משלי 2

קאַפּיטל 2

א בְּ֭נִי אִם־תִּקַּ֣ח אֲמָרָ֑י וּ֝מִצְוֺתַ֗י תִּצְפֹּ֥ן אִתָּֽךְ׃

1 מײַן זון, אַז דו װעסט אָננעמען מײַנע װערטער, און מײַנע געבאָט װעסטו באַהאַלטן בײַ זיך,

ב לְהַקְשִׁ֣יב לַֽחָכְמָ֣ה אָזְנֶ֑ךָ תַּטֶּ֥ה לִ֝בְּךָ֗ לַתְּבוּנָֽה׃

2 צוצולײגן צו חכמה דײַן אױער, נײַגן דײַן האַרץ צו פֿאַרשטאַנדיקײט;

ג כִּ֤י אִ֣ם לַבִּינָ֣ה תִקְרָ֑א לַ֝תְּבוּנָ֗ה תִּתֵּ֥ן קוֹלֶֽךָ׃

3 נאָר בלױז צום שׂכל װעסטו רופֿן, צו פֿאַרשטאַנדיקײט אױפֿהײבן דײַן קָול;

ד אִם־תְּבַקְשֶׁ֥נָּה כַכָּ֑סֶף וְֽכַמַּטְמוֹנִ֥ים תַּחְפְּשֶֽׂנָּה׃

4 אַז דו װעסט זי זוכן װי זילבער, און װי נאָך אוֹצרות זי פֿאָרשן;

ה אָ֗ז תָּ֭בִין יִרְאַ֣ת יְהוָ֑ה וְדַ֖עַת אֱלֹהִ֣ים תִּמְצָֽא׃

5 דענצמאָל װעסטו פֿאַרשטײן מורא פֿאַר ה׳, און דערקענונג פֿון גאָט װעסטו געפֿינען.

ו כִּֽי־יְ֭הוָה יִתֵּ֣ן חָכְמָ֑ה מִ֝פִּ֗יו דַּ֣עַת וּתְבוּנָֽה׃

6 װאָרום ה׳ שענקט חכמה, פֿון זײַן מױל איז װיסן און פֿאַרשטאַנדיקײט.

ז וצפן [יִצְפֹּ֣ן] לַ֭יְשָׁרִים תּוּשִׁיָּ֑ה מָ֝גֵ֗ן לְהֹ֣לְכֵי תֹֽם׃

7 ער באַהאַלט פֿאַר די רעכטפֿאַרטיקע הילף, אַ שילד פֿאַר די װאָס גײען מיט ערלעכקײט,

ח לִ֭נְצֹר אָרְח֣וֹת מִשְׁפָּ֑ט וְדֶ֖רֶךְ חסידו [חֲסִידָ֣יו] יִשְׁמֹֽר׃

8 אױפֿצופּאַסן די שטעגן פֿון גערעכטיקײט, און די װעגן פֿון זײַנע פֿרומע באַהיט ער.

ט אָ֗ז תָּ֭בִין צֶ֣דֶק וּמִשְׁפָּ֑ט וּ֝מֵישָׁרִ֗ים כָּל־מַעְגַּל־טֽוֹב׃

9 דענצמאָל װעסטו פֿאַרשטײן גערעכטיקײט און רעכטאון יושר – יעטװעדער גוטן װעג.

י כִּֽי־תָב֣וֹא חָכְמָ֣ה בְלִבֶּ֑ךָ וְ֝דַ֗עַת לְֽנַפְשְׁךָ֥ יִנְעָֽם׃

10 װאָרום חכמה װעט קומען אין דײַן האַרצן, און װיסן װעט זײַן זיס פֿאַר דײַן זעל.

