וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ וְאַיֵּ֖ה בֶּן־אֲדֹנֶ֑יךָ וַיֹּ֨אמֶר צִיבָ֜א אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ הִנֵּה֙ יוֹשֵׁ֣ב בִּירוּשָׁלִַ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר הַיּ֗וֹם יָשִׁ֤יבוּ לִי֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֖ת מַמְלְכ֥וּת אָבִֽי׃
Der König fragte dann: Wo ist der Sohn deines Herrn geblieben? Ziba erwiderte dem König: Er bleibt in Jerusalem, denn er denkt: Jetzt wird mir das Haus Israels das Reich meines Vaters wiedergeben.
Psalms
I believed the words of Ziva against Mefibosheth (II Samuel 16:3) when I said [(Ibid. 4): "Yours is all that belongs to Mefibosheth")] — [after which, realizing my error,] I humbled [myself to You] exceedingly.