Kejadian 49

Pasal 49

א וַיִּקְרָ֥א יַעֲקֹ֖ב אֶל־בָּנָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר הֵאָֽסְפוּ֙ וְאַגִּ֣ידָה לָכֶ֔ם אֵ֛ת אֲשֶׁר־יִקְרָ֥א אֶתְכֶ֖ם בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִֽים׃
1 Lalu Yakub memanggil anak-anaknya dan berkata: “Berkumpullah, supaya aku memberitahukan kepadamu apa yang akan menimpa kamu pada hari-hari kemudian.
ב הִקָּבְצ֥וּ וְשִׁמְע֖וּ בְּנֵ֣י יַעֲקֹ֑ב וְשִׁמְע֖וּ אֶל־יִשְׂרָאֵ֥ל אֲבִיכֶֽם׃
2 Berkumpullah dan dengarlah, hai anak-anak Yakub, dengarkanlah Israel, ayahmu.
ג רְאוּבֵן֙ בְּכֹ֣רִי אַ֔תָּה כֹּחִ֖י וְרֵאשִׁ֣ית אוֹנִ֑י יֶ֥תֶר שְׂאֵ֖ת וְיֶ֥תֶר עָֽז׃
3 Ruben, engkaulah anak sulungku, kekuatanku dan hasil pertama kejantananku; engkau layak unggul dalam kehormatan dan unggul dalam kekuasaan.
ד פַּ֤חַז כַּמַּ֙יִם֙ אַל־תּוֹתַ֔ר כִּ֥י עָלִ֖יתָ מִשְׁכְּבֵ֣י אָבִ֑יךָ אָ֥ז חִלַּ֖לְתָּ יְצוּעִ֥י עָלָֽה׃ (פ)
4 Karena ketergesaanmu seperti air, janganlah engkau mengambil keunggulan-keunggulan itu; sebab engkau telah naik ke tempat tidur ayahmu, ketika itu engkau telah mencemarkan peraduanku; ia telah naik ke situ.
ה שִׁמְע֥וֹן וְלֵוִ֖י אַחִ֑ים כְּלֵ֥י חָמָ֖ס מְכֵרֹתֵיהֶֽם׃
5 Simeon dan Lewi bersaudara; pedang-pedang mereka adalah alat-alat kekerasan.
ו בְּסֹדָם֙ אַל־תָּבֹ֣א נַפְשִׁ֔י בִּקְהָלָ֖ם אַל־תֵּחַ֣ד כְּבֹדִ֑י כִּ֤י בְאַפָּם֙ הָ֣רְגוּ אִ֔ישׁ וּבִרְצֹנָ֖ם עִקְּרוּ־שֽׁוֹר׃
6 Janganlah jiwaku masuk ke dalam permufakatan mereka, janganlah kehormatanku bersatu dengan perkumpulan mereka; sebab dalam amarah mereka, mereka membunuh orang, dan dengan sesuka hati mereka memotong urat kaki lembu jantan.
ז אָר֤וּר אַפָּם֙ כִּ֣י עָ֔ז וְעֶבְרָתָ֖ם כִּ֣י קָשָׁ֑תָה אֲחַלְּקֵ֣ם בְּיַעֲקֹ֔ב וַאֲפִיצֵ֖ם בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
7 Terkutuklah amarah mereka, sebab amarah itu dahsyat, dan murka mereka, sebab murka itu kejam; aku akan memisahkan mereka di antara keturunan Yakub dan menyerakkan mereka di antara orang Israel.
ח יְהוּדָ֗ה אַתָּה֙ יוֹד֣וּךָ אַחֶ֔יךָ יָדְךָ֖ בְּעֹ֣רֶף אֹיְבֶ֑יךָ יִשְׁתַּחֲוּ֥וּ לְךָ֖ בְּנֵ֥י אָבִֽיךָ׃
8 Yehuda, engkaulah yang akan dipuji oleh saudara-saudaramu; tanganmu akan berada pada tengkuk musuh-musuhmu; anak-anak ayahmu akan sujud kepadamu.
ט גּ֤וּר אַרְיֵה֙ יְהוּדָ֔ה מִטֶּ֖רֶף בְּנִ֣י עָלִ֑יתָ כָּרַ֨ע רָבַ֧ץ כְּאַרְיֵ֛ה וּכְלָבִ֖יא מִ֥י יְקִימֶֽנּוּ׃
9 Yehuda adalah seekor anak singa; dari mangsa itu, anakku, engkau telah naik. Ia merunduk dan berbaring seperti singa, dan seperti singa betina; siapakah yang berani membangunkannya?
י לֹֽא־יָס֥וּר שֵׁ֙בֶט֙ מִֽיהוּדָ֔ה וּמְחֹקֵ֖ק מִבֵּ֣ין רַגְלָ֑יו עַ֚ד כִּֽי־יָבֹ֣א שילה [שִׁיל֔וֹ] וְל֖וֹ יִקְּהַ֥ת עַמִּֽים׃
10 Tongkat kerajaan tidak akan beranjak dari Yehuda, dan pembuat hukum pun tidak akan beranjak dari antara kedua kakinya, sampai datang dia yang empunya kerajaan itu, dan kepadanyalah bangsa-bangsa akan patuh.
יא אֹסְרִ֤י לַגֶּ֙פֶן֙ עירה [עִיר֔וֹ] וְלַשֹּׂרֵקָ֖ה בְּנִ֣י אֲתֹנ֑וֹ כִּבֵּ֤ס בַּיַּ֙יִן֙ לְבֻשׁ֔וֹ וּבְדַם־עֲנָבִ֖ים סותה [סוּתֽוֹ׃]
11 Ia menambatkan keledainya yang muda pada pohon anggur, dan anak keledai betinanya pada pohon anggur pilihan; ia mencuci pakaiannya dengan anggur, dan jubahnya dengan darah buah anggur.
יב חַכְלִילִ֥י עֵינַ֖יִם מִיָּ֑יִן וּלְבֶן־שִׁנַּ֖יִם מֵחָלָֽב׃ (פ)
12 Matanya merah karena anggur, dan giginya putih karena susu.
יג זְבוּלֻ֕ן לְח֥וֹף יַמִּ֖ים יִשְׁכֹּ֑ן וְהוּא֙ לְח֣וֹף אֳנִיּ֔וֹת וְיַרְכָת֖וֹ עַל־צִידֹֽן׃ (ס)
13 Zebulon akan tinggal di tepi pantai laut; ia akan selalu berada di pelabuhan tempat kapal-kapal berlabuh, dan ujung wilayahnya berbatasan dengan Sidon.
יד יִשָּׂשכָ֖ר חֲמֹ֣ר גָּ֑רֶם רֹבֵ֖ץ בֵּ֥ין הַֽמִּשְׁפְּתָֽיִם׃
14 Isakhar adalah keledai yang kuat tulangnya, yang berbaring di antara batas-batas wilayah.
טו וַיַּ֤רְא מְנֻחָה֙ כִּ֣י ט֔וֹב וְאֶת־הָאָ֖רֶץ כִּ֣י נָעֵ֑מָה וַיֵּ֤ט שִׁכְמוֹ֙ לִסְבֹּ֔ל וַיְהִ֖י לְמַס־עֹבֵֽד׃ (ס)
15 Ia melihat bahwa tempat perhentian itu baik, dan bahwa negerinya menyenangkan; maka ia menundukkan bahunya untuk memikul beban, dan ia menjadi hamba yang mempersembahkan upeti.
טז דָּ֖ן יָדִ֣ין עַמּ֑וֹ כְּאַחַ֖ד שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
16 Adapun Dan, ia akan membela perkara bangsanya, seperti salah satu suku Israel.
יז יְהִי־דָן֙ נָחָ֣שׁ עֲלֵי־דֶ֔רֶךְ שְׁפִיפֹ֖ן עֲלֵי־אֹ֑רַח הַנֹּשֵׁךְ֙ עִקְּבֵי־ס֔וּס וַיִּפֹּ֥ל רֹכְב֖וֹ אָחֽוֹר׃
17 Biarlah Dan menjadi ular di jalan, ular beludak di jalan setapak, yang memagut tumit kuda, sehingga penunggangnya jatuh ke belakang.
יח לִֽישׁוּעָתְךָ֖ קִוִּ֥יתִי יְהוָֽה׃
18 Aku menantikan pertolongan-Mu, ya Yang Mahakekal.
יט גָּ֖ד גְּד֣וּד יְגוּדֶ֑נּוּ וְה֖וּא יָגֻ֥ד עָקֵֽב׃ (ס)
19 Gad, suatu pasukan akan menyerbu keluar darinya, dan ia akan kembali menurut jejaknya.
כ מֵאָשֵׁ֖ר שְׁמֵנָ֣ה לַחְמ֑וֹ וְה֥וּא יִתֵּ֖ן מַֽעֲדַנֵּי־מֶֽלֶךְ׃ (ס)
20 Dari Asyer, makanannya akan kaya dan berlemak, dan ia akan menghasilkan hidangan-hidangan lezat bagi raja.
כא נַפְתָּלִ֖י אַיָּלָ֣ה שְׁלֻחָ֑ה הַנֹּתֵ֖ן אִמְרֵי־שָֽׁפֶר׃ (ס)
21 Naftali adalah rusa betina yang dilepas berlari; ialah yang mengucapkan kata-kata yang indah.
כב בֵּ֤ן פֹּרָת֙ יוֹסֵ֔ף בֵּ֥ן פֹּרָ֖ת עֲלֵי־עָ֑יִן בָּנ֕וֹת צָעֲדָ֖ה עֲלֵי־שֽׁוּר׃
22 Yusuf adalah anak yang penuh pesona, anak yang pesonanya memikat setiap mata; gadis-gadis melangkah maju untuk memandangnya.
כג וַֽיְמָרֲרֻ֖הוּ וָרֹ֑בּוּ וַֽיִּשְׂטְמֻ֖הוּ בַּעֲלֵ֥י חִצִּֽים׃
23 Mereka memahitkan hidupnya dan memusuhinya dengan pertengkaran; para pemanah membencinya.
כד וַתֵּ֤שֶׁב בְּאֵיתָן֙ קַשְׁתּ֔וֹ וַיָּפֹ֖זּוּ זְרֹעֵ֣י יָדָ֑יו מִידֵי֙ אֲבִ֣יר יַעֲקֹ֔ב מִשָּׁ֥ם רֹעֶ֖ה אֶ֥בֶן יִשְׂרָאֵֽל׃
24 Tetapi busurnya tetap kokoh dalam kekuatannya, dan lengan-lengannya dihiasi emas, dari tangan Yang Mahakuat dari Yakub; dari sanalah ia menjadi gembala bagi batu Israel.
כה מֵאֵ֨ל אָבִ֜יךָ וְיַעְזְרֶ֗ךָּ וְאֵ֤ת שַׁדַּי֙ וִיבָ֣רְכֶ֔ךָּ בִּרְכֹ֤ת שָׁמַ֙יִם֙ מֵעָ֔ל בִּרְכֹ֥ת תְּה֖וֹם רֹבֶ֣צֶת תָּ֑חַת בִּרְכֹ֥ת שָׁדַ֖יִם וָרָֽחַם׃
25 Dari Allah ayahmu, Dialah yang akan menolong engkau, dan bersama Yang Mahakuasa, Dialah yang akan memberkati engkau dengan berkat-berkat dari langit di atas, berkat-berkat dari samudra raya yang terhampar di bawah, berkat-berkat buah dada dan kandungan.
כו בִּרְכֹ֣ת אָבִ֗יךָ גָּֽבְרוּ֙ עַל־בִּרְכֹ֣ת הוֹרַ֔י עַֽד־תַּאֲוַ֖ת גִּבְעֹ֣ת עוֹלָ֑ם תִּֽהְיֶ֙ין֙ לְרֹ֣אשׁ יוֹסֵ֔ף וּלְקָדְקֹ֖ד נְזִ֥יר אֶחָֽיו׃ (פ)
26 Berkat-berkat ayahmu melebihi berkat-berkat leluhurku, sampai ke ujung bukit-bukit purbakala; semuanya itu akan turun ke atas kepala Yusuf, dan ke atas ubun-ubun dia yang terpisah dari saudara-saudaranya.
כז בִּנְיָמִין֙ זְאֵ֣ב יִטְרָ֔ף בַּבֹּ֖קֶר יֹ֣אכַל עַ֑ד וְלָעֶ֖רֶב יְחַלֵּ֥ק שָׁלָֽל׃
27 Benyamin adalah serigala yang menerkam; pada pagi hari ia melahap mangsanya, dan pada petang hari ia membagi-bagikan rampasan.”
כח כָּל־אֵ֛לֶּה שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שְׁנֵ֣ים עָשָׂ֑ר וְ֠זֹאת אֲשֶׁר־דִּבֶּ֨ר לָהֶ֤ם אֲבִיהֶם֙ וַיְבָ֣רֶךְ אוֹתָ֔ם אִ֛ישׁ אֲשֶׁ֥ר כְּבִרְכָת֖וֹ בֵּרַ֥ךְ אֹתָֽם׃
28 Semuanya itulah suku-suku Israel, dua belas jumlahnya, dan inilah yang diucapkan ayah mereka kepada mereka ketika ia memberkati mereka; masing-masing diberkatinya dengan berkat yang sesuai baginya.
כט וַיְצַ֣ו אוֹתָ֗ם וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ אֲנִי֙ נֶאֱסָ֣ף אֶל־עַמִּ֔י קִבְר֥וּ אֹתִ֖י אֶל־אֲבֹתָ֑י אֶל־הַ֨מְּעָרָ֔ה אֲשֶׁ֥ר בִּשְׂדֵ֖ה עֶפְר֥וֹן הַֽחִתִּֽי׃
29 Lalu ia memberi pesan kepada mereka, katanya kepada mereka: “Aku akan dikumpulkan kepada kaumku; kuburkanlah aku bersama nenek moyangku di dalam gua yang ada di ladang Efron, orang Het itu,
ל בַּמְּעָרָ֞ה אֲשֶׁ֨ר בִּשְׂדֵ֧ה הַמַּכְפֵּלָ֛ה אֲשֶׁ֥ר עַל־פְּנֵי־מַמְרֵ֖א בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן אֲשֶׁר֩ קָנָ֨ה אַבְרָהָ֜ם אֶת־הַשָּׂדֶ֗ה מֵאֵ֛ת עֶפְרֹ֥ן הַחִתִּ֖י לַאֲחֻזַּת־קָֽבֶר׃
30 di dalam gua yang ada di ladang Makhpela, yang berhadapan dengan Mamre, di negeri Kanaan, yang ladangnya dibeli oleh Abraham dari Efron, orang Het itu, untuk menjadi kuburan milik.
לא שָׁ֣מָּה קָֽבְר֞וּ אֶת־אַבְרָהָ֗ם וְאֵת֙ שָׂרָ֣ה אִשְׁתּ֔וֹ שָׁ֚מָּה קָבְר֣וּ אֶת־יִצְחָ֔ק וְאֵ֖ת רִבְקָ֣ה אִשְׁתּ֑וֹ וְשָׁ֥מָּה קָבַ֖רְתִּי אֶת־לֵאָֽה׃
31 Di sanalah mereka menguburkan Abraham dan Sara, istrinya; di sanalah mereka menguburkan Ishak dan Ribka, istrinya; dan di sanalah aku menguburkan Lea.
לב מִקְנֵ֧ה הַשָּׂדֶ֛ה וְהַמְּעָרָ֥ה אֲשֶׁר־בּ֖וֹ מֵאֵ֥ת בְּנֵי־חֵֽת׃
32 yaitu ladang dan gua yang ada di dalamnya, yang telah dibeli dari bani Het.”
לג וַיְכַ֤ל יַעֲקֹב֙ לְצַוֺּ֣ת אֶת־בָּנָ֔יו וַיֶּאֱסֹ֥ף רַגְלָ֖יו אֶל־הַמִּטָּ֑ה וַיִּגְוַ֖ע וַיֵּאָ֥סֶף אֶל־עַמָּֽיו׃
33 Setelah Yakub selesai memberi pesan kepada anak-anaknya, ia menarik kakinya ke atas tempat tidur, lalu mengembuskan napas terakhir dan dikumpulkan kepada kaumnya.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya