וְנָת֨וֹן הַלְּב֜וּשׁ וְהַסּ֗וּס עַל־יַד־אִ֞ישׁ מִשָּׂרֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַֽפַּרְתְּמִ֔ים וְהִלְבִּ֙ישׁוּ֙ אֶת־הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֣ץ בִּֽיקָר֑וֹ וְהִרְכִּיבֻ֤הוּ עַל־הַסּוּס֙ בִּרְח֣וֹב הָעִ֔יר וְקָרְא֣וּ לְפָנָ֔יו כָּ֚כָה יֵעָשֶׂ֣ה לָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֥ץ בִּיקָרֽוֹ׃
Lalu hendaklah pakaian dan kuda itu diserahkan ke tangan salah seorang pembesar raja yang paling mulia, dan hendaklah mereka mengenakan pakaian itu kepada orang yang raja berkenan menghormatinya, lalu menaikkannya ke atas kuda itu dan mengaraknya melalui lapangan kota, sambil berseru di depannya: ‘Beginilah dilakukan kepada orang yang raja berkenan menghormatinya!’”
Ibn Ezra
[Daniel 1:3] U-min ha-partemim (וּמִן־הַפַּרְתְּמִים - And of the nobility): The word ha-partemim (הַפַּרְתְּמִים) is foreign/uncommon and is not found in Scripture except in the Scroll of Esther [Esther 1:3; Esther 6:9]. Perhaps it is a Chaldean or Persian word, similar in meaning to s'ganim (סְגָנִים - governors/prefects).