שופטים 8

קאַפּיטל 8

א וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֜יו אִ֣ישׁ אֶפְרַ֗יִם מָֽה־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ עָשִׂ֣יתָ לָּ֔נוּ לְבִלְתִּי֙ קְרֹ֣אות לָ֔נוּ כִּ֥י הָלַ֖כְתָּ לְהִלָּחֵ֣ם בְּמִדְיָ֑ן וַיְרִיב֥וּן אִתּ֖וֹ בְּחָזְקָֽה׃
1 האָבן צו אים געזאָגט די מענער פֿון אפֿרים: װאָס פֿאַר אַ זאַך האָסטו אונדז דאָ געטאָן, אונדז ניט צו רופֿן װען דו ביסט געגאַנגען מלחמה האַלטן אַקעגן מדין? און זײ האָבן זיך שטאַרק געקריגט מיט אים.
ב וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם מֶה־עָשִׂ֥יתִי עַתָּ֖ה כָּכֶ֑ם הֲל֗וֹא ט֛וֹב עֹלְל֥וֹת אֶפְרַ֖יִם מִבְצִ֥יר אֲבִיעֶֽזֶר׃
2 האָט ער צו זײ געזאָגט: װאָס האָב איך אַצונד אױפֿגעטאָן אין פֿאַרגלײַך מיט אײַך? איז ניט דער נאָכקלײַב פֿון אפֿרים בעסער װי די לעז פֿון אבֿיעזר?
ג בְּיֶדְכֶם֩ נָתַ֨ן אֱלֹהִ֜ים אֶת־שָׂרֵ֤י מִדְיָן֙ אֶת־עֹרֵ֣ב וְאֶת־זְאֵ֔ב וּמַה־יָּכֹ֖לְתִּי עֲשׂ֣וֹת כָּכֶ֑ם אָ֗ז רָפְתָ֤ה רוּחָם֙ מֵֽעָלָ֔יו בְּדַבְּר֖וֹ הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃
3 אין אײַער האַנט האָט גאָט געגעבן די האַרן פֿון מדין, עורבֿן און זאבֿן, און װאָס האָב איך געקענט אױפֿטאָן אין פֿאַרגלײַך מיט אײַך? האָט דענצמאָל אָפּגעלאָזט זײער כּעס פֿון אים, װען ער האָט גערעדט די דאָזיקע רײד.
ד וַיָּבֹ֥א גִדְע֖וֹן הַיַּרְדֵּ֑נָה עֹבֵ֣ר ה֗וּא וּשְׁלֹשׁ־מֵא֤וֹת הָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ עֲיֵפִ֖ים וְרֹדְפִֽים׃
4 און גדעון איז געקומען צום ירדן, און איז אַריבערגעגאַנגען, ער און די דרײַ הונדערט מאַן װאָס מיט אים, פֿאַרשמאַכטע און פֿאַריאָגטע.
ה וַיֹּ֙אמֶר֙ לְאַנְשֵׁ֣י סֻכּ֔וֹת תְּנוּ־נָא֙ כִּכְּר֣וֹת לֶ֔חֶם לָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר בְּרַגְלָ֑י כִּי־עֲיֵפִ֣ים הֵ֔ם וְאָנֹכִ֗י רֹדֵ֛ף אַחֲרֵ֛י זֶ֥בַח וְצַלְמֻנָּ֖ע מַלְכֵ֥י מִדְיָֽן׃
5 און ער האָט געזאָגט צו די מענטשן פֿון סוכּות: גיט, איך בעט אײַך, לאַבנס ברױט פֿאַר דעם פֿאָלק װאָס הינטער מיר, װאָרום זײ זײַנען פֿאַרשמאַכט, און איך יאָג נאָך זבֿח און צלמונע די מלכים פֿון מדין.
ו וַיֹּ֙אמֶר֙ שָׂרֵ֣י סֻכּ֔וֹת הֲ֠כַף זֶ֧בַח וְצַלְמֻנָּ֛ע עַתָּ֖ה בְּיָדֶ֑ךָ כִּֽי־נִתֵּ֥ן לִֽצְבָאֲךָ֖ לָֽחֶם׃
6 האָבן די האַרן פֿון סוכּות געזאָגט: איז די האַנט פֿון זבֿחן און צלמונען אַצונד אין דײַן פֿױסט, אַז מיר זאָלן געבן דײַן חיל ברױט?
