דברים 12

קאַפּיטל 12

א אֵ֠לֶּה הַֽחֻקִּ֣ים וְהַמִּשְׁפָּטִים֮ אֲשֶׁ֣ר תִּשְׁמְר֣וּן לַעֲשׂוֹת֒ בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁר֩ נָתַ֨ן יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֧י אֲבֹתֶ֛יךָ לְךָ֖ לְרִשְׁתָּ֑הּ כָּל־הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם חַיִּ֖ים עַל־הָאֲדָמָֽה׃

1 דאָס זײַנען די חוקים און די געזעצן װאָס איר זאָלט היטן צו טאָן אין דעם לאַנד װאָס ה׳ דער גאָט פֿון דײַנע עלטערן האָט דיר געגעבן, עס צו אַרבן, אַלע טעג װאָס איר לעבט אױף דער ערד.

ב אַבֵּ֣ד תְּ֠אַבְּדוּן אֶֽת־כָּל־הַמְּקֹמ֞וֹת אֲשֶׁ֧ר עָֽבְדוּ־שָׁ֣ם הַגּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֛ם יֹרְשִׁ֥ים אֹתָ֖ם אֶת־אֱלֹהֵיהֶ֑ם עַל־הֶהָרִ֤ים הָֽרָמִים֙ וְעַל־הַגְּבָע֔וֹת וְתַ֖חַת כָּל־עֵ֥ץ רַעֲנָן׃

2 אונטערברענגען זאָלט איר אונטערברענגען אַלע ערטער װאָס די פֿעלקער װאָס איר ירשעט זײ האָבן דאָרטן געדינט זײערע געטער, אױף די הױכע בערג, און אױף די בערגלעך, און אונטער יעטװעדער צװײַגהאַפֿטיקן בױם.

ג וְנִתַּצְתֶּ֣ם אֶת־מִזְבּחֹתָ֗ם וְשִׁבַּרְתֶּם֙ אֶת־מַצֵּ֣בֹתָ֔ם וַאֲשֵֽׁרֵיהֶם֙ תִּשְׂרְפ֣וּן בָּאֵ֔שׁ וּפְסִילֵ֥י אֱלֹֽהֵיהֶ֖ם תְּגַדֵּע֑וּן וְאִבַּדְתֶּ֣ם אֶת־שְׁמָ֔ם מִן־הַמָּק֖וֹם הַהֽוּא׃

3 און איר זאָלט אײַנװאַרפֿן זײערע מזבכות, און צעברעכן זײערע זײַלשטײנער, און זײערע געצנבײמער זאָלט איר פֿאַרברענען אין פֿײַער, און זײערע געשניצטע געטער זאָלט איר אָפּהאַקן, און איר זאָלט אונטערברענגען זײער נאָמען פֿון יענעם אָרט.

ד לֹֽא־תַעֲשׂ֣וּן כֵּ֔ן לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

4 איר זאָלט ניט טאָן אַזױ װי זײ, צו ה׳ אײַער גאָט.

ה כִּ֠י אִֽם־אֶל־הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֨ר יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ מִכָּל־שִׁבְטֵיכֶ֔ם לָשׂ֥וּם אֶת־שְׁמ֖וֹ שָׁ֑ם לְשִׁכְנ֥וֹ תִדְרְשׁ֖וּ וּבָ֥אתָ שָֽׁמָּה׃

5 נײַערט צו דעם אָרט װאָס ה׳ אײַער גאָט װעט אױסדערװײלן פֿון אַלע אײַערע שבֿטים צו טאָן זײַן נאָמען דאָרטן – צו זײַן רוּונג זאָלט איר אײַך װענדן, און אַהין זאָלט איר גײן.

