וְכִֽי־יִשְׁמְע֣וּ הַשָּׂרִים֮ כִּֽי־דִבַּ֣רְתִּי אִתָּךְ֒ וּבָ֣אוּ אֵלֶ֣יךָ וְֽאָמְר֪וּ אֵלֶ֟יךָ הַגִּֽידָה־נָּ֨א לָ֜נוּ מַה־דִּבַּ֧רְתָּ אֶל־הַמֶּ֛לֶךְ אַל־תְּכַחֵ֥ד מִמֶּ֖נּוּ וְלֹ֣א נְמִיתֶ֑ךָ וּמַה־דִּבֶּ֥ר אֵלֶ֖יךָ הַמֶּֽלֶךְ׃
Jika para pemuka mendengar bahwa aku telah berbicara denganmu, lalu mereka datang kepadamu dan berkata kepadamu: ‘Beritahukanlah kepada kami apa yang telah kaukatakan kepada raja, jangan sembunyikan dari kami, maka kami tidak akan membunuhmu; juga apa yang dikatakan raja kepadamu,’
תרגום יונתן
וַאֲרֵי יִשְׁמְעוּן רַבְרְבַיָא אֲרֵי מַלְלִית עִמָךְ וְיֵתוּן לְוָתָךְ וְיֵימְרוּן לָךְ חַוֵי כְעַן לָנָא מַה מַלְלִית עִם מַלְכָּא לָא תְכַסֵי מִנָנָא וְלָא נִקְטְלִינָךְ וּמַה מַלֵיל עִמָךְ מַלְכָּא: