י וּנְשָׂא֞וֹ דּוֹד֣וֹ וּמְסָרְפ֗וֹ לְהוֹצִ֣יא עֲצָמִים֮ מִן־הַבַּיִת֒ וְאָמַ֞ר לַאֲשֶׁ֨ר בְּיַרְכְּתֵ֥י הַבַּ֛יִת הַע֥וֹד עִמָּ֖ךְ וְאָמַ֣ר אָ֑פֶס וְאָמַ֣ר הָ֔ס כִּ֛י לֹ֥א לְהַזְכִּ֖יר בְּשֵׁ֥ם יְהוָֽה׃
10 און אַז עמיצנס פֿעטער, און דער װאָס דאַרף אים פֿאַרברענען, װעט אים אױפֿהײבן כּדי אַרױסצוטראָגן דאָס געבײן פֿון הױז, װעט ער זאָגן צו דעם װאָס אין װינקל פֿון הױז: איז נאָך װער דאָ מיט דיר? און אַז יענער װעט זאָגן: נײַן, ניטאָ; און ער װעט זאָגן: שאַ! װאָרום מע טאָר ניט דאַכטן, בײַם נאָמען פֿון גאָט.