Mazmur 105

Pasal 105

א הוֹד֣וּ לַ֭יהוָה קִרְא֣וּ בִּשְׁמ֑וֹ הוֹדִ֥יעוּ בָ֝עַמִּ֗ים עֲלִילוֹתָֽיו׃

1 Bersyukurlah kepada Yang Mahakekal, serukanlah nama-Nya; maklumkanlah perbuatan-perbuatan-Nya di antara bangsa-bangsa.

ב שִֽׁירוּ־ל֭וֹ זַמְּרוּ־ל֑וֹ שִׂ֝֗יחוּ בְּכָל־נִפְלְאוֹתָֽיו׃

2 Bernyanyilah bagi-Nya, bermazmurlah bagi-Nya; ceritakanlah segala perbuatan-Nya yang ajaib.

ג הִֽ֭תְהַלְלוּ בְּשֵׁ֣ם קָדְשׁ֑וֹ יִ֝שְׂמַ֗ח לֵ֤ב ׀ מְבַקְשֵׁ֬י יְהוָֽה׃

3 Bermegahlah dalam nama-Nya yang kudus; biarlah hati orang-orang yang mencari Yang Mahakekal bersukacita.

ד דִּרְשׁ֣וּ יְהוָ֣ה וְעֻזּ֑וֹ בַּקְּשׁ֖וּ פָנָ֣יו תָּמִֽיד׃

4 Carilah Yang Mahakekal dan kekuatan-Nya; carilah wajah-Nya senantiasa.

ה זִכְר֗וּ נִפְלְאוֹתָ֥יו אֲשֶׁר־עָשָׂ֑ה מֹ֝פְתָ֗יו וּמִשְׁפְּטֵי־פִֽיו׃

5 Ingatlah perbuatan-perbuatan-Nya yang ajaib yang telah dijadikan-Nya, mukjizat-mukjizat-Nya, dan penghakiman-penghakiman yang diucapkan mulut-Nya.

ו זֶ֭רַע אַבְרָהָ֣ם עַבְדּ֑וֹ בְּנֵ֖י יַעֲקֹ֣ב בְּחִירָֽיו׃

6 hai keturunan Abraham, hamba-Nya, hai anak-anak Yakub, orang-orang pilihan-Nya!

ז ה֭וּא יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ בְּכָל־הָ֝אָ֗רֶץ מִשְׁפָּטָֽיו׃

7 Dialah Yang Mahakekal, Allah kita; penghakiman-penghakiman-Nya berlaku di seluruh bumi.

ח זָכַ֣ר לְעוֹלָ֣ם בְּרִית֑וֹ דָּבָ֥ר צִ֝וָּ֗ה לְאֶ֣לֶף דּֽוֹר׃

8 Ia mengingat perjanjian-Nya untuk selama-lamanya, firman yang diperintahkan-Nya untuk seribu keturunan.

ט אֲשֶׁ֣ר כָּ֭רַת אֶת־אַבְרָהָ֑ם וּשְׁב֖וּעָת֣וֹ לְיִשְׂחָֽק׃

9 yang telah diadakan-Nya dengan Abraham, dan sumpah-Nya kepada Ishak;

י וַיַּֽעֲמִידֶ֣הָ לְיַעֲקֹ֣ב לְחֹ֑ק לְ֝יִשְׂרָאֵ֗ל בְּרִ֣ית עוֹלָֽם׃

10 Ia menetapkannya bagi Yakub sebagai ketetapan, bagi Israel sebagai perjanjian yang kekal,

יא לֵאמֹ֗ר לְךָ֗ אֶתֵּ֥ן אֶת־אֶֽרֶץ־כְּנָ֑עַן חֶ֝֗בֶל נַחֲלַתְכֶֽם׃

11 dengan berfirman: “Kepadamu akan Kuberikan negeri Kanaan sebagai bagian milik pusaka kamu sekalian.”

יב בִּֽ֭הְיוֹתָם מְתֵ֣י מִסְפָּ֑ר כִּ֝מְעַ֗ט וְגָרִ֥ים בָּֽהּ׃

12 ketika jumlah mereka masih sedikit, sangat sedikit, dan mereka menjadi pendatang di sana,

יג וַֽ֭יִּתְהַלְּכוּ מִגּ֣וֹי אֶל־גּ֑וֹי מִ֝מַּמְלָכָ֗ה אֶל־עַ֥ם אַחֵֽר׃

13 dan mereka mengembara dari bangsa yang satu ke bangsa yang lain, dari satu kerajaan ke umat yang lain,

יד לֹֽא־הִנִּ֣יחַ אָדָ֣ם לְעָשְׁקָ֑ם וַיּ֖וֹכַח עֲלֵיהֶ֣ם מְלָכִֽים׃

14 Ia tidak membiarkan seorang manusia pun menindas mereka, dan demi mereka Ia menghukum raja-raja,

טו אַֽל־תִּגְּע֥וּ בִמְשִׁיחָ֑י וְ֝לִנְבִיאַי אַל־תָּרֵֽעוּ׃

15 “Jangan sentuh orang-orang yang Kuurapi, dan jangan berbuat jahat kepada nabi-nabi-Ku.”

