הושע 14

קאַפּיטל 14

א תֶּאְשַׁם֙ שֹֽׁמְר֔וֹן כִּ֥י מָרְתָ֖ה בֵּֽאלֹהֶ֑יהָ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֔לוּ עֹלְלֵיהֶ֣ם יְרֻטָּ֔שׁוּ וְהָרִיּוֹתָ֖יו יְבֻקָּֽעוּ׃ (פ)
1 פֿאַרשולדיקט איז שוֹמרוֹן, װאָרום זי האָט װידערשפּעניקט אָן איר גאָט; דורכן שװערד װעלן זײ פֿאַלן, זײערע קלײנע קינדער װעלן צעהאַקט װערן, און זײַנע טראָגעדיקע װעלן אױפֿגעשפּאָלטן װערן.
ב שׁ֚וּבָה יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֖ד יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ כִּ֥י כָשַׁ֖לְתָּ בַּעֲוֺנֶֽךָ׃
2 קער זיך אום, ישׂראל, צו ה׳ דײַן גאָט, װאָרום האָסט געשטרױכלט דורך דײַנע זינד.
ג קְח֤וּ עִמָּכֶם֙ דְּבָרִ֔ים וְשׁ֖וּבוּ אֶל־יְהוָ֑ה אִמְר֣וּ אֵלָ֗יו כָּל־תִּשָּׂ֤א עָוֺן֙ וְקַח־ט֔וֹב וּֽנְשַׁלְּמָ֥ה פָרִ֖ים שְׂפָתֵֽינוּ׃
3 נעמט מיט אײַך װערטער, און קערט אײַך אום צו גאָט; זאָגט צו אים: פֿאַרגיב אַלע זינד, און נעם אָן דאָס גוטע; און לאָמיר צאָלן אָנשטאָט אָקסן מיט אונדזערע ליפּן.
ד אַשּׁ֣וּר ׀ לֹ֣א יוֹשִׁיעֵ֗נוּ עַל־סוּס֙ לֹ֣א נִרְכָּ֔ב וְלֹא־נֹ֥אמַר ע֛וֹד אֱלֹהֵ֖ינוּ לְמַעֲשֵׂ֣ה יָדֵ֑ינוּ אֲשֶׁר־בְּךָ֖ יְרֻחַ֥ם יָתֽוֹם׃
4 אַשור װעט אונדז ניט העלפֿן, אױף פֿערד װעלן מיר ניט רײַטן, און מיר װעלן מער ניט זאָגן ”אונדזער גאָט“ צום װערק פֿון אונדזערע הענט; װאָרום דורך דיר װערט דערבאַרימט דער עלנדער.
ה אֶרְפָּא֙ מְשׁ֣וּבָתָ֔ם אֹהֲבֵ֖ם נְדָבָ֑ה כִּ֛י שָׁ֥ב אַפִּ֖י מִמֶּֽנּוּ׃
5 איך װעל הײלן זײער אָפּקערונג, איך װעל זײ ליב האָבן האַרציק, װאָרום מײַן צאָרן האָט זיך אָפּגעקערט פֿון אים.
ו אֶהְיֶ֤ה כַטַּל֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל יִפְרַ֖ח כַּשּֽׁוֹשַׁנָּ֑ה וְיַ֥ךְ שָׁרָשָׁ֖יו כַּלְּבָנֽוֹן׃
6 איך װעל זײַן װי דער טױ צו ישׂראל; ער װעט בליען װי אַ ליליע, און שלאָגן זײַנע װאָרצלען װי דער לבָנוֹן.
ז יֵֽלְכוּ֙ יֹֽנְקוֹתָ֔יו וִיהִ֥י כַזַּ֖יִת הוֹד֑וֹ וְרֵ֥יחַֽ ל֖וֹ כַּלְּבָנֽוֹן׃
7 זײַנע צװײַגן װעלן זיך שפּרײַטן, און זײַן גלאַנץ װעט זײַן װי פֿון אײלבערטבױם, און אַ ריח װעט ער האָבן װי דער לבָנוֹן.
ח יָשֻׁ֙בוּ֙ יֹשְׁבֵ֣י בְצִלּ֔וֹ יְחַיּ֥וּ דָגָ֖ן וְיִפְרְח֣וּ כַגָּ֑פֶן זִכְר֖וֹ כְּיֵ֥ין לְבָנֽוֹן׃ (ס)
8 די װאָס זיצן אין זײַן שאָטן װעלן װידער אױפֿברענגען תּבואה, און זײ װעלן בליען װי אַ װײַנשטאָק; זײַן דופֿט װי דער װײַן פֿון לבָנוֹן.
ט אֶפְרַ֕יִם מַה־לִּ֥י ע֖וֹד לָֽעֲצַבִּ֑ים אֲנִ֧י עָנִ֣יתִי וַאֲשׁוּרֶ֗נּוּ אֲנִי֙ כִּבְר֣וֹשׁ רַֽעֲנָ֔ן מִמֶּ֖נִּי פֶּרְיְךָ֥ נִמְצָֽא׃
9 אפֿרים װעט זאָגן: װאָס קער איך זיך אָן מער מיט געצנבילדער. איך ענטפֿער, און װעל אים אָנקוקן; איך בין װי אַ צװײַגהאַפֿטיקער ציפּרעס; פֿון מיר װערט געקראָגן דײַן פֿרוכט.
י מִ֤י חָכָם֙ וְיָ֣בֵֽן אֵ֔לֶּה נָב֖וֹן וְיֵֽדָעֵ֑ם כִּֽי־יְשָׁרִ֞ים דַּרְכֵ֣י יְהוָ֗ה וְצַדִּקִים֙ יֵ֣לְכוּ בָ֔ם וּפֹשְׁעִ֖ים יִכָּ֥שְׁלוּ בָֽם׃
10 װער קלוג איז זאָל דאָס פֿאַרשטײן, װער פֿאַרשטאַנדיק זאָל עס מערקן, װאָרום רעכטפֿאַרטיק זײַנען די װעגן פֿון גאָט, און די גערעכטע גײען אין זײ, און די פֿאַרברעכער װערן געשטרױכלט אין זײ.
פֿריִערדיקער קאַפּיטל