יא מְ֭זִמָּה תִּשְׁמֹ֥ר עָלֶ֗יךָ תְּבוּנָ֥ה תִנְצְרֶֽכָּה׃

11 קלוגשאַפֿט װעט אױפֿפּאַסן אױף דיר, פֿאַרשטאַנדיקײט װעט דיך באַהיטן;

יב לְ֭הַצִּ֣ילְךָ מִדֶּ֣רֶךְ רָ֑ע מֵ֝אִ֗ישׁ מְדַבֵּ֥ר תַּהְפֻּכֽוֹת׃

12 דיך מציל צו זײַן פֿון דעם שלעכטן װעג, פֿון די לײַט װאָס רעדן פֿאַרקערטקײט;

יג הַ֭עֹ֣זְבִים אָרְח֣וֹת יֹ֑שֶׁר לָ֝לֶ֗כֶת בְּדַרְכֵי־חֹֽשֶׁךְ׃

13 װאָס פֿאַרלאָזן די שטעגן פֿון רעכטפֿאַרטיקײט, צו גײן אין די װעגן פֿון פֿינצטערניש;

יד הַ֭שְּׂמֵחִים לַעֲשׂ֥וֹת רָ֑ע יָ֝גִ֗ילוּ בְּֽתַהְפֻּכ֥וֹת רָֽע׃

14 װאָס פֿרײען זיך צו טאָן בײז, װאָס קװעלן פֿון בײזער פֿאַרקערטקײט;

טו אֲשֶׁ֣ר אָרְחֹתֵיהֶ֣ם עִקְּשִׁ֑ים וּ֝נְלוֹזִ֗ים בְּמַעְגְּלוֹתָֽם׃

15 װאָס זײערע װעגן זײַנען קרום, און װאָס זײַנען פֿאַרדרײט אין זײערע גענג.

טז לְ֭הַצִּ֣ילְךָ מֵאִשָּׁ֣ה זָרָ֑ה מִ֝נָּכְרִיָּ֗ה אֲמָרֶ֥יהָ הֶחֱלִֽיקָה׃

16 כּדי דיך מציל צו זײַן פֿון דער פֿרעמדער פֿרױ, פֿון דער אומבאַקענטער װאָס מאַכט גלאַט אירע רײד;

יז הַ֭עֹזֶבֶת אַלּ֣וּף נְעוּרֶ֑יהָ וְאֶת־בְּרִ֖ית אֱלֹהֶ֣יהָ שָׁכֵֽחָה׃

17 װאָס פֿאַרלאָזט דעם האַר פֿון איר יוגנט, און דעם בונד פֿון איר גאָט האָט זי פֿאַרגעסן;

יח כִּ֤י שָׁ֣חָה אֶל־מָ֣וֶת בֵּיתָ֑הּ וְאֶל־רְ֝פָאִ֗ים מַעְגְּלֹתֶֽיהָ׃

18 װאָרום איר הױז נידערט צום טױט, און אירע שטעגן צו די מתים;

יט כָּל־בָּ֭אֶיהָ לֹ֣א יְשׁוּב֑וּן וְלֹֽא־יַ֝שִּׂ֗יגוּ אָרְח֥וֹת חַיִּֽים׃

19 אַלע װאָס קומען צו איר, קערן זיך ניט אום, און דערגרײכן ניט די װעגן פֿון לעבן.

כ לְמַ֗עַן תֵּ֭לֵךְ בְּדֶ֣רֶךְ טוֹבִ֑ים וְאָרְח֖וֹת צַדִּיקִ֣ים תִּשְׁמֹֽר׃

20 כּדי זאָלסט גײן אין דעם װעג פֿון די גוטע, און די שטעגן פֿון די גערעכטע זאָלסטו אָפּהיטן.

כא כִּֽי־יְשָׁרִ֥ים יִשְׁכְּנוּ אָ֑רֶץ וּ֝תְמִימִ֗ים יִוָּ֥תְרוּ בָֽהּ׃

21 װאָרום די רעכטפֿאַרטיקע װעלן באַװױנען דאָס לאַנד, און די אומשולדיקע װעלן בלײַבן דערין.

כב וּ֭רְשָׁעִים מֵאֶ֣רֶץ יִכָּרֵ֑תוּ וּ֝בוֹגְדִ֗ים יִסְּח֥וּ מִמֶּֽנָּה׃ (פ)

22 אָבער די רשָעים װעלן פֿאַרשניטן װערן פֿון לאַנד, און די פֿעלשער װעלן אַרױסגעריסן װערן פֿון איר.