טז וַיִּקְרָ֣א רָ֭עָב עַל־הָאָ֑רֶץ כָּֽל־מַטֵּה־לֶ֥חֶם שָׁבָֽר׃

16 Ia mendatangkan kelaparan atas negeri itu; seluruh tongkat roti dipatahkan-Nya.

יז שָׁלַ֣ח לִפְנֵיהֶ֣ם אִ֑ישׁ לְ֝עֶ֗בֶד נִמְכַּ֥ר יוֹסֵֽף׃

17 Ia mengutus seorang laki-laki mendahului mereka: Yusuf, yang dijual sebagai budak.

יח עִנּ֣וּ בַכֶּ֣בֶל רגליו [רַגְל֑וֹ] בַּ֝רְזֶ֗ל בָּ֣אָה נַפְשֽׁוֹ׃

18 Mereka menyiksa kakinya dengan belenggu; dirinya dimasukkan ke dalam rantai besi,

יט עַד־עֵ֥ת בֹּֽא־דְבָר֑וֹ אִמְרַ֖ת יְהוָ֣ה צְרָפָֽתְהוּ׃

19 sampai tiba waktunya firman-Nya terlaksana; firman Yang Mahakekal telah menguji dia.

כ שָׁ֣לַח מֶ֭לֶךְ וַיַּתִּירֵ֑הוּ מֹשֵׁ֥ל עַ֝מִּ֗ים וַֽיְפַתְּחֵֽהוּ׃

20 Raja mengutus orang, lalu melepaskan dia; penguasa bangsa-bangsa membebaskannya.

כא שָׂמ֣וֹ אָד֣וֹן לְבֵית֑וֹ וּ֝מֹשֵׁ֗ל בְּכָל־קִנְיָנֽוֹ׃

21 Ia mengangkatnya menjadi tuan atas istananya dan penguasa atas segala harta miliknya,

כב לֶאְסֹ֣ר שָׂרָ֣יו בְּנַפְשׁ֑וֹ וּזְקֵנָ֥יו יְחַכֵּֽם׃

22 untuk membelenggu para pembesarnya menurut kehendaknya, dan mengajarkan hikmat kepada para tua-tuanya.

כג וַיָּבֹ֣א יִשְׂרָאֵ֣ל מִצְרָ֑יִם וְ֝יַעֲקֹ֗ב גָּ֣ר בְּאֶֽרֶץ־חָֽם׃

23 Lalu Israel datang ke Mesir, dan Yakub tinggal sebagai pendatang di negeri Ham.

כד וַיֶּ֣פֶר אֶת־עַמּ֣וֹ מְאֹ֑ד וַ֝יַּֽעֲצִמֵהוּ מִצָּרָֽיו׃

24 Ia membuat umat-Nya sangat bertambah banyak, dan menjadikan mereka lebih kuat daripada para lawan mereka.

כה הָפַ֣ךְ לִ֭בָּם לִשְׂנֹ֣א עַמּ֑וֹ לְ֝הִתְנַכֵּ֗ל בַּעֲבָדָֽיו׃

25 Ia membalikkan hati mereka sehingga membenci umat-Nya dan merancang tipu daya terhadap hamba-hamba-Nya.

כו שָׁ֭לַח מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֑וֹ אַ֝הֲרֹ֗ן אֲשֶׁ֣ר בָּֽחַר־בּֽוֹ׃

26 Ia mengutus Musa, hamba-Nya, dan Harun, yang telah dipilih-Nya.

כז שָֽׂמוּ־בָ֭ם דִּבְרֵ֣י אֹתוֹתָ֑יו וּ֝מֹפְתִ֗ים בְּאֶ֣רֶץ חָֽם׃

27 Mereka mengadakan di antara mereka perkara-perkara tanda-Nya, dan mukjizat-mukjizat di negeri Ham.

כח שָׁ֣לַֽח חֹ֭שֶׁךְ וַיַּחְשִׁ֑ךְ וְלֹֽא־מָ֝ר֗וּ אֶת־דברוו [דְּבָרֽוֹ׃]

28 Ia mengirimkan kegelapan, maka menjadi gelaplah; dan mereka tidak menentang firman-Nya.

כט הָפַ֣ךְ אֶת־מֵימֵיהֶ֣ם לְדָ֑ם וַ֝יָּ֗מֶת אֶת־דְּגָתָֽם׃

29 Ia mengubah air mereka menjadi darah, dan mematikan ikan-ikan mereka.

ל שָׁרַ֣ץ אַרְצָ֣ם צְפַרְדְּעִ֑ים בְּ֝חַדְרֵ֗י מַלְכֵיהֶֽם׃

30 Negeri mereka dipenuhi katak yang berkeriapan, sampai ke dalam kamar-kamar raja mereka.

לא אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א עָרֹ֑ב כִּ֝נִּ֗ים בְּכָל־גְּבוּלָֽם׃

31 Ia berfirman, maka datanglah berbagai macam binatang buas, dan kutu di seluruh wilayah mereka.

לב נָתַ֣ן גִּשְׁמֵיהֶ֣ם בָּרָ֑ד אֵ֖שׁ לֶהָב֣וֹת בְּאַרְצָֽם׃

32 Sebagai ganti hujan, Ia memberi mereka hujan es, dan api yang menyala-nyala di negeri mereka.

לג וַיַּ֣ךְ גַּ֭פְנָם וּתְאֵנָתָ֑ם וַ֝יְשַׁבֵּ֗ר עֵ֣ץ גְּבוּלָֽם׃

33 Ia merusak pohon-pohon anggur dan pohon-pohon ara mereka, dan mematahkan pepohonan di seluruh wilayah mereka.

לד אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א אַרְבֶּ֑ה וְ֝יֶ֗לֶק וְאֵ֣ין מִסְפָּֽר׃

34 Ia berfirman, maka datanglah belalang dan belalang pelompat, tak terhitung jumlahnya,

לה וַיֹּ֣אכַל כָּל־עֵ֣שֶׂב בְּאַרְצָ֑ם וַ֝יֹּ֗אכַל פְּרִ֣י אַדְמָתָֽם׃

35 lalu mereka melahap segala tumbuh-tumbuhan di negeri mereka dan melahap habis hasil tanah mereka.

לו וַיַּ֣ךְ כָּל־בְּכ֣וֹר בְּאַרְצָ֑ם רֵ֝אשִׁ֗ית לְכָל־אוֹנָֽם׃

36 Ia membunuh semua anak sulung di negeri mereka, yang pertama dari seluruh kekuatan mereka.

לז וַֽ֭יּוֹצִיאֵם בְּכֶ֣סֶף וְזָהָ֑ב וְאֵ֖ין בִּשְׁבָטָ֣יו כּוֹשֵֽׁל׃

37 Lalu Ia membawa mereka keluar dengan perak dan emas, dan di antara suku-suku-Nya tidak ada seorang pun yang tersandung.

לח שָׂמַ֣ח מִצְרַ֣יִם בְּצֵאתָ֑ם כִּֽי־נָפַ֖ל פַּחְדָּ֣ם עֲלֵיהֶֽם׃

38 Mesir bersukacita ketika mereka keluar, sebab ketakutan terhadap mereka telah menimpa orang Mesir.

לט פָּרַ֣שׂ עָנָ֣ן לְמָסָ֑ךְ וְ֝אֵ֗שׁ לְהָאִ֥יר לָֽיְלָה׃

39 Ia membentangkan awan sebagai naungan, dan api untuk menerangi malam.

מ שָׁאַ֣ל וַיָּבֵ֣א שְׂלָ֑ו וְלֶ֥חֶם שָׁ֝מַ֗יִם יַשְׂבִּיעֵֽם׃

40 Mereka meminta, lalu Ia mendatangkan burung puyuh, dan Ia mengenyangkan mereka dengan roti dari langit.

מא פָּ֣תַח צ֭וּר וַיָּז֣וּבוּ מָ֑יִם הָ֝לְכ֗וּ בַּצִּיּ֥וֹת נָהָֽר׃

41 Ia membuka gunung batu, maka memancarlah air; air itu mengalir di tanah yang kering laksana sungai.

מב כִּֽי־זָ֭כַר אֶת־דְּבַ֣ר קָדְשׁ֑וֹ אֶֽת־אַבְרָהָ֥ם עַבְדּֽוֹ׃

42 Sebab Ia ingat akan firman-Nya yang kudus kepada Abraham, hamba-Nya.

מג וַיּוֹצִ֣א עַמּ֣וֹ בְשָׂשׂ֑וֹן בְּ֝רִנָּ֗ה אֶת־בְּחִירָֽיו׃

43 Ia membawa umat-Nya keluar dengan kegirangan, orang-orang pilihan-Nya dengan sorak-sorai.

מד וַיִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם אַרְצ֣וֹת גּוֹיִ֑ם וַעֲמַ֖ל לְאֻמִּ֣ים יִירָֽשׁוּ׃

44 Ia memberikan kepada mereka negeri-negeri bangsa-bangsa lain, dan mereka mewarisi hasil jerih payah suku-suku bangsa,

מה בַּעֲב֤וּר ׀ יִשְׁמְר֣וּ חֻ֭קָּיו וְתוֹרֹתָ֥יו יִנְצֹ֗רוּ הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃

45 supaya mereka berpegang pada ketetapan-ketetapan-Nya dan memelihara ajaran-ajaran-Nya. Pujilah Yang Mahakekal!

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya