כא שִׂ֤ישִׂי וְשִׂמְחִי֙ בַּת־אֱד֔וֹם יושבתי [יוֹשֶׁ֖בֶת] בְּאֶ֣רֶץ ע֑וּץ גַּם־עָלַ֙יִךְ֙ תַּעֲבָר־כּ֔וֹס תִּשְׁכְּרִ֖י וְתִתְעָרִֽי׃ (ס)
21 קװעל אָן און פֿרײ זיך, טאָכטער אֶדוֹם, דו װאָס װוינסט אין לאַנד עוץ; צו דיר אױך װעט אַריבער דער כָּוס, װעסט שיכּור װערן, און זיך אָפּדעקן.