תהילים 6

קאַפּיטל 6

א לַמְנַצֵּ֣חַ בִּ֭נְגִינוֹת עַֽל־הַשְּׁמִינִ֗ית מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃

1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער, מיט סטרונעשפּיל, אױף שמינית; אַ מזמור פֿון דָוִדן.

ב יְֽהוָ֗ה אַל־בְּאַפְּךָ֥ תוֹכִיחֵ֑נִי וְֽאַל־בַּחֲמָתְךָ֥ תְיַסְּרֵֽנִי׃

2 ניט אין דײַן כּעס זאָלסטו מיך מוסרן, גאָט, און ניט אין דײַן גרימצאָרן זאָלסטו מיך שטראָפֿן.

ג חָנֵּ֥נִי יְהוָה֮ כִּ֤י אֻמְלַ֫ל אָ֥נִי רְפָאֵ֥נִי יְהוָ֑ה כִּ֖י נִבְהֲל֣וּ עֲצָמָֽי׃

3 לײַטזעליק מיך, גאָט, װאָרום איך װער פֿאַרשניטן, הײל מיך, גאָט, װאָרום מײַנע בײנער זײַנען דערשראָקן,

ד וְ֭נַפְשִׁי נִבְהֲלָ֣ה מְאֹ֑ד ואת [וְאַתָּ֥ה] יְ֝הוָ֗ה עַד־מָתָֽי׃

4 און מײַן זעל איז דערשראָקן זײער, און דו גאָט, ביז װאַנען?

ה שׁוּבָ֣ה יְ֭הוָה חַלְּצָ֣ה נַפְשִׁ֑י ה֝וֹשִׁיעֵ֗נִי לְמַ֣עַן חַסְדֶּֽךָ׃

5 קער זיך אום, גאָט, דערלײז מײַן זעל, העלף מיך פֿון װעגן דײַן גענאָד.

ו כִּ֤י אֵ֣ין בַּמָּ֣וֶת זִכְרֶ֑ךָ בִּ֝שְׁא֗וֹל מִ֣י יֽוֹדֶה־לָּֽךְ׃

6 װאָרום ניטאָ אין טױט דײַן דערמאָנונג, אין אונטערערד װער װעט דיך לױבן?

ז יָגַ֤עְתִּי ׀ בְּֽאַנְחָתִ֗י אַשְׂחֶ֣ה בְכָל־לַ֭יְלָה מִטָּתִ֑י בְּ֝דִמְעָתִ֗י עַרְשִׂ֥י אַמְסֶֽה׃

7 איך בין מיד פֿון מײַן זיפֿצן, איך באַװאַש אַלע נאַכט מײַן געלעגער, איך מאַך צעגײן אין מײַנע טרערן מײַן בעט.

ח עָֽשְׁשָׁ֣ה מִכַּ֣עַס עֵינִ֑י עָֽ֝תְקָ֗ה בְּכָל־צוֹרְרָֽי׃

8 מאַט געװאָרן פֿון קומער איז מײַן אױג, אַלט געװאָרן פֿון װעגן אַלע מײַנע פֿײַנט.

ט ס֣וּרוּ מִ֭מֶּנִּי כָּל־פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן כִּֽי־שָׁמַ֥ע יְ֝הוָ֗ה ק֣וֹל בִּכְיִֽי׃

9 קערט אײַך אָפּ פֿון מיר, אַלע טוער פֿון אומרעכט, װאָרום גאָט האָט געהערט דעם קָול פֿון מײַן געװײן.

י שָׁמַ֣ע יְ֭הוָה תְּחִנָּתִ֑י יְ֝הוָ֗ה תְּֽפִלָּתִ֥י יִקָּֽח׃

10 גאָט האָט געהערט מײַן געבעט, גאָט נעמט אָן מײַן תּפֿילה.

יא יֵבֹ֤שׁוּ ׀ וְיִבָּהֲל֣וּ מְ֭אֹד כָּל־אֹיְבָ֑י יָ֝שֻׁ֗בוּ יֵבֹ֥שׁוּ רָֽגַע׃

11 פֿאַרשעמט און דערשראָקן זײערװעלן װערן אַלע מײַנע פֿײַנט;זײ װעלן אָפּטרעטן פֿאַרשעמט אין אַ רגע.