ו וַהֲבֵאתֶ֣ם שָׁ֗מָּה עֹלֹֽתֵיכֶם֙ וְזִבְחֵיכֶ֔ם וְאֵת֙ מַעְשְׂרֹ֣תֵיכֶ֔ם וְאֵ֖ת תְּרוּמַ֣ת יֶדְכֶ֑ם וְנִדְרֵיכֶם֙ וְנִדְבֹ֣תֵיכֶ֔ם וּבְכֹרֹ֥ת בְּקַרְכֶ֖ם וְצֹאנְכֶֽם׃

6 און אַהין זאָלט איר ברענגען אײַערע בראַנדאָפּפֿער און אײַערע שלאַכטאָפּפֿער, און אײַערע מעשׂרס, און די אָפּשײדונג פֿון אײַער האַנט, און אײַערע נדרים, און אײַערע פֿרײַװיליקע גאָבן, און די ערשטלינגען פֿון אײַערע רינדער און אײַערע שאָף.

ז וַאֲכַלְתֶּם־שָׁ֗ם לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וּשְׂמַחְתֶּ֗ם בְּכֹל֙ מִשְׁלַ֣ח יֶדְכֶ֔ם אַתֶּ֖ם וּבָתֵּיכֶ֑ם אֲשֶׁ֥ר בֵּֽרַכְךָ֖ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃

7 און איר זאָלט דאָרטן עסן פֿאַר ה׳ אײַער גאָט, און זיך פֿרײען מיט דעם גאַנצן אױפֿטו פֿון אײַער האַנט, איר און אײַערע הױזגעזינטן, לױט װי ה׳ דײַן גאָט האָט דיך געבענטשט.

ח לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּן כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר אֲנַ֧חְנוּ עֹשִׂ֛ים פֹּ֖ה הַיּ֑וֹם אִ֖ישׁ כָּל־הַיָּשָׁ֥ר בְּעֵינָֽיו׃

8 איר זאָלט ניט טאָן אַזױ װי אַלץ װאָס מיר טוען דאָ הײַנט, איטלעכער אַלץ װאָס איז רעכטפֿאַרטיק אין זײַנע אױגן;

ט כִּ֥י לֹא־בָּאתֶ֖ם עַד־עָ֑תָּה אֶל־הַמְּנוּחָה֙ וְאֶל־הַֽנַּחֲלָ֔ה אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֥ן לָֽךְ׃

9 װאָרום איר זײַט ביז אַצונד ניט געקומען צו דער רו און צו דער אַרבונג װאָס ה׳ דײַן גאָט גיט דיר.

י וַעֲבַרְתֶּם֮ אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ וִֽישַׁבְתֶּ֣ם בָּאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם מַנְחִ֣יל אֶתְכֶ֑ם וְהֵנִ֨יחַ לָכֶ֧ם מִכָּל־אֹיְבֵיכֶ֛ם מִסָּבִ֖יב וִֽישַׁבְתֶּם־בֶּֽטַח׃

10 אָבער אַז איר װעט אַריבערגײן דעם יַרדן, און איר װעט זיך באַזעצן אין דעם לאַנד װאָס ה׳ אײַער גאָט מאַכט אײַך אַרבן, און ער װעט אײַך באַרוען פֿון אַלע אײַערע פֿײַנט פֿון רונד אַרום, און איר װעט זיצן אין זיכערקײט,

יא וְהָיָ֣ה הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַר֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֥ם בּוֹ֙ לְשַׁכֵּ֤ן שְׁמוֹ֙ שָׁ֔ם שָׁ֣מָּה תָבִ֔יאוּ אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּ֣ה אֶתְכֶ֑ם עוֹלֹתֵיכֶ֣ם וְזִבְחֵיכֶ֗ם מַעְשְׂרֹֽתֵיכֶם֙ וּתְרֻמַ֣ת יֶדְכֶ֔ם וְכֹל֙ מִבְחַ֣ר נִדְרֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּדְּר֖וּ לַֽיהוָֽה׃

11 זאָל זײַן: דער אָרט װאָס ה׳ אײַער גאָט װעט אים אױסדערװײלן צו מאַכן רוען זײַן נאָמען דאָרטן, אַהין זאָלט איר ברענגען אַלץ װאָס איך באַפֿעל אײַך: אײַערע בראַנדאָפּפֿער און אײַערע שלאַכטאָפּפֿער, אײַערע מעשׂרס, און די אָפּשײדונג פֿון אײַער האַנט, און אַלע אײַערע געקליבענע נדרים װאָס איר װעט מנדר זײַן צו גאָט.

יב וּשְׂמַחְתֶּ֗ם לִפְנֵי֮ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶם֒ אַתֶּ֗ם וּבְנֵיכֶם֙ וּבְנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעַבְדֵיכֶ֖ם וְאַמְהֹתֵיכֶ֑ם וְהַלֵּוִי֙ אֲשֶׁ֣ר בְּשַֽׁעֲרֵיכֶ֔ם כִּ֣י אֵ֥ין ל֛וֹ חֵ֥לֶק וְנַחֲלָ֖ה אִתְּכֶֽם׃

12 און איר זאָלט זיך פֿרײען פֿאַר ה׳ אײַער גאָט, איר, און אײַערע זין און אײַערע טעכטער, און אײַערע קנעכט און אײַערע דינסטן, און דער לֵוִי װאָס אין אײַערע טױערן; װאָרום ער האָט ניט קײן חלק און קײן נחלה בײַ אײַך.

יג הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֔ פֶּֽן־תַּעֲלֶ֖ה עֹלֹתֶ֑יךָ בְּכָל־מָק֖וֹם אֲשֶׁ֥ר תִּרְאֶֽה׃

13 היט דיך, זאָלסט ניט אױפֿברענגען דײַנע בראַנדאָפּפֿער אין איטלעכן אָרט װאָס דו װעסט זען;

יד כִּ֣י אִם־בַּמָּק֞וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֤ר יְהוָה֙ בְּאַחַ֣ד שְׁבָטֶ֔יךָ שָׁ֖ם תַּעֲלֶ֣ה עֹלֹתֶ֑יךָ וְשָׁ֣ם תַּעֲשֶׂ֔ה כֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּֽךָּ׃

14 נײַערט אין דעם אָרט װאָס גאָט װעט אױסדערװײלן אין אײנעם פֿון דײַנע שבֿטים, דאָרטן זאָלסטו אױפֿברענגען דײַנע בראַנדאָפּפֿער, און דאָרטן זאָלסטו טאָן אַלץ װאָס איך באַפֿעל דיר.

טו רַק֩ בְּכָל־אַוַּ֨ת נַפְשְׁךָ֜ תִּזְבַּ֣ח ׀ וְאָכַלְתָּ֣ בָשָׂ֗ר כְּבִרְכַּ֨ת יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ אֲשֶׁ֥ר נָֽתַן־לְךָ֖ בְּכָל־שְׁעָרֶ֑יךָ הַטָּמֵ֤א וְהַטָּהוֹר֙ יֹאכְלֶ֔נּוּ כַּצְּבִ֖י וְכָאַיָּֽל׃

15 אָבער מעגסט װיפֿיל דײַן האַרץ געלוסט שלאַכטן און עסן פֿלײש אין אַלע דײַנע טױערן, װי נאָך דער מזל-ברכה פֿון ה׳ דײַן גאָט װאָס ער האָט דיר געגעבן; דער אומרײנער אַזױ װי דער רײנער מעג עס עסן, אַזױ װי אַ הירש און װי אַ הינד.

טז רַ֥ק הַדָּ֖ם לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ עַל־הָאָ֥רֶץ תִּשְׁפְּכֶ֖נּוּ כַּמָּֽיִם׃

16 נאָר דאָס בלוט זאָלט איר ניט עסן; אױף דער ערד זאָלסטו עס אױסגיסן אַזױ װי װאַסער.

