ה מַה־תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י ׀ נַפְשִׁי֮ וּֽמַה־תֶּהֱמִ֪י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֵֽ֭אלֹהִים כִּי־ע֣וֹד אוֹדֶ֑נּוּ יְשׁוּעֹ֥ת פָּ֝נַ֗י וֵֽאלֹהָֽי׃
5 װאָס ביסטו געבױגן מײַן זעל, און װאָס טוסטו ברומען אין מיר?האָף צו גאָט, װאָרום איך װעל אים נאָך לױבן –די הילף פֿון מײַן פּנים, און מײַן גאָט.