וְאִשָּׁ֣ה אַחַ֣ת מִנְּשֵׁ֣י בְנֵֽי־הַ֠נְּבִיאִים צָעֲקָ֨ה אֶל־אֱלִישָׁ֜ע לֵאמֹ֗ר עַבְדְּךָ֤ אִישִׁי֙ מֵ֔ת וְאַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ כִּ֣י עַבְדְּךָ֔ הָיָ֥ה יָרֵ֖א אֶת־יְהוָ֑ה וְהַ֨נֹּשֶׁ֔ה בָּ֗א לָקַ֜חַת אֶת־שְׁנֵ֧י יְלָדַ֛י ל֖וֹ לַעֲבָדִֽים׃
Ein Weib von den Frauen der Prophetenjünger schrie einst zu Elisa und sprach: Dein Knecht, mein Mann, ist gestorben; du weißt, dass dein Knecht den Herrn fürchtete. Nun ist der Schuldherr gekommen, meine beiden Kinder [um die Schulden meines Mannes] als Sklaven zu nehmen.
Wir haben im Moment keine Kommentare zu diesem Vers verfügbar, bitte versuchen Sie es später noch einmal.