יז לֹֽא־תוּכַ֞ל לֶאֱכֹ֣ל בִּשְׁעָרֶ֗יךָ מַעְשַׂ֤ר דְּגָֽנְךָ֙ וְתִֽירֹשְׁךָ֣ וְיִצְהָרֶ֔ךָ וּבְכֹרֹ֥ת בְּקָרְךָ֖ וְצֹאנֶ֑ךָ וְכָל־נְדָרֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּדֹּ֔ר וְנִדְבֹתֶ֖יךָ וּתְרוּמַ֥ת יָדֶֽךָ׃

17 טאָרסט ניט עסן אין דײַנע טױערן דעם מעשׂר פֿון דײַן תּבֿואה און דײַן װײַן און דײַן אײל, און די ערשטלינגען פֿון דײַנע רינדער און דײַנע שאָף, און אַלע נדרים װאָס דו װעסט מנדר זײַן, און דײַנע פֿרײַװיליקע גאָבן, און די אָפּשײדונג פֿון דײַן האַנט;

יח כִּ֡י אִם־לִפְנֵי֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ תֹּאכְלֶ֗נּוּ בַּמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֨ר יִבְחַ֜ר יְהוָ֣ה אֱלֹהֶיךָ֮ בּוֹ֒ אַתָּ֨ה וּבִנְךָ֤ וּבִתֶּ֙ךָ֙ וְעַבְדְּךָ֣ וַאֲמָתֶ֔ךָ וְהַלֵּוִ֖י אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֑יךָ וְשָׂמַחְתָּ֗ לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל מִשְׁלַ֥ח יָדֶֽךָ׃

18 נײַערט פֿאַר ה׳ דײַן גאָט זאָלסטו עס עסן, אין דעם אָרט װאָס ה׳ דײַן גאָט װעט אים אױסדערװײלן, דו, און דײַן זון און דײַן טאָכטער, און דײַן קנעכט און דײַן דינסט, און דער לֵוִי װאָס אין דײַנע טױערן. און זאָלסט זיך פֿרײען פֿאַר ה׳ דײַן גאָט מיט דעם גאַנצן אױפֿטו פֿון דײַן האַנט.

יט הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֔ פֶּֽן־תַּעֲזֹ֖ב אֶת־הַלֵּוִ֑י כָּל־יָמֶ֖יךָ עַל־אַדְמָתֶֽךָ׃ (ס)

19 היט דיך, זאָלסט ניט פֿאַרלאָזן דעם לֵוִי, אַלע טעג אױף דײַן לאַנד.

כ כִּֽי־יַרְחִיב֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֥יךָ אֶֽת־גְּבֽוּלְךָ֮ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּר־לָךְ֒ וְאָמַרְתָּ֙ אֹכְלָ֣ה בָשָׂ֔ר כִּֽי־תְאַוֶּ֥ה נַפְשְׁךָ֖ לֶאֱכֹ֣ל בָּשָׂ֑ר בְּכָל־אַוַּ֥ת נַפְשְׁךָ֖ תֹּאכַ֥ל בָּשָֽׂר׃

20 אַז ה׳ דײַן גאָט װעט דערברײטערן דײַן געמאַרק, אַזױ װי ער האָט דיר צוגעזאָגט, און װעסט זאָגן: «לאָמיך עסן פֿלײש», װײַל דײַן האַרץ װעט געלוסטן צו עסן פֿלײש, מעגסטו עסן פֿלײש װיפֿיל דײַן האַרץ געלוסט.

