וַיִּשְׁלְח֨וּ כָל־הַשָּׂרִ֜ים אֶל־בָּר֗וּךְ אֶת־יְהוּדִ֡י בֶּן־נְ֠תַנְיָהוּ בֶּן־שֶׁלֶמְיָ֣הוּ בֶן־כּוּשִׁי֮ לֵאמֹר֒ הַמְּגִלָּ֗ה אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤אתָ בָּהּ֙ בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֔ם קָחֶ֥נָּה בְיָדְךָ֖ וָלֵ֑ךְ וַ֠יִּקַּח בָּר֨וּךְ בֶּן־נֵרִיָּ֤הוּ אֶת־הַמְּגִלָּה֙ בְּיָד֔וֹ וַיָּבֹ֖א אֲלֵיהֶֽם׃
Lalu semua pembesar itu menyuruh Yehudi bin Netanya bin Selemya bin Kusyi pergi kepada Barukh untuk mengatakan: “Gulungan yang kaubacakan kepada rakyat itu, bawalah dengan tanganmu, lalu datanglah kemari.” Maka Barukh bin Neria membawa gulungan itu di tangannya dan datang kepada mereka.
מנחת שי
לאמר העגלה. המ"ם דגושה והה"א בלא מאריך כן הוא בספרים מדוייקים כמו חבר שבפסוק: