ירמיהו 45

קאַפּיטל 45

א הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֤ר דִּבֶּר֙ יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל־בָּר֖וּךְ בֶּֽן־נֵֽרִיָּ֑ה בְּכָתְבוֹ֩ אֶת־הַדְּבָרִ֨ים הָאֵ֤לֶּה עַל־סֵ֙פֶר֙ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֔הוּ בַּשָּׁנָה֙ הָֽרְבִעִ֔ית לִיהוֹיָקִ֧ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֛הוּ מֶ֥לֶךְ יְהוּדָ֖ה לֵאמֹֽר׃ (ס)
1 דאָס װאָרט װאָס יִרמיָהו הנבֿיא האָט גערעדט צו ברוך דעם זון פֿון נֵרִיָהן, װען ער האָט אױפֿגעשריבן די דאָזיקע װערטער אױף אַ בוך פֿון יִרמיָהוס מױל, אין פֿירטן יאָר פֿון יהוֹיָקים דעם זון פֿון יֹאשִיָהון, דעם מלך פֿון יהודה, אַזױ צו זאָגן:
ב כֹּֽה־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עָלֶ֖יךָ בָּרֽוּךְ׃
2 אַזױ האָט געזאָגט ה׳ דער גאָט פֿון ישׂראל װעגן דיר, ברוך:
ג אָמַ֙רְתָּ֙ אֽוֹי־נָ֣א לִ֔י כִּֽי־יָסַ֧ף יְהוָ֛ה יָג֖וֹן עַל־מַכְאֹבִ֑י יָגַ֙עְתִּי֙ בְּאַנְחָתִ֔י וּמְנוּחָ֖ה לֹ֥א מָצָֽאתִי׃ (ס)
3 האָסט געזאָגט: אָ װײ איז מיר! װאָרום גאָט האָט געמערט קומער אױף מײַן װײַטאָק; איך בין מיד פֿון מײַן זיפֿצן, און געפֿין ניט קײן רו.
ד כֹּ֣ה ׀ תֹּאמַ֣ר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֤ה אֲשֶׁר־בָּנִ֙יתִי֙ אֲנִ֣י הֹרֵ֔ס וְאֵ֥ת אֲשֶׁר־נָטַ֖עְתִּי אֲנִ֣י נֹתֵ֑שׁ וְאֶת־כָּל־הָאָ֖רֶץ הִֽיא׃
4 אַזױ זאָלסט זאָגן צו אים: אַזױ האָט גאָט געזאָגט: זע, װאָס איך האָב געבױט צעשטער איך, און װאָס איך האָב געפֿלאַנצט רײַס איך אױס; און אַזױ איז דאָס אין גאַנצן לאַנד.
ה וְאַתָּ֛ה תְּבַקֶּשׁ־לְךָ֥ גְדֹל֖וֹת אַל־תְּבַקֵּ֑שׁ כִּ֡י הִנְנִי֩ מֵבִ֨יא רָעָ֤ה עַל־כָּל־בָּשָׂר֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְנָתַתִּ֨י לְךָ֤ אֶֽת־נַפְשְׁךָ֙ לְשָׁלָ֔ל עַ֥ל כָּל־הַמְּקֹמ֖וֹת אֲשֶׁ֥ר תֵּֽלֶךְ־שָֽׁם׃ (ס)
5 און דו פֿאַרלאַנגסט דיר גרױסע זאַכן? זאָלסט ניט פֿאַרלאַנגען. װאָרום זע, איך ברענג אַן אומגליק אױף אַלע לײַבער, זאָגט גאָט; אָבער דיר װעל איך געבן דײַן נפֿש צום געװינס, אין אַלע ערטער װאָס דו װעסט גײן אַהין.
פֿריִערדיקער קאַפּיטלווײַטערדיקער קאַפּיטל