Tanach zu Schemuel II 18:3

וַיֹּ֨אמֶר הָעָ֜ם לֹ֣א תֵצֵ֗א כִּי֩ אִם־נֹ֨ס נָנ֜וּס לֹא־יָשִׂ֧ימוּ אֵלֵ֣ינוּ לֵ֗ב וְאִם־יָמֻ֤תוּ חֶצְיֵ֙נוּ֙ לֹֽא־יָשִׂ֤ימוּ אֵלֵ֙ינוּ֙ לֵ֔ב כִּֽי־עַתָּ֥ה כָמֹ֖נוּ עֲשָׂרָ֣ה אֲלָפִ֑ים וְעַתָּ֣ה ט֔וֹב כִּי־תִֽהְיֶה־לָּ֥נוּ מֵעִ֖יר לעזיר [לַעְזֽוֹר׃] (ס)

Aber das Volk riet: Ziehe nicht aus; denn wenn wir fliehen, werden sie sich daraus nichts machen, und stürben unser auch die Hälfte, so macht sich niemand etwas daraus; denn jetzt bist du so viel, wie von uns zehntausend. Demnach ist es besser, wenn du uns von der Stadt aus zum Beistande bereitstehest.

I Kings

Et maintenant, voici qu’Adonias règne et, à l’heure présente, seigneur, tu l’ignores!
Einen Rabbi fragenBookmarkShareCopy