ישעיהו 59

קאַפּיטל 59

א הֵ֛ן לֹֽא־קָצְרָ֥ה יַד־יְהוָ֖ה מֵֽהוֹשִׁ֑יעַ וְלֹא־כָבְדָ֥ה אָזְנ֖וֹ מִשְּׁמֽוֹעַ׃

1 זעט, די האַנט פֿון גאָט איז ניט קורץ צו העלפֿן, און זײַן אױער איז ניט שװער צו הערן;

ב כִּ֤י אִם־עֲוֺנֹֽתֵיכֶם֙ הָי֣וּ מַבְדִּלִ֔ים בֵּינֵכֶ֕ם לְבֵ֖ין אֱלֹֽהֵיכֶ֑ם וְחַטֹּֽאותֵיכֶ֗ם הִסְתִּ֧ירוּ פָנִ֛ים מִכֶּ֖ם מִשְּׁמֽוֹעַ׃

2 נאָר אײַערע זינד פֿלעגן צעשײדןצװישן אײַך און אײַער גאָט, און אײַערע חטאים האָבן פֿאַרבאָרגן זײַן פּנים פֿון אײַך, ניט צוצוהערן.

ג כִּ֤י כַפֵּיכֶם֙ נְגֹאֲל֣וּ בַדָּ֔ם וְאֶצְבְּעוֹתֵיכֶ֖ם בֶּֽעָוֺ֑ן שִׂפְתֽוֹתֵיכֶם֙ דִּבְּרוּ־שֶׁ֔קֶר לְשׁוֹנְכֶ֖ם עַוְלָ֥ה תֶהְגֶּֽה׃

3 װאָרום אײַערע הענט זײַנען באַפֿלעקט מיט בלוט, און אײַערע פֿינגער מיט זינד; אײַערע ליפּן זאָגן ליגן, אײַערע צונג רעדט אומרעכט.

ד אֵין־קֹרֵ֣א בְצֶ֔דֶק וְאֵ֥ין נִשְׁפָּ֖ט בֶּאֱמוּנָ֑ה בָּט֤וֹחַ עַל־תֹּ֙הוּ֙ וְדַבֶּר־שָׁ֔וְא הָר֥וֹ עָמָ֖ל וְהוֹלֵ֥יד אָֽוֶן׃

4 קײנער לאָדט ניט מיט גערעכטיקײט, און קײנער טענהט ניט מיט אמת; מע פֿאַרזיכערט זיך אױף נישט, און מע רעדט פֿאַלש, מע טראָגט אומגליק, און מע געבערט אומרעכט.

ה בֵּיצֵ֤י צִפְעוֹנִי֙ בִּקֵּ֔עוּ וְקוּרֵ֥י עַכָּבִ֖ישׁ יֶאֱרֹ֑גוּ הָאֹכֵ֤ל מִבֵּֽיצֵיהֶם֙ יָמ֔וּת וְהַזּוּרֶ֖ה תִּבָּקַ֥ע אֶפְעֶֽה׃

5 אײער פֿון אַ שלאַנג בריִען זײ אױס, און שפּינװעבס טוען זײ װעבן; דער װאָס עסט פֿון זײערע אײער שטאַרבט, און דאָס צעדריקטע ברעכט אױס אין אַ נאָטערשלאַנג.

ו קֽוּרֵיהֶם֙ לֹא־יִהְי֣וּ לְבֶ֔גֶד וְלֹ֥א יִתְכַּסּ֖וּ בְּמַֽעֲשֵׂיהֶ֑ם מַֽעֲשֵׂיהֶם֙ מַֽעֲשֵׂי־אָ֔וֶן וּפֹ֥עַל חָמָ֖ס בְּכַפֵּיהֶֽם׃

6 זײערע געװעבן זײַנען ניט אױף אַ בגד, און מען קען זיך ניט צודעקן מיט זײערע אַרבעט; זײערע אַרבעט איז אַרבעט פֿון אומרעכט, און אױפֿטו פֿון רױב איז אין זײערע הענט.

ז רַגְלֵיהֶם֙ לָרַ֣ע יָרֻ֔צוּ וִֽימַהֲר֔וּ לִשְׁפֹּ֖ךְ דָּ֣ם נָקִ֑י מַחְשְׁבֽוֹתֵיהֶם֙ מַחְשְׁב֣וֹת אָ֔וֶן שֹׁ֥ד וָשֶׁ֖בֶר בִּמְסִלּוֹתָֽם׃

7 זײערע פֿיס לױפֿן צו שלעכטס, און זײ אײַלן צו פֿאַרגיסן אומשולדיק בלוט; זײערע טראַכטונגען זײַנען טראַכטונגען פֿון אומרעכט, פֿאַרװיסטונג און בראָך זײַנען אין זײערע שליאַכן.

ח דֶּ֤רֶךְ שָׁלוֹם֙ לֹ֣א יָדָ֔עוּ וְאֵ֥ין מִשְׁפָּ֖ט בְּמַעְגְּלוֹתָ֑ם נְתִיבֽוֹתֵיהֶם֙ עִקְּשׁ֣וּ לָהֶ֔ם כֹּ֚ל דֹּרֵ֣ךְ בָּ֔הּ לֹ֥א יָדַ֖ע שָׁלֽוֹם׃

8 דעם װעג פֿון שלום װײסן זײ ניט, און ניטאָ קײן גערעכטיקײט אין זײערע גענג; זײ האָבן פֿאַרקרימט זײערע שטעגן, קײנער װאָס טרעט דערױף װײס ניט פֿון שלום.

ט עַל־כֵּ֗ן רָחַ֤ק מִשְׁפָּט֙ מִמֶּ֔נּוּ וְלֹ֥א תַשִּׂיגֵ֖נוּ צְדָקָ֑ה נְקַוֶּ֤ה לָאוֹר֙ וְהִנֵּה־חֹ֔שֶׁךְ לִנְגֹה֖וֹת בָּאֲפֵל֥וֹת נְהַלֵּֽךְ׃

9 דרום איז גערעכטיקײט װײַט פֿון אונדז, און אונדז דערגרײכט ניט קײן הילף; מיר האָפֿן אױף ליכט, ערשט עס איז חושך, אױף שײַן, און מיר גײען אין פֿינצטערניש.

י נְגַֽשְׁשָׁ֤ה כַֽעִוְרִים֙ קִ֔יר וּכְאֵ֥ין עֵינַ֖יִם נְגַשֵּׁ֑שָׁה כָּשַׁ֤לְנוּ בַֽצָּהֳרַ֙יִם֙ כַּנֶּ֔שֶׁף בָּאַשְׁמַנִּ֖ים כַּמֵּתִֽים׃

10 מיר טאַפּן װי בלינדע אָן דער װאַנט, און אַזױ װי אָן אױגן טאַפּן מיר אַרום; מיר שטרױכלען אין מיטן טאָג, װי אין אָװנט, מיר זײַנען אין חושכנישן אַזױ װי די מתים.

יא נֶהֱמֶ֤ה כַדֻּבִּים֙ כֻּלָּ֔נוּ וְכַיּוֹנִ֖ים הָגֹ֣ה נֶהְגֶּ֑ה נְקַוֶּ֤ה לַמִּשְׁפָּט֙ וָאַ֔יִן לִֽישׁוּעָ֖ה רָחֲקָ֥ה מִמֶּֽנּוּ׃

11 מיר ברומען װי די בערן אַלע, און קלאָגן װי די טױבן קלאָגן מיר; מיר האָפֿן אױף גערעכטיקײט, און ניטאָ, אױף אַ ישועה, און זי איז װײַט פֿון אונדז.

יב כִּֽי־רַבּ֤וּ פְשָׁעֵ֙ינוּ֙ נֶגְדֶּ֔ךָ וְחַטֹּאותֵ֖ינוּ עָ֣נְתָה בָּ֑נוּ כִּֽי־פְשָׁעֵ֣ינוּ אִתָּ֔נוּ וַעֲוֺנֹתֵ֖ינוּ יְדַֽעֲנֽוּם׃

12 װאָרום פֿיל זײַנען אונדזערע פֿאַרברעכן פֿאַר דיר, און אונדזערע חטאים זאָגן עדות קעגן אונדז; װאָרום אונדזערע פֿאַרברעכן זײַנען בײַ אונדז, און אונדזערע זינד – זײ װײסן מיר װױל:

יג פָּשֹׁ֤עַ וְכַחֵשׁ֙ בַּֽיהוָ֔ה וְנָס֖וֹג מֵאַחַ֣ר אֱלֹהֵ֑ינוּ דַּבֶּר־עֹ֣שֶׁק וְסָרָ֔ה הֹר֧וֹ וְהֹג֛וֹ מִלֵּ֖ב דִּבְרֵי־שָֽׁקֶר׃

13 ברעכן און לײקענען אָן ה׳, און זיך אָפּקערן פֿון הינטער אונדזער גאָט, רעדן רױב און אָפּקערונג, טראָגן און אַרױסברענגען פֿון האַרצן פֿאַלשע רײד.

יד וְהֻסַּ֤ג אָחוֹר֙ מִשְׁפָּ֔ט וּצְדָקָ֖ה מֵרָח֣וֹק תַּעֲמֹ֑ד כִּֽי־כָשְׁלָ֤ה בָֽרְחוֹב֙ אֱמֶ֔ת וּנְכֹחָ֖ה לֹא־תוּכַ֥ל לָבֽוֹא׃

14 און אָפּגעטרעטן אַהינטער איז גערעכטיקײט, און רעכטפֿאַרטיקײט שטײט פֿון דער װײַטן, װאָרום געשטרױכלט אין גאַס איז דער אמת, און ערלעכקײט קען ניט אַרײַנקומען.

טו וַתְּהִ֤י הָֽאֱמֶת֙ נֶעְדֶּ֔רֶת וְסָ֥ר מֵרָ֖ע מִשְׁתּוֹלֵ֑ל וַיַּ֧רְא יְהוָ֛ה וַיֵּ֥רַע בְּעֵינָ֖יו כִּֽי־אֵ֥ין מִשְׁפָּֽט׃

15 און דער אמת פֿעלט, און דער װאָס קערט זיך אָפּ פֿון בײז, װערט פֿאַר משוגע געהאַלטן. און גאָט האָט געזען, און עס איז געװען שלעכט אין זײַנע אױגן, װאָס קײן גערעכטיקײט איז ניטאָ.

טז וַיַּרְא֙ כִּֽי־אֵ֣ין אִ֔ישׁ וַיִּשְׁתּוֹמֵ֖ם כִּ֣י אֵ֣ין מַפְגִּ֑יעַ וַתּ֤וֹשַֽׁע לוֹ֙ זְרֹע֔וֹ וְצִדְקָת֖וֹ הִ֥יא סְמָכָֽתְהוּ׃

16 און ער האָט געזען, אַז קײן מענטש איז ניטאָ, און זיך פֿאַרװוּנדערט, װאָס קײנער שטעלט זיך ניט אײַן; האָט אים זײַן אָרעם געהאָלפֿן, און זײַן גערעכטיקײט, זי האָט אים אונטערגעלענט.

יז וַיִּלְבַּ֤שׁ צְדָקָה֙ כַּשִּׁרְיָ֔ן וְכ֥וֹבַע יְשׁוּעָ֖ה בְּרֹאשׁ֑וֹ וַיִּלְבַּ֞שׁ בִּגְדֵ֤י נָקָם֙ תִּלְבֹּ֔שֶׁת וַיַּ֥עַט כַּמְעִ֖יל קִנְאָֽה׃

17 און ער האָט אָנגעטאָן גערעכטיקײט װי אַ פּאַנצער, און אַ קיװער פֿון הילף אױף זײַן קאָפּ; און ער האָט אָנגעטאָן קלײדער פֿון נקמה צום מלבוש, און זיך אײַנגעװיקלט װי אין אַ מאַנטל אין צאָרן.

יח כְּעַ֤ל גְּמֻלוֹת֙ כְּעַ֣ל יְשַׁלֵּ֔ם חֵמָ֣ה לְצָרָ֔יו גְּמ֖וּל לְאֹֽיְבָ֑יו לָאִיִּ֖ים גְּמ֥וּל יְשַׁלֵּֽם׃

18 אַזױ װי נאָך די טוּונגען, אַזױערנאָך װעט ער באַצאָלן, גרימצאָרן צו זײַנע פֿײַנט, פֿאַרגעלטונג צו זײַנע שׂונאים; צו די אינדזלען װעט ער פֿאַרגעלטונג באַצאָלן.

יט וְיִֽירְא֤וּ מִֽמַּעֲרָב֙ אֶת־שֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וּמִמִּזְרַח־שֶׁ֖מֶשׁ אֶת־כְּבוֹד֑וֹ כִּֽי־יָב֤וֹא כַנָּהָר֙ צָ֔ר ר֥וּחַ יְהוָ֖ה נֹ֥סְסָה בֽוֹ׃

19 און מע װעט מורא האָבן פֿאַרן נאָמען ה׳ פֿון מערבֿ, און פֿון אױפֿגאַנג פֿון זון פֿאַר זײַן פּראַכט; װאָרום דער פֿײַנט װעט קומען װי אַ שטראָם, װאָס דער אָטעם פֿון גאָט טרײַבט אים אָן.

כ וּבָ֤א לְצִיּוֹן֙ גּוֹאֵ֔ל וּלְשָׁבֵ֥י פֶ֖שַׁע בְּיַֽעֲקֹ֑ב נְאֻ֖ם יְהוָֽה׃

20 און קומען װעט אַן אױסלײזער פֿאַר צִיון, און פֿאַר די אָפּגעקערטע פֿון זינד אין יעקבֿ, זאָגט גאָט.

כא וַאֲנִ֗י זֹ֣את בְּרִיתִ֤י אוֹתָם֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה רוּחִי֙ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֔יךָ וּדְבָרַ֖י אֲשֶׁר־שַׂ֣מְתִּי בְּפִ֑יךָ לֹֽא־יָמ֡וּשׁוּ מִפִּיךָ֩ וּמִפִּ֨י זַרְעֲךָ֜ וּמִפִּ֨י זֶ֤רַע זַרְעֲךָ֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה מֵעַתָּ֖ה וְעַד־עוֹלָֽם׃ (ס)

21 און איך – דאָס איז מײַן בונד מיט זײ, זאָגט גאָט: מײַן גײַסט װאָס אױף דיר, און מײַנע װערטער װאָס איך האָב אַרײַנגעטאָן אין דײַן מױל, װעלן זיך ניט אָפּטאָן פֿון דײַן מױל, און פֿון דעם מױל פֿון דײַנע קינדער, און פֿון דעם מױל פֿון דײַנע קינדסקינדער, זאָגט גאָט, פֿון אַצונד און ביז אײביק.

פֿריִערדיקער קאַפּיטל ווײַטערדיקער קאַפּיטל