כא כִּֽי־יִרְחַ֨ק מִמְּךָ֜ הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֨ר יִבְחַ֜ר יְהוָ֣ה אֱלֹהֶיךָ֮ לָשׂ֣וּם שְׁמ֣וֹ שָׁם֒ וְזָבַחְתָּ֞ מִבְּקָרְךָ֣ וּמִצֹּֽאנְךָ֗ אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן יְהוָה֙ לְךָ֔ כַּאֲשֶׁ֖ר צִוִּיתִ֑ךָ וְאָֽכַלְתָּ֙ בִּשְׁעָרֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל אַוַּ֥ת נַפְשֶֽׁךָ׃

21 אױב עס װעט זײַן װײַט פֿון דיר דער אָרט װאָס ה׳ דײַן גאָט װעט אױסדערװײלן צו טאָן זײַן נאָמען דאָרטן, זאָלסטו שלאַכטן פֿון דײַנע רינדער און פֿון דײַנע שאָף װאָס גאָט האָט דיר געגעבן, אַזױ װי איך האָב דיר באַפֿױלן, און עסן אין דײַנע טױערן װיפֿיל דײַן האַרץ געלוסט.

כב אַ֗ךְ כַּאֲשֶׁ֨ר יֵאָכֵ֤ל אֶֽת־הַצְּבִי֙ וְאֶת־הָ֣אַיָּ֔ל כֵּ֖ן תֹּאכְלֶ֑נּוּ הַטָּמֵא֙ וְהַטָּה֔וֹר יַחְדָּ֖ו יֹאכְלֶֽנּוּ׃

22 אָבער װי מע עסט אַ הירש און אַ הינד, אַזױ זאָלסטו עס עסן; דער אומרײנער אין אײנעם מיטן רײנעם מעג עס עסן.

כג רַ֣ק חֲזַ֗ק לְבִלְתִּי֙ אֲכֹ֣ל הַדָּ֔ם כִּ֥י הַדָּ֖ם ה֣וּא הַנָּ֑פֶשׁ וְלֹא־תֹאכַ֥ל הַנֶּ֖פֶשׁ עִם־הַבָּשָֽׂר׃

23 נאָר זײַ פֿעסט ניט צו עסן דאָס בלוט, װאָרום דאָס בלוט איז דאָס לעבן, און טאָרסט ניט עסן דאָס לעבן מיטן פֿלײש.

כד לֹ֖א תֹּאכְלֶ֑נּוּ עַל־הָאָ֥רֶץ תִּשְׁפְּכֶ֖נּוּ כַּמָּֽיִם׃

24 זאָלסט עס ניט עסן; אױף דער ערד זאָלסטו עס אױסגיסן אַזױ װי װאַסער.

כה לֹ֖א תֹּאכְלֶ֑נּוּ לְמַ֨עַן יִיטַ֤ב לְךָ֙ וּלְבָנֶ֣יךָ אַחֲרֶ֔יךָ כִּֽי־תַעֲשֶׂ֥ה הַיָּשָׁ֖ר בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃

25 זאָלסט עס ניט עסן, כּדי עס זאָל גוט זײַן דיר און דײַנע קינדער נאָך דיר, אַז דו װעסט טאָן װאָס איז רעכטפֿאַרטיק אין די אױגן פֿון גאָט.

כו רַ֧ק קָֽדָשֶׁ֛יךָ אֲשֶׁר־יִהְי֥וּ לְךָ֖ וּנְדָרֶ֑יךָ תִּשָּׂ֣א וּבָ֔אתָ אֶל־הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֥ר יְהוָֽה׃

26 נאָר דײַנע געהײליקטע זאַכן װאָס װעלן זײַן בײַ דיר, און דײַנע נדרים, זאָלסטו נעמען און גײן צו דעם אָרט װאָס גאָט װעט אױסדערװײלן;

כז וְעָשִׂ֤יתָ עֹלֹתֶ֙יךָ֙ הַבָּשָׂ֣ר וְהַדָּ֔ם עַל־מִזְבַּ֖ח יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְדַם־זְבָחֶ֗יךָ יִשָּׁפֵךְ֙ עַל־מִזְבַּח֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְהַבָּשָׂ֖ר תֹּאכֵֽל׃

27 און זאָלסט מאַכן דײַנע בראַנדאָפּפֿער, דאָס פֿלײש און דאָס בלוט, אױף דעם מזבח פֿון ה׳ דײַן גאָט; און דאָס בלוט פֿון דײַנע שלאַכטאָפּפֿער זאָל אױסגעגאָסן װערן אױף דעם מזבח פֿון גאָט דײַן האַר, און דאָס פֿלײש זאָלסטו עסן.