ז וַיֹּ֣אמֶר גִּדְע֔וֹן לָכֵ֗ן בְּתֵ֧ת יְהוָ֛ה אֶת־זֶ֥בַח וְאֶת־צַלְמֻנָּ֖ע בְּיָדִ֑י וְדַשְׁתִּי֙ אֶת־בְּשַׂרְכֶ֔ם אֶת־קוֹצֵ֥י הַמִּדְבָּ֖ר וְאֶת־הַֽבַּרְקֳנִֽים׃
7 האָט גדעון געזאָגט: דערפֿאַר אַז גאָט װעט געבן זבֿחן און צלמונען אין מײַן האַנט, װעל איך דרעשן אײַער לײַב מיט דערנער פֿון מדבר און מיט שטעכיקע ריטער.
ח וַיַּ֤עַל מִשָּׁם֙ פְּנוּאֵ֔ל וַיְדַבֵּ֥ר אֲלֵיהֶ֖ם כָּזֹ֑את וַיַּעֲנ֤וּ אוֹתוֹ֙ אַנְשֵׁ֣י פְנוּאֵ֔ל כַּאֲשֶׁ֥ר עָנ֖וּ אַנְשֵׁ֥י סֻכּֽוֹת׃
8 און ער איז אַרױפֿגעגאַנגען פֿון דאָרטן קײן פּנואל, און האָט צו זײ גערעדט דעסט גלײַכן; האָבן אים די מענטשן פֿון פּנואל געענטפֿערט אַזױ װי די מענטשן פֿון סוכּות האָבן געענטפֿערט.
ט וַיֹּ֛אמֶר גַּם־לְאַנְשֵׁ֥י פְנוּאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר בְּשׁוּבִ֣י בְשָׁל֔וֹם אֶתֹּ֖ץ אֶת־הַמִּגְדָּ֥ל הַזֶּֽה׃ (פ)
9 האָט ער געזאָגט אױך צו די מענטשן פֿון פּנואל, אַזױ צו זאָגן: אַז איך װעל זיך אומקערן בשלום, װעל איך צעברעכן דעם דאָזיקן טורעם.
י וְזֶ֨בַח וְצַלְמֻנָּ֜ע בַּקַּרְקֹ֗ר וּמַחֲנֵיהֶ֤ם עִמָּם֙ כַּחֲמֵ֤שֶׁת עָשָׂר֙ אֶ֔לֶף כֹּ֚ל הַנּ֣וֹתָרִ֔ים מִכֹּ֖ל מַחֲנֵ֣ה בְנֵי־קֶ֑דֶם וְהַנֹּ֣פְלִ֔ים מֵאָ֨ה וְעֶשְׂרִ֥ים אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ שֹׁ֥לֵֽף חָֽרֶב׃
10 און זבֿח און צלמונע זײַנען געװען אין קרקור, און זײער חיל מיט זײ, אַרום פֿופֿצן טױזנט, אַלע װאָס זײַנען געבליבן פֿון דעם גאַנצן חיל פֿון די קינדער פֿון מזרח; און די געפֿאַלענע זײַנען געװען הונדערט און צװאַנציק טױזנט מאַן װאָס האָבן געצױגן אַ שװערד.
יא וַיַּ֣עַל גִּדְע֗וֹן דֶּ֚רֶךְ הַשְּׁכוּנֵ֣י בָֽאֳהָלִ֔ים מִקֶּ֥דֶם לְנֹ֖בַח וְיָגְבֳּהָ֑ה וַיַּךְ֙ אֶת־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וְהַֽמַּחֲנֶ֖ה הָ֥יָה בֶֽטַח׃
11 און גדעון איז אַרױפֿגעגאַנגען דורך די װױנער אין געצעלטן, אין מזרח פֿון נובֿח און יגבהה, און האָט געשלאָגן דעם חיל, בעת דער חיל האָט זיך געשפּירט זיכער.
יב וַיָּנ֗וּסוּ זֶ֚בַח וְצַלְמֻנָּ֔ע וַיִּרְדֹּ֖ף אַחֲרֵיהֶ֑ם וַיִּלְכֹּ֞ד אֶת־שְׁנֵ֣י ׀ מַלְכֵ֣י מִדְיָ֗ן אֶת־זֶ֙בַח֙ וְאֶת־צַלְמֻנָּ֔ע וְכָל־הַֽמַּחֲנֶ֖ה הֶחֱרִֽיד׃
12 אָבער זבֿח און צלמונע זײַנען אַנטלאָפֿן, און ער האָט זײ נאָכגעיאָגט; און ער האָט געכאַפּט די צװײ מלכים פֿון מדין, זבֿחן און צלמונען, און דעם גאַנצן חיל האָט ער צעשראָקן.
יג וַיָּ֛שָׁב גִּדְע֥וֹן בֶּן־יוֹאָ֖שׁ מִן־הַמִּלְחָמָ֑ה מִֽלְמַעֲלֵ֖ה הֶחָֽרֶס׃
13 און גדעון דער זון פֿון יואשן האָט זיך אומגעקערט פֿון דער מלחמה, פֿון דעם אַרױפֿגאַנג פֿון חֶרס.
יד וַיִּלְכָּד־נַ֛עַר מֵאַנְשֵׁ֥י סֻכּ֖וֹת וַיִּשְׁאָלֵ֑הוּ וַיִּכְתֹּ֨ב אֵלָ֜יו אֶת־שָׂרֵ֤י סֻכּוֹת֙ וְאֶת־זְקֵנֶ֔יהָ שִׁבְעִ֥ים וְשִׁבְעָ֖ה אִֽישׁ׃
14 און ער האָט אָנגעכאַפּט אַ יונגן מאַן פֿון די מענטשן פֿון סוכּות, און האָט אים אױספֿגעפֿרעגט; און ער האָט אים אױפֿגעשריבן די האַרן פֿון סוכּות, און אירע עלטסטע, זיבן און זיבעציק מאַן.
טו וַיָּבֹא֙ אֶל־אַנְשֵׁ֣י סֻכּ֔וֹת וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּ֖ה זֶ֣בַח וְצַלְמֻנָּ֑ע אֲשֶׁר֩ חֵרַפְתֶּ֨ם אוֹתִ֜י לֵאמֹ֗ר הֲ֠כַף זֶ֣בַח וְצַלְמֻנָּ֤ע עַתָּה֙ בְּיָדֶ֔ךָ כִּ֥י נִתֵּ֛ן לַאֲנָשֶׁ֥יךָ הַיְּעֵפִ֖ים לָֽחֶם׃
15 און ער איז געקומען צו די מענטשן פֿון סוכּות, און האָט געזאָגט: אָט זײַנען זבֿח און צלמונע, װאָס איר האָט געשפּעט פֿון מיר, אַזױ צו זאָגן: איז די האַנט פֿון זבֿחן און צלמונען אַצונד אין דײַן פֿױסט, אַז מיר זאָלן געבן דײַנע פֿאַרשמאַכטע מענטשן ברױט?
טז וַיִּקַּח֙ אֶת־זִקְנֵ֣י הָעִ֔יר וְאֶת־קוֹצֵ֥י הַמִּדְבָּ֖ר וְאֶת־הַֽבַּרְקֳנִ֑ים וַיֹּ֣דַע בָּהֶ֔ם אֵ֖ת אַנְשֵׁ֥י סֻכּֽוֹת׃
16 און ער האָט גענומען די עלטסטע פֿון שטאָט, און דערנער פֿון מדבר און שטעכיקע ריטער, און האָט אָנגעלערנט מיט זײ די מענטשן פֿון סוכּות.
יז וְאֶת־מִגְדַּ֥ל פְּנוּאֵ֖ל נָתָ֑ץ וַֽיַּהֲרֹ֖ג אֶת־אַנְשֵׁ֥י הָעִֽיר׃
17 און דעם טורעם פֿון פּנואל האָט ער צעבראָכן, און האָט געהרגעט די מענטשן פֿון שטאָט.
יח וַיֹּ֗אמֶר אֶל־זֶ֙בַח֙ וְאֶל־צַלְמֻנָּ֔ע אֵיפֹה֙ הָאֲנָשִׁ֔ים אֲשֶׁ֥ר הֲרַגְתֶּ֖ם בְּתָב֑וֹר וַֽיֹּאמרוּ֙ כָּמ֣וֹךָ כְמוֹהֶ֔ם אֶחָ֕ד כְּתֹ֖אַר בְּנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
18 און ער האָט געזאָגט צו זבֿחן און צלמונען: װי אַזױ זײַנען געװען די מענטשן װאָס איר האָט געהרגעט אין תּבֿור? האָבן זײ געזאָגט: אַזױ װי דו, אַזױ זײ; אײן [אָנבליק]; אַזױ װי די געשטאַלט פֿון בנֵי-מלכים.
יט וַיֹּאמַ֕ר אַחַ֥י בְּנֵֽי־אִמִּ֖י הֵ֑ם חַי־יְהוָ֗ה ל֚וּ הַחֲיִתֶ֣ם אוֹתָ֔ם לֹ֥א הָרַ֖גְתִּי אֶתְכֶֽם׃
19 האָט ער געזאָגט: מײַנע ברידער, די זין פֿון מײַן מוטער, זײַנען דאָס געװען. אַזױ װי גאָט לעבט, װען איר װאָלט זײ געלאָזט לעבן, װאָלט איך אײַך ניט געהרגעט!
כ וַיֹּ֙אמֶר֙ לְיֶ֣תֶר בְּכוֹר֔וֹ ק֖וּם הֲרֹ֣ג אוֹתָ֑ם וְלֹא־שָׁלַ֨ף הַנַּ֤עַר חַרְבּוֹ֙ כִּ֣י יָרֵ֔א כִּ֥י עוֹדֶ֖נּוּ נָֽעַר׃
20 און ער האָט געזאָגט צו יֶתֶר זײַן בכור: שטײ אױףֿ, הרגע זײ. אָבער דער יונג האָט ניט אַרױסגעצױגן זײַן שװערד, װאָרום ער האָט מורא געהאַט, װײַל ער איז נאָך געװען יונג.
כא וַיֹּ֜אמֶר זֶ֣בַח וְצַלְמֻנָּ֗ע ק֤וּם אַתָּה֙ וּפְגַע־בָּ֔נוּ כִּ֥י כָאִ֖ישׁ גְּבוּרָת֑וֹ וַיָּ֣קָם גִּדְע֗וֹן וַֽיַּהֲרֹג֙ אֶת־זֶ֣בַח וְאֶת־צַלְמֻנָּ֔ע וַיִּקַּח֙ אֶת־הַשַּׂ֣הֲרֹנִ֔ים אֲשֶׁ֖ר בְּצַוְּארֵ֥י גְמַלֵּיהֶֽם׃
21 האָט געזאָגט זבֿח און צלמונע: שטײ דו אױףֿ און דערשלאָג אונדז, װאָרום װי דער מאַן, אַזױ זײַן גבֿורה. איז גדעון אױפֿגעשטאַנען, און האָט געהרגעט זבֿחן און צלמונען. און ער האָט אַראָפּגענומען די לבֿנהלעך װאָס אױףֿ די העלדזער פֿון זײערע קעמלען.
כב וַיֹּאמְר֤וּ אִֽישׁ־יִשְׂרָאֵל֙ אֶל־גִּדְע֔וֹן מְשָׁל־בָּ֙נוּ֙ גַּם־אַתָּ֔ה גַּם־בִּנְךָ֖ גַּ֣ם בֶּן־בְּנֶ֑ךָ כִּ֥י הוֹשַׁעְתָּ֖נוּ מִיַּ֥ד מִדְיָֽן׃
22 און די מענער פֿון ישׂראל האָבן געזאָגט צו גדעונען: געװעלטיק איבער אונדז, אי דו, אי דײַן זון, אי דײַן זונס זון, װאָרום דו האָסט אונדז געהאָלפֿן פֿון דער האַנט פֿון מדין.
כג וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ גִּדְע֔וֹן לֹֽא־אֶמְשֹׁ֤ל אֲנִי֙ בָּכֶ֔ם וְלֹֽא־יִמְשֹׁ֥ל בְּנִ֖י בָּכֶ֑ם יְהוָ֖ה יִמְשֹׁ֥ל בָּכֶֽם׃
23 האָט גדעון צו זײ געזאָגט: ניט איך װעל געװעלטיקן איבער אײַך, און ניט מײַן זון װעט געװעלטיקן איבער אײַך; גאָט װעט געװעלטיקן איבער אײַך.
כד וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֜ם גִּדְע֗וֹן אֶשְׁאֲלָ֤ה מִכֶּם֙ שְׁאֵלָ֔ה וּתְנוּ־לִ֕י אִ֖ישׁ נֶ֣זֶם שְׁלָל֑וֹ כִּֽי־נִזְמֵ֤י זָהָב֙ לָהֶ֔ם כִּ֥י יִשְׁמְעֵאלִ֖ים הֵֽם׃
24 און גדעון האָט צו זײ געזאָגט: איך װעל בעטן פֿון אײַך אַ בקשה: גיט מיר איטלעכער אַ נאָזרינג פֿון זײַן רױב. װאָרום זײ האָבן געהאַט גילדערנע נאָזרינגען, װײַל זײ זײַנען געװען ישמעאלים.
כה וַיֹּאמְר֖וּ נָת֣וֹן נִתֵּ֑ן וַֽיִּפְרְשׂוּ֙ אֶת־הַשִּׂמְלָ֔ה וַיַּשְׁלִ֣יכוּ שָׁ֔מָּה אִ֖ישׁ נֶ֥זֶם שְׁלָלֽוֹ׃
25 האָבן זײ געזאָגט: אװדאי װעלן מיר געבן. און זײ האָבן אױסגעשפּרײט אַ טוך, און האָבן אַרײַנגעװאָרפֿן אַהין איטלעכער אַ נאָזרינג פֿון זײַן רױב.
כו וַיְהִ֗י מִשְׁקַ֞ל נִזְמֵ֤י הַזָּהָב֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁאָ֔ל אֶ֥לֶף וּשְׁבַע־מֵא֖וֹת זָהָ֑ב לְ֠בַד מִן־הַשַּׂהֲרֹנִ֨ים וְהַנְּטִפ֜וֹת וּבִגְדֵ֣י הָאַרְגָּמָ֗ן שֶׁעַל֙ מַלְכֵ֣י מִדְיָ֔ן וּלְבַד֙ מִן־הָ֣עֲנָק֔וֹת אֲשֶׁ֖ר בְּצַוְּארֵ֥י גְמַלֵּיהֶֽם׃
26 און די װאָג פֿון די גילדערנע נאָזרינגען װאָס ער האָט געבעטן, איז געװען טױזנט און זיבן הונדערט [שֶקל] גאָלד, אַחוץ די לבֿנהלעך, און די אױרינגען, און די פּורפּלקלײדער װאָס אױףֿ די מלכים פֿון מדין, און אַחוץ די קײטלעך װאָס אױףֿ די העלדזער פֿון זײערע קעמלען.
כז וַיַּעַשׂ֩ אוֹת֨וֹ גִדְע֜וֹן לְאֵפ֗וֹד וַיַּצֵּ֨ג אוֹת֤וֹ בְעִירוֹ֙ בְּעָפְרָ֔ה וַיִּזְנ֧וּ כָֽל־יִשְׂרָאֵ֛ל אַחֲרָ֖יו שָׁ֑ם וַיְהִ֛י לְגִדְע֥וֹן וּלְבֵית֖וֹ לְמוֹקֵֽשׁ׃
27 און גדעון האָט דערפֿון געמאַכט אַן אפֿוד, און האָט אים אַװעקגעשטעלט אין זײַן שטאָט, אין עפֿרה. און גאַנץ ישׂראל זײַנען פֿאַרפֿירט געװען נאָך אים דאָרטן, און ער איז געװען גדעונען און זײַן הױז פֿאַר אַ שטרױכלונג.
כח וַיִּכָּנַ֣ע מִדְיָ֗ן לִפְנֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְלֹ֥א יָסְפ֖וּ לָשֵׂ֣את רֹאשָׁ֑ם וַתִּשְׁקֹ֥ט הָאָ֛רֶץ אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָ֖ה בִּימֵ֥י גִדְעֽוֹן׃ (פ)
28 און מדין איז אונטערטעניק געװאָרן פֿאַר די קינדער פֿון ישׂראל, און זײ האָבן מער ניט אױפֿגעהױבן זײער קאָפּ; און דאָס לאַנד איז געװען רויִק פֿערציק יאָר אין די טעג פֿון גדעונען.
כט וַיֵּ֛לֶךְ יְרֻבַּ֥עַל בֶּן־יוֹאָ֖שׁ וַיֵּ֥שֶׁב בְּבֵיתֽוֹ׃
29 און ירובעל דער זון פֿון יואשן איז אַװעקגעגאַנגען; און ער איז געזעסן אין זײַן הױז.
ל וּלְגִדְע֗וֹן הָיוּ֙ שִׁבְעִ֣ים בָּנִ֔ים יֹצְאֵ֖י יְרֵכ֑וֹ כִּֽי־נָשִׁ֥ים רַבּ֖וֹת הָ֥יוּ לֽוֹ׃
30 און גדעון האָט געהאַט זיבעציק זין װאָס זײַנען אַרױס פֿון זײַן דיך, װאָרום ער האָט געהאַט אַ סך װײַבער.
לא וּפִֽילַגְשׁוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁכֶ֔ם יָֽלְדָה־לּ֥וֹ גַם־הִ֖יא בֵּ֑ן וַיָּ֥שֶׂם אֶת־שְׁמ֖וֹ אֲבִימֶֽלֶךְ׃
31 און זײַן קעפּסװײַב װאָס אין שכֶם, זי אױך האָט אים געבאָרן אַ זון, און ער האָט גערופֿן זײַן נאָמען אבֿימלך.
לב וַיָּ֛מָת גִּדְע֥וֹן בֶּן־יוֹאָ֖שׁ בְּשֵׂיבָ֣ה טוֹבָ֑ה וַיִּקָּבֵ֗ר בְּקֶ֙בֶר֙ יוֹאָ֣שׁ אָבִ֔יו בְּעָפְרָ֖ה אֲבִ֥י הָֽעֶזְרִֽי׃ (פ)
32 און גדעון דער זון פֿון יואשן איז געשטאָרבן אין אַ גוטער עלטער, און איז באַגראָבן געװאָרן אין דעם קבֿר פֿון זײַן פֿאָטער יואשן אין עפֿרה פֿון די אבֿיעזרער.
לג וַיְהִ֗י כַּֽאֲשֶׁר֙ מֵ֣ת גִּדְע֔וֹן וַיָּשׁ֙וּבוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּזְנ֖וּ אַחֲרֵ֣י הַבְּעָלִ֑ים וַיָּשִׂ֧ימוּ לָהֶ֛ם בַּ֥עַל בְּרִ֖ית לֵאלֹהִֽים׃
33 און עס איז געװען, װי גדעון איז געשטאָרבן, אַזױ זײַנען די קינדער פֿון ישׂראל װידער פֿאַרפֿירט געװאָרן נאָך די בַעַל-געטער, און זײ האָבן זיך געמאַכט בַעַל-ברית פֿאַר אַ גאָט.
לד וְלֹ֤א זָֽכְרוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם הַמַּצִּ֥יל אוֹתָ֛ם מִיַּ֥ד כָּל־אֹיְבֵיהֶ֖ם מִסָּבִֽיב׃
34 און די קינדער פֿון ישׂראל האָבן ניט געדאַכט אָן ה׳ זײער גאָט װאָס האָט זײ מציל געװען פֿון דער האַנט פֿון אַלע זײערע פֿײַנט פֿון רונד אַרום.
לה וְלֹֽא־עָשׂ֣וּ חֶ֔סֶד עִם־בֵּ֥ית יְרֻבַּ֖עַל גִּדְע֑וֹן כְּכָל־הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה עִם־יִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
35 און זײ האָבן ניט געטאָן חסד מיט דעם הױז פֿון ירובעל-גדעונען, לױט אַלעם גוטן װאָס ער האָט געטאָן מיט ישׂראל.
פֿריִערדיקער קאַפּיטלווײַטערדיקער קאַפּיטל