יואל 1

קאַפּיטל 1

א דְּבַר־יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֔ה אֶל־יוֹאֵ֖ל בֶּן־פְּתוּאֵֽל׃

1 דאָס װאָרט פֿון גאָט װאָס איז געװען צו יוֹאֵל דעם זון פֿֿון פּתואֵלן:

ב שִׁמְעוּ־זֹאת֙ הַזְּקֵנִ֔ים וְהַֽאֲזִ֔ינוּ כֹּ֖ל יוֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ הֶהָ֤יְתָה זֹּאת֙ בִּֽימֵיכֶ֔ם וְאִ֖ם בִּימֵ֥י אֲבֹֽתֵיכֶֽם׃

2 הערט דאָס צו, איר זקנים, און פֿֿאַרנעמט אַלע באַװױנער פֿֿון לאַנד: איז אַזױ װאָס געשען אין אײַערע טעג, צי אין די טעג פֿֿון אײַערע עלטערן?

ג עָלֶ֖יהָ לִבְנֵיכֶ֣ם סַפֵּ֑רוּ וּבְנֵיכֶם֙ לִבְנֵיהֶ֔ם וּבְנֵיהֶ֖ם לְד֥וֹר אַחֵֽר׃

3 דערצײלט װעגן דעם אײַערע קינדער, און אײַערע קינדער צו זײערע קינדער, און זײערע קינדער צו דעם אַנדער דָור.

ד יֶ֤תֶר הַגָּזָם֙ אָכַ֣ל הָֽאַרְבֶּ֔ה וְיֶ֥תֶר הָאַרְבֶּ֖ה אָכַ֣ל הַיָּ֑לֶק וְיֶ֣תֶר הַיֶּ֔לֶק אָכַ֖ל הֶחָסִֽיל׃

4 װאָס איז געבליבן פֿֿון דעם װאָרעם האָט אױפֿֿגעגעסן דער הײשעריק, און װאָס איז געבליבן פֿֿון דעם הײשעריק האָט אױפֿֿגעגעסן דער גראָזפֿֿרעסער, און װאָס איז געבליבן פֿֿון דעם גראָזפֿֿרעסער האָט אױפֿֿגעגעסן דער גריל.

ה הָקִ֤יצוּ שִׁכּוֹרִים֙ וּבְכ֔וּ וְהֵילִ֖לוּ כָּל־שֹׁ֣תֵי יָ֑יִן עַל־עָסִ֕יס כִּ֥י נִכְרַ֖ת מִפִּיכֶֽם׃

5 כאַפּט זיך אױף, שיכּורים, און װײנט, און יאָמערט, אַלע טרינקער פֿֿון װײַן, אױף דער טרױבנזאַפֿֿט װאָס זי איז פֿֿאַרשניטן געװאָרן פֿֿון אײַער מױל.

ו כִּֽי־גוֹי֙ עָלָ֣ה עַל־אַרְצִ֔י עָצ֖וּם וְאֵ֣ין מִסְפָּ֑ר שִׁנָּיו֙ שִׁנֵּ֣י אַרְיֵ֔ה וּֽמְתַלְּע֥וֹת לָבִ֖יא לֽוֹ׃

6 װאָרום אַ פֿֿאָלק איז אַרױפֿֿגעקומען אױף מײַן לאַנד, מאַכטיק און אָן אַ צאָל; זײַנע צײן זײַנען צײן פֿֿון אַ לײב, און באַקצײנער פֿֿון אַ לײבינטע האָט ער.

ז שָׂ֤ם גַּפְנִי֙ לְשַׁמָּ֔ה וּתְאֵנָתִ֖י לִקְצָפָ֑ה חָשֹׂ֤ף חֲשָׂפָהּ֙ וְהִשְׁלִ֔יךְ הִלְבִּ֖ינוּ שָׂרִיגֶֽיהָ׃

7 ער האָט געמאַכט מײַן װײַנשטאָק צו װיסט, און צו שפּענדלעך מײַן פֿֿײַגנבױם; אָפּגעהױלט הױל האָט ער אים און אַנידערגעװאָרפֿֿן, זײַנע צװײַגן זײַנען װײַס געװאָרן.

