תהילים 101

קאַפּיטל 101

א לְדָוִ֗ד מִ֫זְמ֥וֹר חֶֽסֶד־וּמִשְׁפָּ֥ט אָשִׁ֑ירָה לְךָ֖ יְהוָ֣ה אֲזַמֵּֽרָה׃

1 אַ מזמור פֿון דָוִדן. גענאָד און גערעכטיקײט װעל איך באַזינגען, צו דיר גאָט װעל איך זינגען.

ב אַשְׂכִּ֤ילָה ׀ בְּדֶ֬רֶךְ תָּמִ֗ים מָ֭תַי תָּב֣וֹא אֵלָ֑י אֶתְהַלֵּ֥ךְ בְּתָם־לְ֝בָבִ֗י בְּקֶ֣רֶב בֵּיתִֽי׃

2 איך אַכט אױפֿן ערלעכן װעג;װען װעסטו קומען צו מיר?איך גײ אום אין מײַן הױזאין דער ערלעכקײט פֿון מײַן האַרצן.

ג לֹֽא־אָשִׁ֨ית ׀ לְנֶ֥גֶד עֵינַ֗י דְּֽבַר־בְּלִ֫יָּ֥עַל עֲשֹֽׂה־סֵטִ֥ים שָׂנֵ֑אתִי לֹ֖א יִדְבַּ֣ק בִּֽי׃

3 איך האַלט ניט פֿאַר מײַנע אױגןאַ נידערטרעכטיקע זאַך;דאָס טאָן פֿון די אָפּקערערס האָב איך פֿײַנט, עס טוט זיך ניט באַהעפֿטן אָן מיר.

ד לֵבָ֣ב עִ֭קֵּשׁ יָס֣וּר מִמֶּ֑נִּי רָ֝֗ע לֹ֣א אֵדָֽע׃

4 אַ קרום האַרץ איז אָפּגעטאָן פֿון מיר, פֿון שלעכטיקײט װײס איך ניט.

ה מלושני [מְלָשְׁנִ֬י] בַסֵּ֨תֶר ׀ רֵעֵהוּ֮ אוֹת֪וֹ אַ֫צְמִ֥ית גְּֽבַהּ־עֵ֭ינַיִם וּרְחַ֣ב לֵבָ֑ב אֹ֝ת֗וֹ לֹ֣א אוּכָֽל׃

5 דער װאָס באַרעדט אין פֿאַרבאָרגעניש זײַן חבֿר, אים האַק איך אָפּ;דער װאָס האָט האָפֿערדיקע אױגן און אַ שטאָלץ האַרץ, אים קען איך ניט לײַדן.

ו עֵינַ֤י ׀ בְּנֶֽאֶמְנֵי־אֶרֶץ֮ לָשֶׁ֪בֶת עִמָּ֫דִ֥י הֹ֭לֵךְ בְּדֶ֣רֶךְ תָּמִ֑ים ה֝֗וּא יְשָׁרְתֵֽנִי׃

6 מײַנע אױגן זײַנען אױף די געטרײַע פֿון לאַנד, זײ זאָלן זיצן מיט מיר;דער װאָס גײט אױפֿן װעג פֿון ערלעכקײט, ער איז אין מײַן דינסט.

ז לֹֽא־יֵשֵׁ֨ב ׀ בְּקֶ֥רֶב בֵּיתִי֮ עֹשֵׂ֪ה רְמִ֫יָּ֥ה דֹּבֵ֥ר שְׁקָרִ֑ים לֹֽא־יִ֝כּ֗וֹן לְנֶ֣גֶד עֵינָֽי׃

7 אין מײַן הױז טאָר ניט זיצןדער װאָס באַגײט באַטרוג; דער װאָס רעדט ליגנסדער װאָס רעדט ליגנסקען ניט באַשטײן פֿאַר מײַנע אױגן.

ח לַבְּקָרִ֗ים אַצְמִ֥ית כָּל־רִשְׁעֵי־אָ֑רֶץ לְהַכְרִ֥ית מֵֽעִיר־יְ֝הוָ֗ה כָּל־פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן׃

8 אַלע פֿרימאָרגן פֿאַרשנײַד איךאַלע רשָעים פֿון לאַנד, כּדי צו פֿאַרשנײַדן פֿון גאָטס שטאָטאַלע טוער פֿון אומרעכט.