Kommentar zu Jehoschua 8:33
וְכָל־יִשְׂרָאֵ֡ל וּזְקֵנָ֡יו וְשֹׁטְרִ֣ים ׀ וְשֹׁפְטָ֡יו עֹמְדִ֣ים מִזֶּ֣ה ׀ וּמִזֶּ֣ה ׀ לָאָר֡וֹן נֶגֶד֩ הַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם נֹשְׂאֵ֣י ׀ אֲר֣וֹן בְּרִית־יְהוָ֗ה כַּגֵּר֙ כָּֽאֶזְרָ֔ח חֶצְיוֹ֙ אֶל־מ֣וּל הַר־גְּרִזִ֔ים וְהַֽחֶצְי֖וֹ אֶל־מ֣וּל הַר־עֵיבָ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֜ה מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד־יְהוָ֗ה לְבָרֵ֛ךְ אֶת־הָעָ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל בָּרִאשֹׁנָֽה׃
Und ganz Israel und seine Ältesten, die Beamten und seine Richter standen zu beiden Seiten der Lade, im Angesichte der Priester, der Leviten, der Träger der Bundeslade des Herrn, der Fremdling wie der Eingeborene; die eine Hälfte gewandt zum Berge Gerisim und die andere Hälfte gewandt zum Berge Ebal, wie Mose, der Knecht des Herrn, geboten, das Volk Israel zuvörderst zu segnen.
Rashi on Joshua
To bless the people of Yisroel first. To pronounce the blessings before the curses,12When all the tribes were assembled (as described in Devorim 27:12,13,) the Levi’im began to recite the blessings and the curses. Although the Torah mentions only the curses, each curse was actually preceded by a corresponding blessing. (See Rashi to Devorim 27:12). “Blessed is the man who will not make a statue or a molten image.”
Ask RabbiBookmarkShareCopy