שופטים 17

קאַפּיטל 17

א וַֽיְהִי־אִ֥ישׁ מֵֽהַר־אֶפְרָ֖יִם וּשְׁמ֥וֹ מִיכָֽיְהוּ׃
1 און עס איז געװען אַ מאַן פֿון דעם געבערג פֿון אפֿרים, װאָס זײַן נאָמען איז געװען מיכה.
ב וַיֹּ֣אמֶר לְאִמּ֡וֹ אֶלֶף֩ וּמֵאָ֨ה הַכֶּ֜סֶף אֲשֶׁ֣ר לֻֽקַּֽח־לָ֗ךְ ואתי [וְאַ֤תְּ] אָלִית֙ וְגַם֙ אָמַ֣רְתְּ בְּאָזְנַ֔י הִנֵּֽה־הַכֶּ֥סֶף אִתִּ֖י אֲנִ֣י לְקַחְתִּ֑יו וַתֹּ֣אמֶר אִמּ֔וֹ בָּר֥וּךְ בְּנִ֖י לַיהוָֽה׃
2 האָט ער געזאָגט צו זײַן מוטער: די טױזנט מיט הונדערט זילבערשטיק װאָס זײַנען צוגענומען געװאָרן בײַ דיר, און װאָס דו האָסט װעגן זײ געשאָלטן, און האָסט עס אױך געזאָגט אין מײַנע אױערן– אָט איז דאָס זילבער בײַ מיר; איך האָב עס גענומען. האָט זײַן מוטער געזאָגט: געבענטשט זאָל זײַן מײַן זון פֿון גאָט!
ג וַיָּ֛שֶׁב אֶת־אֶֽלֶף־וּמֵאָ֥ה הַכֶּ֖סֶף לְאִמּ֑וֹ וַתֹּ֣אמֶר אִמּ֡וֹ הַקְדֵּ֣שׁ הִקְדַּ֣שְׁתִּי אֶת־הַכֶּסֶף֩ לַיהוָ֨ה מִיָּדִ֜י לִבְנִ֗י לַֽעֲשׂוֹת֙ פֶּ֣סֶל וּמַסֵּכָ֔ה וְעַתָּ֖ה אֲשִׁיבֶ֥נּוּ לָֽךְ׃
3 און ער האָט אומגעקערט די טױזנט מיט הונדערט זילבערשטיק צו זײַן מוטער, און זײַן מוטער האָט געזאָגט: הײליקן האָב איך געהײליקט דאָס זילבער צו גאָט פֿון מײַן האַנט פֿאַר מײַן זון, אױףֿ צו מאַכן אַ געשניצט און אַ געגאָסן בילד; און אַצונד װעל איך עס דיר צוריקגעבן.
ד וַיָּ֥שֶׁב אֶת־הַכֶּ֖סֶף לְאִמּ֑וֹ וַתִּקַּ֣ח אִמּוֹ֩ מָאתַ֨יִם כֶּ֜סֶף וַתִּתְּנֵ֣הוּ לַצּוֹרֵ֗ף וַֽיַּעֲשֵׂ֙הוּ֙ פֶּ֣סֶל וּמַסֵּכָ֔ה וַיְהִ֖י בְּבֵ֥ית מִיכָֽיְהוּ׃
4 און אַז ער האָט אומגעקערט דאָס זילבער צו זײַן מוטער, האָט זײַן מוטער גענומען צװײ הונדערט זילבערשטיק, און האָט עס געגעבן צום שמעלצער, און ער האָט דערפֿון געמאַכט אַ געשניצט און אַ געגאָסן בילד, און עס איז געװען אין מיכהס הױז.
ה וְהָאִ֣ישׁ מִיכָ֔ה ל֖וֹ בֵּ֣ית אֱלֹהִ֑ים וַיַּ֤עַשׂ אֵפוֹד֙ וּתְרָפִ֔ים וַיְמַלֵּ֗א אֶת־יַ֤ד אַחַד֙ מִבָּנָ֔יו וַיְהִי־ל֖וֹ לְכֹהֵֽן׃
5 און דער מאַן מיכה האָט געהאַט אַ הױז פֿון גאָט, און ער האָט געמאַכט אַן אפֿוד און אַ תּרפֿים, און האָט דערפֿילט די האַנט פֿון אײנעם פֿון זײַנע זין, און ער איז אים געװען פֿאַר אַ כֹּהן.
ו בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם אֵ֥ין מֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל אִ֛ישׁ הַיָּשָׁ֥ר בְּעֵינָ֖יו יַעֲשֶֽׂה׃ (פ)
6 אין יענע טעג איז קײן מלך ניט געװען אין ישׂראל; איטלעכער האָט געטאָן װאָס איז רעכט אין זײַנע אױגן.
ז וַיְהִי־נַ֗עַר מִבֵּ֥ית לֶ֙חֶם֙ יְהוּדָ֔ה מִמִּשְׁפַּ֖חַת יְהוּדָ֑ה וְה֥וּא לֵוִ֖י וְה֥וּא גָֽר־שָֽׁם׃
7 און עס איז געװען אַ יונגערמאַן פֿון בֵית-לחם-יהודה, פֿון דער משפּחה פֿון יהודה; און ער איז געװען אַ לֵוִי, און האָט זיך דאָרטן אױפֿגעהאַלטן.
ח וַיֵּ֨לֶךְ הָאִ֜ישׁ מֵהָעִ֗יר מִבֵּ֥ית לֶ֙חֶם֙ יְהוּדָ֔ה לָג֖וּר בַּאֲשֶׁ֣ר יִמְצָ֑א וַיָּבֹ֧א הַר־אֶפְרַ֛יִם עַד־בֵּ֥ית מִיכָ֖ה לַעֲשׂ֥וֹת דַּרְכּֽוֹ׃
8 און דער מאַן איז אַװעק פֿון דער שטאָט, פֿון בֵית-לחם-יהודה, זיך אױפֿצוהאַלטן װוּ אים װעט זיך טרעפֿן; און ער איז געקומען צו געבערג פֿון אפֿרים ביז מיכהס הױז, צו מאַכן זײַן װעג װײַטער.
ט וַיֹּאמֶר־ל֥וֹ מִיכָ֖ה מֵאַ֣יִן תָּב֑וֹא וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו לֵוִ֣י אָנֹ֗כִי מִבֵּ֥ית לֶ֙חֶם֙ יְהוּדָ֔ה וְאָנֹכִ֣י הֹלֵ֔ךְ לָג֖וּר בַּאֲשֶׁ֥ר אֶמְצָֽא׃
9 האָט מיכה צו אים געזאָגט: פֿון װאַנען קומסטו? האָט ער געזאָגט: אַ לֵוִי בין איך פֿון בֵית-לחם-יהודה, און איך גײ זיך אױפֿהאַלטן װוּ מיר װעט זיך טרעפֿן.
י וַיֹּאמֶר֩ ל֨וֹ מִיכָ֜ה שְׁבָ֣ה עִמָּדִ֗י וֶֽהְיֵה־לִי֮ לְאָ֣ב וּלְכֹהֵן֒ וְאָנֹכִ֨י אֶֽתֶּן־לְךָ֜ עֲשֶׂ֤רֶת כֶּ֙סֶף֙ לַיָּמִ֔ים וְעֵ֥רֶךְ בְּגָדִ֖ים וּמִחְיָתֶ֑ךָ וַיֵּ֖לֶךְ הַלֵּוִֽי׃
10 האָט מיכה צו אים געזאָגט: בלײַב בײַ מיר, און זײַ מיר פֿאַר אַ פֿאָטער און פֿאַר אַ כֹּהן, און איך װעל דיר געבן צען זילבערשטיק אַ יאָר, און אַן אױסשטאַנד קלײדער, און דײַנע קעסט. איז דער לֵוִי אַרײַנגעגאַנגען.
יא וַיּ֥וֹאֶל הַלֵּוִ֖י לָשֶׁ֣בֶת אֶת־הָאִ֑ישׁ וַיְהִ֤י הַנַּ֙עַר֙ ל֔וֹ כְּאַחַ֖ד מִבָּנָֽיו׃
11 און דער לֵוִי האָט אײַנגעװיליקט צו בלײַבן מיטן מאַן. און דער יונגערמאַן איז בײַ אים געװען אַזױ װי אײנער פֿון זײַנע זין.
יב וַיְמַלֵּ֤א מִיכָה֙ אֶת־יַ֣ד הַלֵּוִ֔י וַיְהִי־ל֥וֹ הַנַּ֖עַר לְכֹהֵ֑ן וַיְהִ֖י בְּבֵ֥ית מִיכָֽה׃
12 און מיכה האָט דערפֿילט די האַנט פֿון דעם לֵוִי, און דער יונגערמאַן איז אים געװען פֿאַר אַ כֹּהן, און ער איז געװען אין מיכהס הױז.
יג וַיֹּ֣אמֶר מִיכָ֔ה עַתָּ֣ה יָדַ֔עְתִּי כִּֽי־יֵיטִ֥יב יְהוָ֖ה לִ֑י כִּ֧י הָיָה־לִ֛י הַלֵּוִ֖י לְכֹהֵֽן׃
13 און מיכה האָט געזאָגט: אַצונד װײס איך אַז גאָט װעט מיך באַגיטיקן, אַז דער לֵוִי איז מיר געװאָרן פֿאַר אַ כֹּהן.
פֿריִערדיקער קאַפּיטלווײַטערדיקער קאַפּיטל