Amsal 14

Pasal 14

א חַכְמ֣וֹת נָ֭שִׁים בָּנְתָ֣ה בֵיתָ֑הּ וְ֝אִוֶּ֗לֶת בְּיָדֶ֥יהָ תֶהֶרְסֶֽנּוּ׃
1 Perempuan yang bijak membangun rumahnya, tetapi perempuan yang bodoh meruntuhkannya dengan tangannya sendiri.
ב הוֹלֵ֣ךְ בְּ֭יָשְׁרוֹ יְרֵ֣א יְהוָ֑ה וּנְל֖וֹז דְּרָכָ֣יו בּוֹזֵֽהוּ׃
2 Orang yang berjalan dalam kejujurannya takut akan Yang Mahakekal, tetapi orang yang sesat jalannya menghina-Nya.
ג בְּֽפִי־אֱ֭וִיל חֹ֣טֶר גַּאֲוָ֑ה וְשִׂפְתֵ֥י חֲ֝כָמִ֗ים תִּשְׁמוּרֵֽם׃
3 Di dalam mulut orang bodoh ada tongkat kesombongan, tetapi bibir orang bijak memelihara mereka.
ד בְּאֵ֣ין אֲ֭לָפִים אֵב֣וּס בָּ֑ר וְרָב־תְּ֝בוּא֗וֹת בְּכֹ֣חַ שֽׁוֹר׃
4 Bila tidak ada lembu, palungan kosong, tetapi hasil berlimpah berkat kekuatan lembu.
ה עֵ֣ד אֱ֭מוּנִים לֹ֣א יְכַזֵּ֑ב וְיָפִ֥יחַ כְּ֝זָבִ֗ים עֵ֣ד שָֽׁקֶר׃
5 Saksi yang setia tidak akan berdusta, tetapi saksi palsu menghembuskan dusta.
ו בִּקֶּשׁ־לֵ֣ץ חָכְמָ֣ה וָאָ֑יִן וְדַ֖עַת לְנָב֣וֹן נָקָֽל׃
6 Si pencemooh mencari hikmat, tetapi tidak mendapatkannya, sedangkan bagi orang yang berpengertian pengetahuan itu mudah.
ז לֵ֣ךְ מִ֭נֶּגֶד לְאִ֣ישׁ כְּסִ֑יל וּבַל־יָ֝דַ֗עְתָּ שִׂפְתֵי־דָֽעַת׃
7 Menjauhlah dari orang bebal, sebab kalau tidak, engkau tidak akan mengenal bibir yang berpengetahuan.
ח חָכְמַ֣ת עָ֭רוּם הָבִ֣ין דַּרְכּ֑וֹ וְאִוֶּ֖לֶת כְּסִילִ֣ים מִרְמָֽה׃
8 Hikmat orang cerdik ialah memahami jalannya, tetapi kebodohan orang bebal ialah tipu daya.
ט אֱ֭וִלִים יָלִ֣יץ אָשָׁ֑ם וּבֵ֖ין יְשָׁרִ֣ים רָצֽוֹן׃
9 Korban penebus salah membela orang-orang bodoh, tetapi di antara orang jujur ada perkenanan.
י לֵ֗ב י֭וֹדֵעַ מָרַּ֣ת נַפְשׁ֑וֹ וּ֝בְשִׂמְחָת֗וֹ לֹא־יִתְעָ֥רַב זָֽר׃
10 Hati mengenal kepahitan jiwanya sendiri, dan orang asing tidak turut berbagi dalam kegembiraannya.
יא בֵּ֣ית רְ֭שָׁעִים יִשָּׁמֵ֑ד וְאֹ֖הֶל יְשָׁרִ֣ים יַפְרִֽיחַ׃
11 Rumah orang fasik akan dimusnahkan, tetapi kemah orang jujur akan berkembang.
יב יֵ֤שׁ דֶּ֣רֶךְ יָ֭שָׁר לִפְנֵי־אִ֑ישׁ וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ דַּרְכֵי־מָֽוֶת׃
