וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ אַנְשֵׁ֨י הָעִ֜יר בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י בְּטֶ֙רֶם֙ יָבֹ֣א הַחַ֔רְסָה מַה־מָּת֣וֹק מִדְּבַ֔שׁ וּמֶ֥ה עַ֖ז מֵאֲרִ֑י וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם לוּלֵא֙ חֲרַשְׁתֶּ֣ם בְּעֶגְלָתִ֔י לֹ֥א מְצָאתֶ֖ם חִידָתִֽי׃
Pada hari ketujuh, sebelum matahari terbenam, orang-orang kota itu berkata kepadanya: “Apakah yang lebih manis daripada madu, dan apakah yang lebih kuat daripada singa?” Lalu ia berkata kepada mereka: “Sekiranya kamu tidak membajak dengan sapi betina mudaku, tentulah kamu tidak akan menemukan jawaban teka-tekiku.”
Rashi
Before sunset. Before the sun descended, as they still had time until nightfall.
Rashi
Plowed with my calf. This is allegorical—if you had not questioned my wife.7This is Targum Yonasan’s translation.8Who is cherished as a young calf is cherished. (Sanhedrin, 21:a.)