Ayub 33

Pasal 33

א וְֽאוּלָ֗ם שְׁמַֽע־נָ֣א אִיּ֣וֹב מִלָּ֑י וְֽכָל־דְּבָרַ֥י הַאֲזִֽינָה׃

1 Namun sekarang, hai Ayub, dengarkanlah perkataanku, dan simaklah segala ucapanku.

ב הִנֵּה־נָ֭א פָּתַ֣חְתִּי פִ֑י דִּבְּרָ֖ה לְשׁוֹנִ֣י בְחִכִּֽי׃

2 Lihatlah, aku telah membuka mulutku; lidahku telah berbicara di dalam rongga mulutku.

ג יֹֽשֶׁר־לִבִּ֥י אֲמָרָ֑י וְדַ֥עַת שְׂ֝פָתַ֗י בָּר֥וּר מִלֵּֽלוּ׃

3 Perkataanku keluar dari ketulusan hatiku, dan bibirku akan mengucapkan pengetahuan dengan jelas dan murni.

ד רֽוּחַ־אֵ֥ל עָשָׂ֑תְנִי וְנִשְׁמַ֖ת שַׁדַּ֣י תְּחַיֵּֽנִי׃

4 Roh dari Allah telah menjadikan aku, dan napas Yang Mahakuasa menghidupkan aku.

ה אִם־תּוּכַ֥ל הֲשִׁיבֵ֑נִי עֶרְכָ֥ה לְ֝פָנַ֗י הִתְיַצָּֽבָה׃

5 Jika engkau sanggup, jawablah aku; susunlah perkataanmu di hadapanku dan tampillah berdiri.

ו הֵן־אֲנִ֣י כְפִ֣יךָ לָאֵ֑ל מֵ֝חֹ֗מֶר קֹרַ֥צְתִּי גַם־אָֽנִי׃

6 Lihatlah, sesuai dengan permintaanmu, aku mewakili Allah; aku pun dibentuk dari tanah liat.

ז הִנֵּ֣ה אֵ֭מָתִי לֹ֣א תְבַעֲתֶ֑ךָּ וְ֝אַכְפִּ֗י עָלֶ֥יךָ לֹא־יִכְבָּֽד׃

7 Lihatlah, kedahsyatanku tidak akan menggentarkan engkau, dan tekananku tidak akan berat atasmu.

ח אַ֭ךְ אָמַ֣רְתָּ בְאָזְנָ֑י וְק֖וֹל מִלִּ֣ין אֶשְׁמָֽע׃

8 Sesungguhnya engkau telah berkata di telingaku, dan aku telah mendengar bunyi perkataanmu:

ט זַ֥ךְ אֲנִ֗י בְּֽלִ֫י פָ֥שַׁע חַ֥ף אָנֹכִ֑י וְלֹ֖א עָוֺ֣ן לִֽי׃

9 “Aku bersih, tanpa pelanggaran; aku suci, dan tidak ada kesalahan padaku.

י הֵ֣ן תְּ֭נוּאוֹת עָלַ֣י יִמְצָ֑א יַחְשְׁבֵ֖נִי לְאוֹיֵ֣ב לֽוֹ׃

10 Lihatlah, Ia menemukan dalih-dalih terhadapku; Ia menganggap aku sebagai musuh-Nya.

יא יָשֵׂ֣ם בַּסַּ֣ד רַגְלָ֑י יִ֝שְׁמֹ֗ר כָּל־אָרְחֹתָֽי׃

11 Ia memasung kakiku dan mengawasi segala jalanku.”

יב הֶן־זֹ֣את לֹא־צָדַ֣קְתָּ אֶעֱנֶ֑ךָּ כִּֽי־יִרְבֶּ֥ה אֱ֝ל֗וֹהַ מֵאֱנֽוֹשׁ׃

12 Lihatlah, dalam hal ini engkau tidak benar, aku akan menjawab engkau, sebab Allah lebih agung daripada manusia.

יג מַ֭דּוּעַ אֵלָ֣יו רִיב֑וֹתָ כִּ֥י כָל־דְּ֝בָרָ֗יו לֹ֣א־יַעֲנֶֽה׃

13 Mengapa engkau berbantah melawan Dia, karena Ia tidak memberi jawaban tentang segala perkara-Nya?

יד כִּֽי־בְאַחַ֥ת יְדַבֶּר־אֵ֑ל וּ֝בִשְׁתַּ֗יִם לֹ֣א יְשׁוּרֶֽנָּה׃

14 Sebab Allah berfirman dengan satu cara, dan dengan cara kedua kepada orang yang tidak memperhatikannya.

טו בַּחֲל֤וֹם ׀ חֶזְי֬וֹן לַ֗יְלָה בִּנְפֹ֣ל תַּ֭רְדֵּמָה עַל־אֲנָשִׁ֑ים בִּ֝תְנוּמ֗וֹת עֲלֵ֣י מִשְׁכָּֽב׃

15 Dalam mimpi, dalam penglihatan malam, ketika tidur nyenyak menimpa manusia, ketika mereka terlelap di atas tempat tidur,

טז אָ֣ז יִ֭גְלֶה אֹ֣זֶן אֲנָשִׁ֑ים וּבְמֹ֖סָרָ֣ם יַחְתֹּֽם׃

16 Pada saat itulah Ia membuka telinga manusia, dan Ia memeteraikan mereka dalam hajaran.

יז לְ֭הָסִיר אָדָ֣ם מַעֲשֶׂ֑ה וְגֵוָ֖ה מִגֶּ֣בֶר יְכַסֶּֽה׃

17 untuk menjauhkan manusia dari perbuatannya, dan menyingkirkan kesombongan dari diri seseorang;

יח יַחְשֹׂ֣ךְ נַ֭פְשׁוֹ מִנִּי־שָׁ֑חַת וְ֝חַיָּת֗וֹ מֵעֲבֹ֥ר בַּשָּֽׁלַח׃

18 Dengan demikian Ia menahan jiwanya dari liang kubur, dan nyawanya dari binasa oleh pedang.

יט וְהוּכַ֣ח בְּ֭מַכְאוֹב עַל־מִשְׁכָּב֑וֹ וריב [וְר֖וֹב] עֲצָמָ֣יו אֵתָֽן׃

19 Ia pun ditegur dengan kesakitan di atas tempat tidurnya, padahal sebagian besar tulang-tulangnya masih kuat.

כ וְזִֽהֲמַ֣תּוּ חַיָּת֣וֹ לָ֑חֶם וְ֝נַפְשׁ֗וֹ מַאֲכַ֥ל תַּאֲוָֽה׃

20 sehingga nyawanya merasa jijik terhadap roti, dan jiwanya terhadap makanan yang lezat.

כא יִ֣כֶל בְּשָׂר֣וֹ מֵרֹ֑אִי ושפי [וְשֻׁפּ֥וּ] עַ֝צְמוֹתָ֗יו לֹ֣א רֻאּֽוּ׃

21 Dagingnya menyusut habis hingga kehilangan rupanya, dan tulang-tulangnya terlepas dari sendinya, tanpa bentuk dan rupa lagi.

כב וַתִּקְרַ֣ב לַשַּׁ֣חַת נַפְשׁ֑וֹ וְ֝חַיָּת֗וֹ לַֽמְמִתִֽים׃

22 Jiwanya makin dekat ke liang kubur, dan nyawanya kepada para malaikat pencabut nyawa.

כג אִם־יֵ֤שׁ עָלָ֨יו ׀ מַלְאָ֗ךְ מֵלִ֗יץ אֶחָ֥ד מִנִּי־אָ֑לֶף לְהַגִּ֖יד לְאָדָ֣ם יָשְׁרֽוֹ׃

23 Jika ada baginya seorang malaikat pembela, satu di antara seribu, untuk menyatakan kelurusan manusia itu,

כד וַיְחֻנֶּ֗נּוּ וַיֹּ֗אמֶר פְּ֭דָעֵהוּ מֵרֶ֥דֶת שָׁ֗חַת מָצָ֥אתִי כֹֽפֶר׃

24 maka Ia mengasihaninya dan berfirman: “Bebaskanlah dia dari turun ke liang kubur; Aku telah mendapat tebusan baginya.”

כה רֻֽטֲפַ֣שׁ בְּשָׂר֣וֹ מִנֹּ֑עַר יָ֝שׁ֗וּב לִימֵ֥י עֲלוּמָֽיו׃

25 Dagingnya menjadi lebih segar daripada masa mudanya; ia kembali ke hari-hari kemudaannya.

כו יֶעְתַּ֤ר אֶל־אֱל֨וֹהַּ ׀ וַיִּרְצֵ֗הוּ וַיַּ֣רְא פָּ֭נָיו בִּתְרוּעָ֑ה וַיָּ֥שֶׁב לֶ֝אֱנ֗וֹשׁ צִדְקָתֽוֹ׃

26 Ia memohon kepada Allah, dan Allah berkenan kepadanya; ia memandang wajah-Nya dengan sorak-sorai, dan Ia memulihkan kepada manusia itu kebenarannya.

כז יָשֹׁ֤ר ׀ עַל־אֲנָשִׁ֗ים וַיֹּ֗אמֶר חָ֭טָאתִי וְיָשָׁ֥ר הֶעֱוֵ֗יתִי וְלֹא־שָׁ֥וָה לִֽי׃

27 Ia akan tampil di hadapan barisan orang banyak dan berkata: “Aku telah berdosa dan membengkokkan yang lurus, dan hal itu tidak mendatangkan keuntungan bagiku.”

כח פָּדָ֣ה נפשי [נַ֭פְשׁוֹ] מֵעֲבֹ֣ר בַּשָּׁ֑חַת וחיתי [וְ֝חַיָּתוֹ] בָּא֥וֹר תִּרְאֶֽה׃

28 Ia telah menebus jiwanya sehingga tidak masuk ke liang kubur, dan nyawanya akan menikmati terang.

כט הֶן־כָּל־אֵ֭לֶּה יִפְעַל־אֵ֑ל פַּעֲמַ֖יִם שָׁל֣וֹשׁ עִם־גָּֽבֶר׃

29 Lihatlah, semua ini dilakukan Allah dua kali, bahkan tiga kali, terhadap seseorang,

ל לְהָשִׁ֣יב נַ֭פְשׁוֹ מִנִּי־שָׁ֑חַת לֵ֝א֗וֹר בְּא֣וֹר הַֽחַיִּים׃

30 untuk mengembalikan jiwanya dari liang kubur, supaya ia diterangi dengan terang kehidupan.

לא הַקְשֵׁ֖ב אִיּ֥וֹב שְֽׁמַֽע־לִ֑י הַ֝חֲרֵ֗שׁ וְאָנֹכִ֥י אֲדַבֵּֽר׃

31 Perhatikanlah, hai Ayub, dengarkanlah aku; diamlah, dan aku akan berbicara.

לב אִם־יֵשׁ־מִלִּ֥ין הֲשִׁיבֵ֑נִי דַּ֝בֵּ֗ר כִּֽי־חָפַ֥צְתִּי צַדְּקֶֽךָּ׃

32 Jika ada yang hendak kaukatakan, jawablah aku; berbicaralah, sebab aku ingin membenarkan engkau.

לג אִם־אַ֭יִן אַתָּ֥ה שְֽׁמַֽע־לִ֑י הַ֝חֲרֵ֗שׁ וַאֲאַלֶּפְךָ֥ חָכְמָֽה׃ (ס)

33 Jika tidak ada, dengarkanlah aku; diamlah, dan aku akan mengajarkan hikmat kepadamu.

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya