תהילים 122

קאַפּיטל 122

א שִׁ֥יר הַֽמַּעֲל֗וֹת לְדָ֫וִ֥ד שָׂ֭מַחְתִּי בְּאֹמְרִ֣ים לִ֑י בֵּ֖ית יְהוָ֣ה נֵלֵֽךְ׃

1 אַ געזאַנג פֿון די אַרױפֿגאַנגען; פֿון דָוִדן. איך פֿרײ זיך אַז מע זאָגט מיר:לאָמיר גײן אין גאָטס הױז.

ב עֹ֭מְדוֹת הָי֣וּ רַגְלֵ֑ינוּ בִּ֝שְׁעָרַ֗יִךְ יְרוּשָׁלִָֽם׃

2 אונדזערע פֿיס שטײעןאין דײַנע טױערן, ירושלים;

ג יְרוּשָׁלִַ֥ם הַבְּנוּיָ֑ה כְּ֝עִ֗יר שֶׁחֻבְּרָה־לָּ֥הּ יַחְדָּֽו׃

3 ירושלים װאָס איז אױפֿגעבױטװי אַ שטאָט װאָס איז זיך באַהעפֿט אין אײנעם;

ד שֶׁשָּׁ֨ם עָל֪וּ שְׁבָטִ֡ים שִׁבְטֵי־יָ֭הּ עֵד֣וּת לְיִשְׂרָאֵ֑ל לְ֝הֹד֗וֹת לְשֵׁ֣ם יְהוָֽה׃

4 װאָס אַהין גײען אַרױף די שבֿטים, די שבֿטים פֿון יָה, פֿאַר אַן עדות צו ישׂראל, צו דאַנקען דעם נאָמען פֿון גאָט.

ה כִּ֤י שָׁ֨מָּה ׀ יָשְׁב֣וּ כִסְא֣וֹת לְמִשְׁפָּ֑ט כִּ֝סְא֗וֹת לְבֵ֣ית דָּוִֽיד׃

5 װאָרום דאָרטן שטײען טראָנען פֿון משפּט, די טראָנען פֿון דָוִדס הױז.

ו שַׁ֭אֲלוּ שְׁל֣וֹם יְרוּשָׁלִָ֑ם יִ֝שְׁלָ֗יוּ אֹהֲבָֽיִךְ׃

6 בעט פֿאַר דעם שלום פֿון ירושלים;זאָלן אין שַלוה זײַן אַלע דײַנע ליבהאָבער.

ז יְהִֽי־שָׁל֥וֹם בְּחֵילֵ֑ךְ שַׁ֝לְוָ֗ה בְּאַרְמְנוֹתָֽיִךְ׃

7 זאָל זײַן שלום אין דײַן מױער, שַלוה אין דײַנע פּאַלאַצן.

ח לְ֭מַעַן אַחַ֣י וְרֵעָ֑י אֲדַבְּרָה־נָּ֖א שָׁל֣וֹם בָּֽךְ׃

8 פֿון װעגן מײַנע ברידער און מײַנע חבֿריםלאָמיך זאָגן: שלום אין דיר!

ט לְ֭מַעַן בֵּית־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ אֲבַקְשָׁ֖ה ט֣וֹב לָֽךְ׃

9 פֿון װעגן דעם הױז פֿון ה׳ אונדזער גאָטװינטש איך דיר גוטס.