כַּיָּמִ֗ים אֲשֶׁר־נָ֨חוּ בָהֶ֤ם הַיְּהוּדִים֙ מֵא֣וֹיְבֵיהֶ֔ם וְהַחֹ֗דֶשׁ אֲשֶׁר֩ נֶהְפַּ֨ךְ לָהֶ֤ם מִיָּגוֹן֙ לְשִׂמְחָ֔ה וּמֵאֵ֖בֶל לְי֣וֹם ט֑וֹב לַעֲשׂ֣וֹת אוֹתָ֗ם יְמֵי֙ מִשְׁתֶּ֣ה וְשִׂמְחָ֔ה וּמִשְׁל֤וֹחַ מָנוֹת֙ אִ֣ישׁ לְרֵעֵ֔הוּ וּמַתָּנ֖וֹת לָֽאֶבְיוֹנִֽים׃
sebagai hari-hari ketika orang Yahudi mendapat ketenteraman dari musuh-musuh mereka, dan sebagai bulan yang bagi mereka berubah dari dukacita menjadi sukacita, dan dari perkabungan menjadi hari raya. Mereka harus menjadikan hari-hari itu hari perjamuan dan sukacita, hari saling mengirimkan bingkisan makanan kepada sesama, dan hari memberikan pemberian kepada orang-orang miskin.
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.