כח שְׁמֹ֣ר וְשָׁמַעְתָּ֗ אֵ֚ת כָּל־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּ֑ךָּ לְמַעַן֩ יִיטַ֨ב לְךָ֜ וּלְבָנֶ֤יךָ אַחֲרֶ֙יךָ֙ עַד־עוֹלָ֔ם כִּ֤י תַעֲשֶׂה֙ הַטּ֣וֹב וְהַיָּשָׁ֔ר בְּעֵינֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ (ס)

28 היט און זאָלסט געהאָרכן אַלע די דאָזיקע װערטער װאָס איך באַפֿעל דיר, כּדי עס זאָל גוט זײַן דיר און דײַנע קינדער נאָך דיר ביז אײביק, אַז דו װעסט טאָן װאָס איז גוט און רעכטפֿאַרטיק אין די אױגן פֿון ה׳ דײַן גאָט.

כט כִּֽי־יַכְרִית֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ אֶת־הַגּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֨ר אַתָּ֥ה בָא־שָׁ֛מָּה לָרֶ֥שֶׁת אוֹתָ֖ם מִפָּנֶ֑יךָ וְיָרַשְׁתָּ֣ אֹתָ֔ם וְיָשַׁבְתָּ֖ בְּאַרְצָֽם׃

29 אַז ה׳ דײַן גאָט װעט פֿאַרשנײַדן די פֿעלקער װאָס דו קוסמט אַהין, זײ צו פֿאַרטרײַבן פֿון פֿאַר דיר, און װעסט זײ ירשען, און זיך באַזעצן אין זײער לאַנד,

ל הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֗ פֶּן־תִּנָּקֵשׁ֙ אַחֲרֵיהֶ֔ם אַחֲרֵ֖י הִשָּׁמְדָ֣ם מִפָּנֶ֑יךָ וּפֶן־תִּדְרֹ֨שׁ לֵֽאלֹהֵיהֶ֜ם לֵאמֹ֨ר אֵיכָ֨ה יַעַבְד֜וּ הַגּוֹיִ֤ם הָאֵ֙לֶּה֙ אֶת־אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְאֶעֱשֶׂה־כֵּ֖ן גַּם־אָֽנִי׃

30 היט דיך, זאָלסט ניט געשטרױכלט װערן זײ נאָכצוטאָן, נאָכדעם װי זײ װעלן פֿאַרטיליקט װערן פֿון פֿאַר דיר, און זאָלסט ניט נאָכפֿרעגן נאָך זײערע געטער, אַזױ צו זאָגן: װי פֿלעגן די דאָדאָזיקע פֿעלקער דינען זײערע געטער? טאָ לאָמיך אױך אַזױ טאָן.

לא לֹא־תַעֲשֶׂ֣ה כֵ֔ן לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ כִּי֩ כָּל־תּוֹעֲבַ֨ת יְהוָ֜ה אֲשֶׁ֣ר שָׂנֵ֗א עָשׂוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם כִּ֣י גַ֤ם אֶת־בְּנֵיהֶם֙ וְאֶת־בְּנֹ֣תֵיהֶ֔ם יִשְׂרְפ֥וּ בָאֵ֖שׁ לֵֽאלֹהֵיהֶֽם׃

31 זאָלסט ניט טאָן אַזױ צו ה׳ דײַן גאָט; װאָרום יעטװעדער אומװערדיקײט פֿון ה׳, װאָס ער האָט פֿײַנט, האָבן זײ געטאָן צו זײערע געטער; װאָרום אַפֿילו זײערע זין און זײערע טעכטער פֿאַרברענען זײ אין פֿײַער צו זײערע געטער.

פֿריִערדיקער קאַפּיטל ווײַטערדיקער קאַפּיטל