Commentaire sur Les Nombres 22:27
וַתֵּ֤רֶא הָֽאָתוֹן֙ אֶת־מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה וַתִּרְבַּ֖ץ תַּ֣חַת בִּלְעָ֑ם וַיִּֽחַר־אַ֣ף בִּלְעָ֔ם וַיַּ֥ךְ אֶת־הָאָת֖וֹן בַּמַּקֵּֽל׃
L’ânesse, voyant encore l’ange du Seigneur, se coucha sous Balaam; enflammé de colère, Balaam la frappa de son bâton.
Rav Hirsch on Torah
V. 27. ויחר אף וגו׳. Wäre Bileam nicht so ganz und gar von dem Zwecke seiner Reise und von dem ihm unbezweifelten Gelingen derselben dünkelhaft erfüllt gewesen, es hätte ihm, dem ja sonst auf נחש Horchenden, dieses dreimalige Stocken seiner Wanderung ominös erscheinen und ihn stutzig machen müssen. — במקל. Bis dahin schlug er sie nur mit der Reitgerte, um sie in den rechten Weg zu lenken, jetzt aber mit seinem Stocke in strafendem Zorn.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Chizkuni
ותרבץ תחת בלעם ויחר אף בלעם, “when she lay down beneath Bileam, Bileam became very angry.” His anger was prompted by the fact that his ass had chosen to deny him her services at the very moment when her master had been injured and was in need of her more than ever before.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Chizkuni
ויך את האתון במקל, “he struck the ass; the first time with the palm of his hand, the second time with a kind of riding whip, and the third time with his walking staff, as one does to obstinate domestic beasts.
Ask RabbiBookmarkShareCopy