12 Ada jalan yang tampak lurus di hadapan seseorang, tetapi ujungnya adalah jalan-jalan maut.
יג גַּם־בִּשְׂח֥וֹק יִכְאַב־לֵ֑ב וְאַחֲרִיתָ֖הּ שִׂמְחָ֣ה תוּגָֽה׃
13 Bahkan dalam tertawa hati bisa merasa sakit, dan ujung kegembiraan adalah kesedihan.
יד מִדְּרָכָ֣יו יִ֭שְׂבַּע ס֣וּג לֵ֑ב וּ֝מֵעָלָ֗יו אִ֣ישׁ טֽוֹב׃
14 Orang yang hatinya berpaling dari jalan yang benar akan kenyang oleh jalan-jalannya sendiri, dan orang baik pun akan kenyang oleh perbuatannya sendiri.
טו פֶּ֭תִי יַאֲמִ֣ין לְכָל־דָּבָ֑ר וְ֝עָר֗וּם יָבִ֥ין לַאֲשֻׁרֽוֹ׃
15 Orang yang naif memercayai setiap perkataan, tetapi orang yang cerdik memperhatikan langkah-langkahnya.
טז חָכָ֣ם יָ֭רֵא וְסָ֣ר מֵרָ֑ע וּ֝כְסִ֗יל מִתְעַבֵּ֥ר וּבוֹטֵֽחַ׃
16 Orang bijak merasa takut dan menjauhi kejahatan, tetapi orang bebal meluap amarahnya dan merasa aman.
יז קְֽצַר־אַ֭פַּיִם יַעֲשֶׂ֣ה אִוֶּ֑לֶת וְאִ֥ישׁ מְ֝זִמּ֗וֹת יִשָּׂנֵֽא׃
17 Orang yang cepat marah berbuat kebodohan, dan orang yang suka merancang tipu daya akan dibenci.
יח נָחֲל֣וּ פְתָאיִ֣ם אִוֶּ֑לֶת וַֽ֝עֲרוּמִ֗ים יַכְתִּ֥רוּ דָֽעַת׃
18 Orang yang naif mewarisi kebodohan, tetapi orang yang cerdik bermahkotakan pengetahuan.
יט שַׁח֣וּ רָ֭עִים לִפְנֵ֣י טוֹבִ֑ים וּ֝רְשָׁעִ֗ים עַֽל־שַׁעֲרֵ֥י צַדִּֽיק׃
19 Orang jahat akan membungkuk di hadapan orang baik, dan orang fasik di depan pintu gerbang orang benar.
כ גַּם־לְ֭רֵעֵהוּ יִשָּׂ֣נֵא רָ֑שׁ וְאֹהֲבֵ֖י עָשִׁ֣יר רַבִּֽים׃
20 Orang miskin dibenci bahkan oleh sesamanya, tetapi orang kaya mempunyai banyak sahabat.
כא בָּז־לְרֵעֵ֥הוּ חוֹטֵ֑א וּמְחוֹנֵ֖ן עניים [עֲנָוִ֣ים] אַשְׁרָֽיו׃
21 Orang yang menghina sesamanya berbuat dosa, tetapi orang yang menunjukkan belas kasihan kepada orang-orang yang rendah hati, berbahagialah dia.
כב הֲ‍ֽלוֹא־יִ֭תְעוּ חֹ֣רְשֵׁי רָ֑ע וְחֶ֥סֶד וֶ֝אֱמֶ֗ת חֹ֣רְשֵׁי טֽוֹב׃
22 Bukankah orang yang merancang kejahatan akan tersesat? Tetapi kasih setia dan kebenaran adalah bagian orang yang merancang kebaikan.
כג בְּכָל־עֶ֭צֶב יִהְיֶ֣ה מוֹתָ֑ר וּדְבַר־שְׂ֝פָתַ֗יִם אַךְ־לְמַחְסֽוֹר׃
23 Dalam setiap jerih payah ada keuntungan, tetapi omong kosong hanya membawa kepada kekurangan.
כד עֲטֶ֣רֶת חֲכָמִ֣ים עָשְׁרָ֑ם אִוֶּ֖לֶת כְּסִילִ֣ים אִוֶּֽלֶת׃
24 Mahkota orang bijak adalah kekayaan mereka, tetapi kebodohan orang bebal tetaplah kebodohan.
כה מַצִּ֣יל נְ֭פָשׁוֹת עֵ֣ד אֱמֶ֑ת וְיָפִ֖חַ כְּזָבִ֣ים מִרְמָֽה׃
25 Saksi yang jujur menyelamatkan nyawa, tetapi orang yang melontarkan dusta penuh tipu daya.
כו בְּיִרְאַ֣ת יְ֭הוָה מִבְטַח־עֹ֑ז וּ֝לְבָנָ֗יו יִהְיֶ֥ה מַחְסֶֽה׃
26 Dalam takut akan Yang Mahakekal ada sandaran yang kokoh, dan bagi anak-anaknya Ia akan menjadi tempat perlindungan.
כז יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה מְק֣וֹר חַיִּ֑ים לָ֝ס֗וּר מִמֹּ֥קְשֵׁי מָֽוֶת׃
27 Takut akan Yang Mahakekal adalah sumber kehidupan, untuk menjauhkan diri dari jerat-jerat maut.
כח בְּרָב־עָ֥ם הַדְרַת־מֶ֑לֶךְ וּבְאֶ֥פֶס לְ֝אֹ֗ם מְחִתַּ֥ת רָזֽוֹן׃
28 Dalam banyaknya rakyat terletak semarak seorang raja, tetapi tanpa rakyat, hancurlah seorang penguasa.
כט אֶ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם רַב־תְּבוּנָ֑ה וּקְצַר־ר֝֗וּחַ מֵרִ֥ים אִוֶּֽלֶת׃
29 Orang yang sabar besar pengertiannya, tetapi orang yang tidak sabar meninggikan kebodohan.
ל חַיֵּ֣י בְ֭שָׂרִים לֵ֣ב מַרְפֵּ֑א וּרְקַ֖ב עֲצָמ֣וֹת קִנְאָֽה׃
30 Hati yang tenang adalah kehidupan bagi tubuh, tetapi kedengkian adalah kebusukan bagi tulang-tulang.
לא עֹ֣שֵֽׁק־דָּ֭ל חֵרֵ֣ף עֹשֵׂ֑הוּ וּ֝מְכַבְּד֗וֹ חֹנֵ֥ן אֶבְיֽוֹן׃
31 Orang yang menindas orang miskin menghina Dia yang menjadikannya, tetapi orang yang berbelas kasihan kepada orang yang berkekurangan memuliakan-Nya.
לב בְּֽ֭רָעָתוֹ יִדָּחֶ֣ה רָשָׁ֑ע וְחֹסֶ֖ה בְמוֹת֣וֹ צַדִּֽיק׃
32 Orang fasik akan terbuang oleh kejahatannya sendiri, tetapi orang benar tetap memiliki tempat berlindung bahkan pada saat kematiannya.
לג בְּלֵ֣ב נָ֭בוֹן תָּנ֣וּחַ חָכְמָ֑ה וּבְקֶ֥רֶב כְּ֝סִילִ֗ים תִּוָּדֵֽעַ׃
33 Hikmat berdiam dengan tenang di dalam hati orang yang berpengertian, tetapi di dalam diri orang-orang bebal ia memperlihatkan dirinya.
לד צְדָקָ֥ה תְרֽוֹמֵֽם־גּ֑וֹי וְחֶ֖סֶד לְאֻמִּ֣ים חַטָּֽאת׃
34 Kebajikan meninggikan suatu bangsa, tetapi kemurahan hati bangsa-bangsa lain adalah dosa.
לה רְֽצוֹן־מֶ֭לֶךְ לְעֶ֣בֶד מַשְׂכִּ֑יל וְ֝עֶבְרָת֗וֹ תִּהְיֶ֥ה מֵבִֽישׁ׃
35 Raja berkenan kepada hamba yang bijaksana, tetapi murkanya akan menimpa hamba yang berbuat memalukan.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya