Targum zu Jonah 4:2
וַיִּתְפַּלֵּ֨ל אֶל־יְהוָ֜ה וַיֹּאמַ֗ר אָנָּ֤ה יְהוָה֙ הֲלוֹא־זֶ֣ה דְבָרִ֗י עַד־הֱיוֹתִי֙ עַל־אַדְמָתִ֔י עַל־כֵּ֥ן קִדַּ֖מְתִּי לִבְרֹ֣חַ תַּרְשִׁ֑ישָׁה כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי כִּ֤י אַתָּה֙ אֵֽל־חַנּ֣וּן וְרַח֔וּם אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב־חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל־הָרָעָֽה׃
Er flehte zum Herrn und sprach: O Herr, das war ja mein Gedanke, als ich noch in meinem Lande war — darum eilte ich, nach Tarschisch zu fliehen — ich wusste, du bist ein gnädiger und barmherziger Gott, langmütig und von großer Huld, der sich wegen [des verheißenen] Unglücks leicht gereuen lässt.
Targum Jonathan on Jonah
And he prayed before the LORD and said: “Accept my plea, LORD! Isn’t this what I said would happen upon my land? This is why I hurried to flee to the sea, since I know that You, God, are merciful and compassionate, slow to anger and abounding in doing good, and You turn Your word back from bringing about evil.
Ask RabbiBookmarkShareCopy