Yesaya 16

Pasal 16

א שִׁלְחוּ־כַ֥ר מֹשֵֽׁל־אֶ֖רֶץ מִסֶּ֣לַע מִדְבָּ֑רָה אֶל־הַ֖ר בַּת־צִיּֽוֹן׃
1 Kirimkanlah domba-domba upeti penguasa negeri dari Sela, melalui padang gurun, ke gunung putri Sion.
ב וְהָיָ֥ה כְעוֹף־נוֹדֵ֖ד קֵ֣ן מְשֻׁלָּ֑ח תִּֽהְיֶ֙ינָה֙ בְּנ֣וֹת מוֹאָ֔ב מַעְבָּרֹ֖ת לְאַרְנֽוֹן׃
2 Seperti burung yang terlunta-lunta, seperti anak-anak burung yang terusir dari sarangnya, demikianlah anak-anak perempuan Moab di tempat-tempat penyeberangan Sungai Arnon.
ג הביאו [הָבִ֤יאִי] עֵצָה֙ עֲשׂ֣וּ פְלִילָ֔ה שִׁ֧יתִי כַלַּ֛יִל צִלֵּ֖ךְ בְּת֣וֹךְ צָהֳרָ֑יִם סַתְּרִי֙ נִדָּחִ֔ים נֹדֵ֖ד אַל־תְּגַלִּֽי׃
3 Datangkanlah nasihat, ambillah keputusan yang adil; jadikanlah naunganmu seperti malam di tengah hari yang terik; sembunyikanlah orang-orang yang terusir, jangan singkapkan si pelarian.
ד יָג֤וּרוּ בָךְ֙ נִדָּחַ֔י מוֹאָ֛ב הֱוִי־סֵ֥תֶר לָ֖מוֹ מִפְּנֵ֣י שׁוֹדֵ֑ד כִּֽי־אָפֵ֤ס הַמֵּץ֙ כָּ֣לָה שֹׁ֔ד תַּ֥מּוּ רֹמֵ֖ס מִן־הָאָֽרֶץ׃
4 Biarlah orang-orang-Ku yang terusir tinggal padamu, hai Moab; jadilah tempat persembunyian bagi mereka dari hadapan si perusak. Sebab si pemeras telah lenyap, pembinasaan telah berakhir, para penginjak-injak telah habis dari negeri itu.
ה וְהוּכַ֤ן בַּחֶ֙סֶד֙ כִּסֵּ֔א וְיָשַׁ֥ב עָלָ֛יו בֶּאֱמֶ֖ת בְּאֹ֣הֶל דָּוִ֑ד שֹׁפֵ֛ט וְדֹרֵ֥שׁ מִשְׁפָּ֖ט וּמְהִ֥ר צֶֽדֶק׃
5 Maka sebuah takhta akan ditegakkan dengan kasih setia, dan di atasnya akan duduk dengan setia, di kemah Daud, seorang yang menghakimi, yang mencari keadilan, dan yang segera melakukan kebenaran.
ו שָׁמַ֥עְנוּ גְאוֹן־מוֹאָ֖ב גֵּ֣א מְאֹ֑ד גַּאֲוָת֧וֹ וּגְאוֹנ֛וֹ וְעֶבְרָת֖וֹ לֹא־כֵ֥ן בַּדָּֽיו׃ (ס)
6 Kami telah mendengar tentang kecongkakan Moab, betapa sangat congkaknya dia: keangkuhannya, kesombongannya, dan amarahnya; bualannya tidak benar.
ז לָכֵ֗ן יְיֵלִ֥יל מוֹאָ֛ב לְמוֹאָ֖ב כֻּלֹּ֣ה יְיֵלִ֑יל לַאֲשִׁישֵׁ֧י קִיר־חֲרֶ֛שֶׂת תֶּהְגּ֖וּ אַךְ־נְכָאִֽים׃
7 Karena itu Moab akan meratapi Moab; mereka semua akan meratap. Atas tembok-tembok Kir-Hareset kamu akan merintih dengan pilu, sungguh hancur luluh.
ח כִּ֣י שַׁדְמוֹת֩ חֶשְׁבּ֨וֹן אֻמְלָ֜ל גֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֗ה בַּעֲלֵ֤י גוֹיִם֙ הָלְמ֣וּ שְׂרוּקֶּ֔יהָ עַד־יַעְזֵ֥ר נָגָ֖עוּ תָּ֣עוּ מִדְבָּ֑ר שְׁלֻ֣חוֹתֶ֔יהָ נִטְּשׁ֖וּ עָ֥בְרוּ יָֽם׃
8 Sebab ladang-ladang Hesybon telah binasa, begitu pula pokok anggur Sibma; para penguasa bangsa-bangsa telah menghancurkan pokok-pokok anggur pilihannya. Mereka telah mencapai Yaezer, mereka mengembara ke padang gurun; ranting-rantingnya terserak, mereka telah menyeberangi laut.
ט עַל־כֵּ֡ן אֶבְכֶּ֞ה בִּבְכִ֤י יַעְזֵר֙ גֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֔ה אֲרַיָּ֙וֶךְ֙ דִּמְעָתִ֔י חֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶלְעָלֵ֑ה כִּ֧י עַל־קֵיצֵ֛ךְ וְעַל־קְצִירֵ֖ךְ הֵידָ֥ד נָפָֽל׃
9 Sebab itu aku akan menangis seperti tangisan Yaezer atas pohon anggur Sibma; aku akan membasahimu dengan air mataku, hai Hesybon dan Eleale, sebab sorak-sorai para penjarah telah menimpa buah-buahan musim panasmu dan panenmu.
י וְנֶאֱסַ֨ף שִׂמְחָ֤ה וָגִיל֙ מִן־הַכַּרְמֶ֔ל וּבַכְּרָמִ֥ים לֹֽא־יְרֻנָּ֖ן לֹ֣א יְרֹעָ֑ע יַ֗יִן בַּיְקָבִ֛ים לֹֽא־יִדְרֹ֥ךְ הַדֹּרֵ֖ךְ הֵידָ֥ד הִשְׁבַּֽתִּי׃
10 Sukacita dan kegembiraan telah lenyap dari ladang yang subur; di kebun-kebun anggur tidak ada lagi nyanyian dan tidak ada lagi sorak-sorai. Tidak ada lagi pemeras anggur yang menginjak-injak anggur di tempat-tempat pemerasan; sorak-sorai para pemeras anggur telah Kuhentikan.
יא עַל־כֵּן֙ מֵעַ֣י לְמוֹאָ֔ב כַּכִּנּ֖וֹר יֶֽהֱמ֑וּ וְקִרְבִּ֖י לְקִ֥יר חָֽרֶשׂ׃
11 Karena itu hatiku merintih seperti kecapi karena Moab, dan batinku karena Kir-Heres.
יב וְהָיָ֧ה כִֽי־נִרְאָ֛ה כִּֽי־נִלְאָ֥ה מוֹאָ֖ב עַל־הַבָּמָ֑ה וּבָ֧א אֶל־מִקְדָּשׁ֛וֹ לְהִתְפַּלֵּ֖ל וְלֹ֥א יוּכָֽל׃
12 Apabila terlihat bahwa Moab telah letih di tempat tinggi, ia akan datang ke kuilnya untuk berdoa, tetapi ia tidak akan berhasil.
יג זֶ֣ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מוֹאָ֖ב מֵאָֽז׃
13 Inilah firman yang telah difirmankan Yang Mahakekal tentang Moab sejak dahulu kala.
יד וְעַתָּ֗ה דִּבֶּ֣ר יְהוָה֮ לֵאמֹר֒ בְּשָׁלֹ֤שׁ שָׁנִים֙ כִּשְׁנֵ֣י שָׂכִ֔יר וְנִקְלָה֙ כְּב֣וֹד מוֹאָ֔ב בְּכֹ֖ל הֶהָמ֣וֹן הָרָ֑ב וּשְׁאָ֥ר מְעַ֛ט מִזְעָ֖ר ל֥וֹא כַבִּֽיר׃ (ס)
14 Tetapi sekarang Yang Mahakekal telah berfirman: “Dalam tiga tahun, tepat seperti tahun-tahun seorang pekerja upahan, kemuliaan Moab akan menjadi hina beserta seluruh khalayaknya yang besar itu; dan yang tersisa akan sangat sedikit, tidak banyak.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya