Ayub 36

Pasal 36

א וַיֹּ֥סֶף אֱלִיה֗וּא וַיֹּאמַֽר׃
1 Lalu Elihu melanjutkan perkataannya dan berkata:
ב כַּתַּר־לִ֣י זְ֭עֵיר וַאֲחַוֶּ֑ךָּ כִּ֤י ע֖וֹד לֶאֱל֣וֹהַּ מִלִּֽים׃
2 Bersabarlah sebentar lagi denganku, dan aku akan menerangkannya kepadamu, sebab masih ada perkataan yang hendak kusampaikan untuk membela Allah.
ג אֶשָּׂ֣א דֵ֭עִי לְמֵרָח֑וֹק וּ֝לְפֹעֲלִ֗י אֶֽתֵּֽן־צֶֽדֶק׃
3 Aku akan mengambil pengetahuanku dari jauh, dan aku akan menyatakan kebenaran Penciptaku.
ד כִּֽי־אָ֭מְנָם לֹא־שֶׁ֣קֶר מִלָּ֑י תְּמִ֖ים דֵּע֣וֹת עִמָּֽךְ׃
4 Sebab sungguh, perkataanku bukanlah dusta; aku berbicara kepadamu, yang menganggap pengetahuanmu sudah sempurna.
ה הֶן־אֵ֣ל כַּ֭בִּיר וְלֹ֣א יִמְאָ֑ס כַּ֝בִּ֗יר כֹּ֣חַֽ לֵֽב׃
5 Sesungguhnya, Allah itu perkasa, namun Ia tidak memandang hina siapa pun; Ia perkasa dalam kekuatan hati-Nya.
ו לֹא־יְחַיֶּ֥ה רָשָׁ֑ע וּמִשְׁפַּ֖ט עֲנִיִּ֣ים יִתֵּֽן׃
6 Ia tidak membiarkan orang fasik tetap hidup, dan Ia memberikan hak kepada orang-orang yang tertindas.
ז לֹֽא־יִגְרַ֥ע מִצַּדִּ֗יק עֵ֫ינָ֥יו וְאֶת־מְלָכִ֥ים לַכִּסֵּ֑א וַיֹּשִׁיבֵ֥ם לָ֝נֶ֗צַח וַיִּגְבָּֽהוּ׃
7 Ia tidak mengalihkan mata-Nya dari orang benar; Ia mendudukkan mereka bersama raja-raja di atas takhta, Ia meneguhkan mereka untuk selama-lamanya, dan mereka pun ditinggikan.
ח וְאִם־אֲסוּרִ֥ים בַּזִּקִּ֑ים יִ֝לָּכְד֗וּן בְּחַבְלֵי־עֹֽנִי׃
8 Dan jika mereka terbelenggu dengan rantai, dan terjerat dalam tali-tali penderitaan,
ט וַיַּגֵּ֣ד לָהֶ֣ם פָּעֳלָ֑ם וּ֝פִשְׁעֵיהֶ֗ם כִּ֣י יִתְגַּבָּֽרוּ׃
9 maka Ia memberitahukan kepada mereka perbuatan mereka dan pelanggaran-pelanggaran mereka, bahwa mereka telah berlaku congkak.
י וַיִּ֣גֶל אָ֭זְנָם לַמּוּסָ֑ר וַ֝יֹּ֗אמֶר כִּֽי־יְשֻׁב֥וּן מֵאָֽוֶן׃
10 Ia membuka telinga mereka untuk menerima didikan, dan Ia berfirman agar mereka berbalik dari kejahatan.
יא אִֽם־יִשְׁמְע֗וּ וְֽיַ֫עֲבֹ֥דוּ יְכַלּ֣וּ יְמֵיהֶ֣ם בַּטּ֑וֹב וּ֝שְׁנֵיהֶ֗ם בַּנְּעִימִֽים׃
11 Jika mereka mendengarkan dan beribadah kepada-Nya, mereka akan menghabiskan hari-hari mereka dalam kebaikan dan tahun-tahun mereka dalam kesenangan.
יב וְאִם־לֹ֣א יִ֭שְׁמְעוּ בְּשֶׁ֣לַח יַעֲבֹ֑רוּ וְ֝יִגְוְע֗וּ כִּבְלִי־דָֽעַת׃
12 Tetapi jika mereka tidak mendengarkan, mereka akan binasa oleh pedang, dan mereka akan mati tanpa pengetahuan.
יג וְֽחַנְפֵי־לֵ֭ב יָשִׂ֣ימוּ אָ֑ף לֹ֥א יְ֝שַׁוְּע֗וּ כִּ֣י אֲסָרָֽם׃
13 Tetapi orang-orang yang munafik hatinya menyimpan amarah; mereka tidak berseru meminta tolong ketika Ia membelenggu mereka.
יד תָּמֹ֣ת בַּנֹּ֣עַר נַפְשָׁ֑ם וְ֝חַיָּתָ֗ם בַּקְּדֵשִֽׁים׃
14 Jiwa mereka mati pada masa muda, dan hidup mereka berakhir di antara para pelacur bakti.
טו יְחַלֵּ֣ץ עָנִ֣י בְעָנְי֑וֹ וְיִ֖גֶל בַּלַּ֣חַץ אָזְנָֽם׃
15 Ia menyelamatkan orang yang tertindas melalui penderitaannya, dan melalui kesesakan Ia membuka telinga mereka.
טז וְאַ֤ף הֲסִיתְךָ֨ ׀ מִפִּי־צָ֗ר רַ֭חַב לֹא־מוּצָ֣ק תַּחְתֶּ֑יהָ וְנַ֥חַת שֻׁ֝לְחָנְךָ֗ מָ֣לֵא דָֽשֶׁן׃
16 Bahkan Ia telah menarikmu menjauh dari mulut yang sempit, yang bagian bawahnya luas, tidak sempit, dan hidangan yang tersaji di mejamu akan penuh dengan lemak.
יז וְדִין־רָשָׁ֥ע מָלֵ֑אתָ דִּ֖ין וּמִשְׁפָּ֣ט יִתְמֹֽכוּ׃
17 Dan jika engkau telah dipenuhi dengan hukuman yang layak bagi orang fasik, maka hukuman dan penghakiman itu akan menopangmu.
יח כִּֽי־חֵ֭מָה פֶּן־יְסִֽיתְךָ֣ בְסָ֑פֶק וְרָב־כֹּ֝֗פֶר אַל־יַטֶּֽךָּ׃
18 Sebab murka itu besar; jangan sampai engkau terbujuk oleh kelimpahanmu, sebab tebusan yang besar pun tidak akan dapat menghindarkanmu dari murka itu.
יט הֲיַעֲרֹ֣ךְ שׁ֭וּעֲךָ לֹ֣א בְצָ֑ר וְ֝כֹ֗ל מַאֲמַצֵּי־כֹֽחַ׃
19 Apakah engkau hendak mengajukan seruanmu supaya kesesakan tidak menimpamu, dan supaya segala daya kekuatan tidak menekanmu?
כ אַל־תִּשְׁאַ֥ף הַלָּ֑יְלָה לַעֲל֖וֹת עַמִּ֣ים תַּחְתָּֽם׃
20 Janganlah engkau merindukan malam, ketika bangsa-bangsa dilenyapkan dari tempat mereka berada.
כא הִ֭שָּׁמֶר אַל־תֵּ֣פֶן אֶל־אָ֑וֶן כִּֽי־עַל־זֶ֝֗ה בָּחַ֥רְתָּ מֵעֹֽנִי׃
21 Berhati-hatilah, janganlah engkau berpaling kepada kejahatan, sebab penderitaan inilah yang patut kaupilih daripada kemiskinan.
כב הֶן־אֵ֭ל יַשְׂגִּ֣יב בְּכֹח֑וֹ מִ֖י כָמֹ֣הוּ מוֹרֶֽה׃
22 Sesungguhnya, Allah bertindak dengan agung dalam kekuatan-Nya; siapakah pengajar seperti Dia?
כג מִֽי־פָקַ֣ד עָלָ֣יו דַּרְכּ֑וֹ וּמִֽי־אָ֝מַ֗ר פָּעַ֥לְתָּ עַוְלָֽה׃
23 Siapakah yang telah menetapkan jalan-Nya bagi-Nya, dan siapakah yang dapat berkata, “Engkau telah berbuat kecurangan”?
כד זְ֭כֹר כִּֽי־תַשְׂגִּ֣יא פָעֳל֑וֹ אֲשֶׁ֖ר שֹׁרְר֣וּ אֲנָשִֽׁים׃
24 Ingatlah untuk mengagungkan perbuatan-Nya, yang telah dilihat oleh manusia.
כה כָּל־אָדָ֥ם חָֽזוּ־ב֑וֹ אֱ֝נ֗וֹשׁ יַבִּ֥יט מֵרָחֽוֹק׃
25 Semua manusia telah menyaksikannya; insan memandangnya dari jauh.
כו הֶן־אֵ֣ל שַׂ֭גִּיא וְלֹ֣א נֵדָ֑ע מִסְפַּ֖ר שָׁנָ֣יו וְלֹא־חֵֽקֶר׃
26 Sesungguhnya, Allah itu agung, dan kita tidak mengetahui jumlah tahun-Nya, tak terselidiki.
כז כִּ֭י יְגָרַ֣ע נִטְפֵי־מָ֑יִם יָזֹ֖קּוּ מָטָ֣ר לְאֵדֽוֹ׃
27 Sebab Ia menarik titik-titik air, yang tercurah menjadi hujan dari awan-Nya.
כח אֲשֶֽׁר־יִזְּל֥וּ שְׁחָקִ֑ים יִ֝רְעֲפ֗וּ עֲלֵ֤י ׀ אָדָ֬ם רָֽב׃
28 yang dicurahkan oleh awan-awan di langit dan diteteskan ke atas banyak manusia.
כט אַ֣ף אִם־יָ֭בִין מִפְרְשֵׂי־עָ֑ב תְּ֝שֻׁא֗וֹת סֻכָּתֽוֹ׃
29 Adakah orang yang dapat memahami bentangan awan-awan, dan gemuruh dari kemah-Nya?
ל הֵן־פָּרַ֣שׂ עָלָ֣יו אוֹר֑וֹ וְשָׁרְשֵׁ֖י הַיָּ֣ם כִּסָּֽה׃
30 Sesungguhnya, Ia membentangkan terang-Nya di atas awan itu, dan Ia menutupi dasar-dasar laut.
לא כִּי־בָ֭ם יָדִ֣ין עַמִּ֑ים יִֽתֶּן־אֹ֥כֶל לְמַכְבִּֽיר׃
31 Sebab dengan semua itu Ia menghakimi bangsa-bangsa, dan Ia memberikan makanan dengan berlimpah.
לב עַל־כַּפַּ֥יִם כִּסָּה־א֑וֹר וַיְצַ֖ו עָלֶ֣יהָ בְמַפְגִּֽיעַ׃
32 Di atas awan-awan Ia menyelubungi terang, lalu Ia memberi perintah atasnya melalui orang yang memohon dalam doa.
לג יַגִּ֣יד עָלָ֣יו רֵע֑וֹ מִ֝קְנֶ֗ה אַ֣ף עַל־עוֹלֶֽה׃
33 Gemuruh-Nya memberitakan tentang hujan itu, bahkan ternak pun memberi tanda tentang uap yang sedang naik.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya