וַתֹּ֧אמֶר ל֣וֹ אִשְׁתּ֗וֹ לוּ֩ חָפֵ֨ץ יְהוָ֤ה לַהֲמִיתֵ֙נוּ֙ לֹֽא־לָקַ֤ח מִיָּדֵ֙נוּ֙ עֹלָ֣ה וּמִנְחָ֔ה וְלֹ֥א הֶרְאָ֖נוּ אֶת־כָּל־אֵ֑לֶּה וְכָעֵ֕ת לֹ֥א הִשְׁמִיעָ֖נוּ כָּזֹֽאת׃
Tetapi istrinya berkata kepadanya: “Seandainya Yang Mahakekal berkehendak membunuh kita, tentulah Ia tidak akan menerima korban bakaran dan korban sajian dari tangan kita. Ia juga tidak akan memperlihatkan semuanya ini kepada kita, dan pada waktu ini Ia tidak akan memperdengarkan kabar seperti ini kepada kita.”
Isaiah
Toutefois, l’accablement ne persistera pas là où est maintenant la détresse: naguère, la honte atteignit la terre de Zabulon et la terre de Nephtali, mais finalement, l’honneur sera rendu au pays qui s’étend vers la mer, ou au delà du Jourdain, au district des gentils.