ח אֱלִ֕י כִּבְתוּלָ֥ה חֲגֻֽרַת־שַׂ֖ק עַל־בַּ֥עַל נְעוּרֶֽיהָ׃

8 קלאָג װי אַ יונגפֿֿרױ אָנגעגורט מיט זאַק נאָך דעם מאַן פֿֿון איר יוגנט.

ט הָכְרַ֥ת מִנְחָ֛ה וָנֶ֖סֶךְ מִבֵּ֣ית יְהוָ֑ה אָֽבְלוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י יְהוָֽה׃

9 פֿֿאַרשניטן געװאָרן איז אַ שפּײַזאָפּפֿֿער און אַ גיסאָפּפֿֿער פֿֿון דעם הױז פֿֿון גאָט; עס טרױערן די כֹּהנים, די באַדינער פֿֿון גאָט.

י שֻׁדַּ֣ד שָׂדֶ֔ה אָבְלָ֖ה אֲדָמָ֑ה כִּ֚י שֻׁדַּ֣ד דָּגָ֔ן הוֹבִ֥ישׁ תִּיר֖וֹשׁ אֻמְלַ֥ל יִצְהָֽר׃

10 פֿֿאַרװיסט געװאָרן איז דאָס פֿֿעלד, עס טרױערט די ערד, װאָרום פֿֿאַרװיסט געװאָרן איז די תּֿבֿואה, אױסגעטריקנט האָט דער װײַן, אײַנגעגאַנגען איז דאָס אײל,

יא הֹבִ֣ישׁוּ אִכָּרִ֗ים הֵילִ֙ילוּ֙ כֹּֽרְמִ֔ים עַל־חִטָּ֖ה וְעַל־שְׂעֹרָ֑ה כִּ֥י אָבַ֖ד קְצִ֥יר שָׂדֶֽה׃

11 צו שאַנד זײַנען די אַקערלײַט, עס יאָמערן די װײַנגערטנירער, אױפֿֿן װײץ און אױפֿֿן גערשטן; װאָרום דער שניט פֿֿון פֿֿעלד איז פֿֿאַרלאָרן.

יב הַגֶּ֣פֶן הוֹבִ֔ישָׁה וְהַתְּאֵנָ֖ה אֻמְלָ֑לָה רִמּ֞וֹן גַּם־תָּמָ֣ר וְתַפּ֗וּחַ כָּל־עֲצֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ יָבֵ֔שׁוּ כִּֽי־הֹבִ֥ישׁ שָׂשׂ֖וֹן מִן־בְּנֵ֥י אָדָֽם׃ (ס)

12 דער װײַנשטאָק איז פֿֿאַרטריקנט, און דער פֿֿײַגנבױם איז פֿֿאַרװעלקט; דער מילגרױם, אױך דער טײטלבױם און דער עפּלבױם, אַלע בײמער פֿֿון פֿֿעלד, זײַנען פֿֿאַרטריקנט; יאָ, אױסגעטריקנט האָט די פֿֿרײד פֿֿון די מענטשנקינדער.

יג חִגְר֨וּ וְסִפְד֜וּ הַכֹּהֲנִ֗ים הֵילִ֙ילוּ֙ מְשָׁרְתֵ֣י מִזְבֵּ֔חַ בֹּ֚אוּ לִ֣ינוּ בַשַּׂקִּ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י אֱלֹהָ֑י כִּ֥י נִמְנַ֛ע מִבֵּ֥ית אֱלֹהֵיכֶ֖ם מִנְחָ֥ה וָנָֽסֶךְ׃

13 גורט אײַך אָן און קלאָגט, איר כֹּהנים, יאָמערט, איר באַדינער פֿֿון מזבח; קומט נעכטיקט אין זאַקקלײדער, באַדינער פֿֿון מײַן גאָט, װאָרום פֿֿאַרמיטן איז פֿֿון אײַער גאָטס הױז אַ שפּײַזאָפּפֿֿער און אַ גיסאָפּפֿֿער.

