ֗ם וְהָֽלְכוּ֙ כַּֽעִוְרִ֔ים כִּ֥י לַֽיהוָ֖ה חָטָ֑אוּ וְשֻׁפַּ֤ךְ דָּמָם֙ כֶּֽעָפָ֔ר וּלְחֻמָ֖ם כַּגְּלָלִֽים׃

17 און איך װעל ענג מאַכן די מענטשן, און זײ װעלן אומגײן װי בלינדע, װײַל זײ האָבן צו גאָט געזינדיקט;און זײער בלוט װעט פֿאַרגאָסן װערן װי שטױב, און זײער פֿלײש װי מיסט.

יח גַּם־כַּסְפָּ֨ם גַּם־זְהָבָ֜ם לֹֽא־יוּכַ֣ל לְהַצִּילָ֗ם בְּיוֹם֙ עֶבְרַ֣ת יְהוָ֔ה וּבְאֵשׁ֙ קִנְאָת֔וֹ תֵּאָכֵ֖ל כָּל־הָאָ֑רֶץ כִּֽי־כָלָ֤ה אַךְ־נִבְהָלָה֙ יַֽעֲשֶׂ֔ה אֵ֥ת כָּל־יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ׃ (ס)

18 אַפֿילו זײער זילבער, אַפֿילו זײער גאָלד, װעט זײ ניט קענען מציל זײַן אין טאָג פֿון גאָטס צאָרן;און אין דעם פֿײַער פֿון זײַן כּעסװעט פֿאַרצערט װערן די גאַנצע ערד, װאָרום אַ פֿאַרלענדונג אַזש אַ שרעקלעכע, װעט ער מאַכן פֿון אַלע באַװױנער פֿון דער ערד.

ווײַטערדיקער קאַפּיטל