יד קַדְּשׁוּ־צוֹם֙ קִרְא֣וּ עֲצָרָ֔ה אִסְפ֣וּ זְקֵנִ֗ים כֹּ֚ל יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ בֵּ֖ית יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְזַעֲק֖וּ אֶל־יְהוָֽה׃

14 הײליקט אַ פֿֿאַסטטאָג, רופֿֿט אַן אײַנזאַמלונג, קלײַבט צונױף די עלטסטע, אַלע באַװוינער פֿֿון לאַנד, אין הױז פֿֿון ה׳ אײַער גאָט, און טוט שרײַען צו גאָט.

טו אֲהָ֖הּ לַיּ֑וֹם כִּ֤י קָרוֹב֙ י֣וֹם יְהוָ֔ה וּכְשֹׁ֖ד מִשַׁדַּ֥י יָבֽוֹא׃

15 װײ אױף דעם טאָג! װאָרום נאָנט איז דער טאָג פֿֿון גאָט, און װי אַ בראָך פֿֿון אַלמאַכטיקן קומט ער.

טז הֲל֛וֹא נֶ֥גֶד עֵינֵ֖ינוּ אֹ֣כֶל נִכְרָ֑ת מִבֵּ֥ית אֱלֹהֵ֖ינוּ שִׂמְחָ֥ה וָגִֽיל׃

16 פֿֿאַר װאָר, פֿֿאַר אונדזערע אױגן איז פֿֿאַרשניטן די שפּײַז; פֿֿון אונדזער גאָטס הױז, די פֿֿרײד און די לוסטיקײט.

יז עָבְשׁ֣וּ פְרֻד֗וֹת תַּ֚חַת מֶגְרְפֹ֣תֵיהֶ֔ם נָשַׁ֙מּוּ֙ אֹֽצָר֔וֹת נֶהֶרְס֖וּ מַמְּגֻר֑וֹת כִּ֥י הֹבִ֖ישׁ דָּגָֽן׃

17 אײַנגעדאַרט זײַנען די זאָמען אונטער זײערע גרודעס, װיסט געװאָרן זײַנען די שפּײַכלערס, אײַנגעפֿֿאַלן זײַנען די שײַערן װאָרום אױסגעטריקנט איז די תּבואה.

יח מַה־נֶּאֶנְחָ֣ה בְהֵמָ֗ה נָבֹ֙כוּ֙ עֶדְרֵ֣י בָקָ֔ר כִּ֛י אֵ֥ין מִרְעֶ֖ה לָהֶ֑ם גַּם־עֶדְרֵ֥י הַצֹּ֖אן נֶאְשָֽׁמוּ׃

18 װי קרעכצט די בהמה! צעטומלט זײַנען די סטאַדעס רינדער, װאָרום ניטאָ פֿֿאַר זײ קײן פֿֿיטערונג; אַפֿֿילו די סטאַדעס שאָף זײַנען פֿֿאַרװיסט.

יט אֵלֶ֥יךָ יְהוָ֖ה אֶקְרָ֑א כִּ֣י אֵ֗שׁ אָֽכְלָה֙ נְא֣וֹת מִדְבָּ֔ר וְלֶ֣הָבָ֔ה לִהֲטָ֖ה כָּל־עֲצֵ֥י הַשָּׂדֶֽה׃

19 צו דיר, גאָט, טו איך רופֿֿן, װאָרום אַ פֿֿײַער האָט פֿֿאַרצערט די פֿֿיטערפּלעצער פֿֿון מדבר, און אַ פֿֿלאַם האָט צעפֿֿלאַקערט אַלע בײמער פֿֿון פֿֿעלד.

כ גַּם־בַּהֲמ֥וֹת שָׂדֶ֖ה תַּעֲר֣וֹג אֵלֶ֑יךָ כִּ֤י יָֽבְשׁוּ֙ אֲפִ֣יקֵי מָ֔יִם וְאֵ֕שׁ אָכְלָ֖ה נְא֥וֹת הַמִּדְבָּֽר׃ (פ)

20 אַפֿֿילו די בהמות פֿֿון פֿֿעלד שמאַכטן צו דיר, װאָרום אױסגעטריקנט זײַנען די גראָבנס װאַסער, און אַ פֿֿײַער האָט פֿֿאַרצערט די פֿֿיטערפּלעצער פֿֿון מדבר.

ווײַטערדיקער קאַפּיטל