Mazmur 109

Pasal 109

א לַ֭מְנַצֵּחַ לְדָוִ֣ד מִזְמ֑וֹר אֱלֹהֵ֥י תְ֝הִלָּתִ֗י אַֽל־תֶּחֱרַֽשׁ׃

1 Untuk pemimpin pujian, mazmur Daud. Ya Allah, Engkaulah pujianku, janganlah Engkau berdiam diri.

ב כִּ֤י פִ֪י רָשָׁ֡ע וּֽפִי־מִ֭רְמָה עָלַ֣י פָּתָ֑חוּ דִּבְּר֥וּ אִ֝תִּ֗י לְשׁ֣וֹן שָֽׁקֶר׃

2 Sebab mulut orang fasik dan mulut penipu telah mereka buka terhadapku; mereka berbicara kepadaku dengan lidah dusta.

ג וְדִבְרֵ֣י שִׂנְאָ֣ה סְבָב֑וּנִי וַיִּֽלָּחֲמ֥וּנִי חִנָּֽם׃

3 Mereka mengepungku dengan kata-kata kebencian, dan memerangiku tanpa alasan.

ד תַּֽחַת־אַהֲבָתִ֥י יִשְׂטְנ֗וּנִי וַאֲנִ֥י תְפִלָּֽה׃

4 Sebagai balasan atas kasihku, mereka memusuhiku, padahal aku senantiasa berdoa.

ה וַיָּ֘שִׂ֤ימוּ עָלַ֣י רָ֭עָה תַּ֣חַת טוֹבָ֑ה וְ֝שִׂנְאָ֗ה תַּ֣חַת אַהֲבָתִֽי׃

5 Mereka membalasku dengan kejahatan sebagai ganti kebaikan, dan dengan kebencian sebagai ganti kasihku.

ו הַפְקֵ֣ד עָלָ֣יו רָשָׁ֑ע וְ֝שָׂטָ֗ן יַעֲמֹ֥ד עַל־יְמִינֽוֹ׃

6 Angkatlah seorang fasik untuk berkuasa atasnya, dan biarlah seorang penuduh berdiri di sebelah kanannya.

ז בְּ֭הִשָּׁ֣פְטוֹ יֵצֵ֣א רָשָׁ֑ע וּ֝תְפִלָּת֗וֹ תִּהְיֶ֥ה לַֽחֲטָאָֽה׃

7 Apabila ia diadili, biarlah ia keluar sebagai orang yang bersalah, dan biarlah doanya menjadi dosa.

ח יִֽהְיֽוּ־יָמָ֥יו מְעַטִּ֑ים פְּ֝קֻדָּת֗וֹ יִקַּ֥ח אַחֵֽר׃

8 Biarlah umurnya singkat, biarlah jabatannya diambil orang lain.

ט יִֽהְיוּ־בָנָ֥יו יְתוֹמִ֑ים וְ֝אִשְׁתּוֹ אַלְמָנָֽה׃

9 Biarlah anak-anaknya menjadi yatim, dan istrinya menjadi janda.

י וְנ֤וֹעַ יָנ֣וּעוּ בָנָ֣יו וְשִׁאֵ֑לוּ וְ֝דָרְשׁ֗וּ מֵחָרְבוֹתֵיהֶֽם׃

10 Biarlah anak-anaknya terus mengembara dan mengemis, dan biarlah mereka meminta-minta dari tengah reruntuhan rumah mereka.

יא יְנַקֵּ֣שׁ נ֭וֹשֶׁה לְכָל־אֲשֶׁר־ל֑וֹ וְיָבֹ֖זּוּ זָרִ֣ים יְגִיעֽוֹ׃

11 Biarlah penagih utang memasang jerat atas segala miliknya, dan biarlah orang asing merampas hasil jerih payahnya.

יב אַל־יְהִי־ל֭וֹ מֹשֵׁ֣ךְ חָ֑סֶד וְֽאַל־יְהִ֥י ח֝וֹנֵ֗ן לִיתוֹמָֽיו׃

12 Biarlah tidak ada seorang pun yang menunjukkan kasih setia kepadanya, dan tidak ada seorang pun yang mengasihani anak-anak yatimnya.

יג יְהִֽי־אַחֲרִית֥וֹ לְהַכְרִ֑ית בְּד֥וֹר אַ֝חֵ֗ר יִמַּ֥ח שְׁמָֽם׃

13 Biarlah keturunannya dilenyapkan; dalam angkatan berikutnya biarlah nama mereka terhapus.

יד יִזָּכֵ֤ר ׀ עֲוֺ֣ן אֲ֭בֹתָיו אֶל־יְהוָ֑ה וְחַטַּ֥את אִ֝מּ֗וֹ אַל־תִּמָּֽח׃

14 Biarlah kesalahan nenek moyangnya diingat di hadapan Yang Mahakekal, dan janganlah dosa ibunya dihapuskan.

טו יִהְי֣וּ נֶֽגֶד־יְהוָ֣ה תָּמִ֑יד וְיַכְרֵ֖ת מֵאֶ֣רֶץ זִכְרָֽם׃

15 Biarlah semua itu senantiasa ada di hadapan Yang Mahakekal, dan biarlah Ia melenyapkan kenangan akan mereka dari muka bumi.

טז יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר ׀ לֹ֥א זָכַר֮ עֲשׂ֪וֹת חָ֥סֶד וַיִּרְדֹּ֡ף אִישׁ־עָנִ֣י וְ֭אֶבְיוֹן וְנִכְאֵ֨ה לֵבָ֬ב לְמוֹתֵֽת׃

16 Sebab ia tidak ingat untuk menunjukkan kasih setia, melainkan mengejar orang yang miskin dan papa, serta orang yang patah hati, untuk membunuhnya.

יז וַיֶּאֱהַ֣ב קְ֭לָלָה וַתְּבוֹאֵ֑הוּ וְֽלֹא־חָפֵ֥ץ בִּ֝בְרָכָ֗ה וַתִּרְחַ֥ק מִמֶּֽנּוּ׃

17 Ia mencintai kutuk, maka kutuk itu menimpanya; ia tidak menyukai berkat, maka berkat itu menjauh darinya.

יח וַיִּלְבַּ֥שׁ קְלָלָ֗ה כְּמַ֫דּ֥וֹ וַתָּבֹ֣א כַמַּ֣יִם בְּקִרְבּ֑וֹ וְ֝כַשֶּׁ֗מֶן בְּעַצְמוֹתָֽיו׃

18 Ia mengenakan kutuk seperti pakaiannya, maka kutuk itu masuk ke dalam dirinya seperti air, dan seperti minyak ke dalam tulang-tulangnya.

יט תְּהִי־ל֭וֹ כְּבֶ֣גֶד יַעְטֶ֑ה וּ֝לְמֵ֗זַח תָּמִ֥יד יַחְגְּרֶֽהָ׃

19 Biarlah kutuk itu menjadi baginya seperti pakaian yang menyelubunginya, dan seperti ikat pinggang yang senantiasa diikatkannya.

כ זֹ֤את פְּעֻלַּ֣ת שֹׂ֭טְנַי מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה וְהַדֹּבְרִ֥ים רָ֝֗ע עַל־נַפְשִֽׁי׃

20 Inilah kiranya balasan dari Yang Mahakekal bagi musuh-musuhku, dan bagi orang-orang yang mengucapkan kejahatan terhadap diriku.

כא וְאַתָּ֤ה ׀ יְה֘וִ֤ה אֲדֹנָ֗י עֲ‍ֽשֵׂה־אִ֭תִּי לְמַ֣עַן שְׁמֶ֑ךָ כִּי־ט֥וֹב חַ֝סְדְּךָ֗ הַצִּילֵֽנִי׃

21 Tetapi Engkau, ya Yang Mahakekal, Tuhan, bertindaklah bagiku demi nama-Mu; karena kasih setia-Mu baik, selamatkanlah aku.

כב כִּֽי־עָנִ֣י וְאֶבְי֣וֹן אָנֹ֑כִי וְ֝לִבִּ֗י חָלַ֥ל בְּקִרְבִּֽי׃

22 Sebab aku miskin dan papa, dan hatiku terluka di dalam diriku.

כג כְּצֵל־כִּנְטוֹת֥וֹ נֶהֱלָ֑כְתִּי נִ֝נְעַ֗רְתִּי כָּֽאַרְבֶּֽה׃

23 Seperti bayang-bayang yang memanjang di waktu senja, aku berlalu; aku dihalau ke sana kemari seperti belalang.

כד בִּ֭רְכַּי כָּשְׁל֣וּ מִצּ֑וֹם וּ֝בְשָׂרִ֗י כָּחַ֥שׁ מִשָּֽׁמֶן׃

24 Lututku goyah karena berpuasa, dan tubuhku menjadi kurus, kehilangan lemaknya.

כה וַאֲנִ֤י ׀ הָיִ֣יתִי חֶרְפָּ֣ה לָהֶ֑ם יִ֝רְא֗וּנִי יְנִיע֥וּן רֹאשָֽׁם׃

25 Aku telah menjadi bahan cemoohan bagi mereka; apabila mereka melihat aku, mereka menggeleng-gelengkan kepala.

כו עָ֭זְרֵנִי יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑י ה֭וֹשִׁיעֵ֣נִי כְחַסְדֶּֽךָ׃

26 Tolonglah aku, ya Yang Mahakekal, Allahku; selamatkanlah aku sesuai dengan kasih setia-Mu.

כז וְֽ֭יֵדְעוּ כִּי־יָ֣דְךָ זֹּ֑את אַתָּ֖ה יְהוָ֣ה עֲשִׂיתָֽהּ׃

27 Supaya mereka tahu bahwa inilah tangan-Mu, bahwa Engkau, ya Yang Mahakekal, yang telah melakukannya.

כח יְקַֽלְלוּ־הֵמָּה֮ וְאַתָּ֪ה תְבָ֫רֵ֥ךְ קָ֤מוּ ׀ וַיֵּבֹ֗שׁוּ וְֽעַבְדְּךָ֥ יִשְׂמָֽח׃

28 Biarlah mereka mengutuk, tetapi Engkau akan memberkati; mereka bangkit, tetapi mereka akan dipermalukan, sedangkan hamba-Mu akan bersukacita.

כט יִלְבְּשׁ֣וּ שׂוֹטְנַ֣י כְּלִמָּ֑ה וְיַעֲט֖וּ כַמְעִ֣יל בָּשְׁתָּֽם׃

29 Biarlah musuh-musuhku mengenakan cela, dan biarlah mereka berselubungkan rasa malu mereka seperti jubah.

ל א֘וֹדֶ֤ה יְהוָ֣ה מְאֹ֣ד בְּפִ֑י וּבְת֖וֹךְ רַבִּ֣ים אֲהַֽלְלֶֽנּוּ׃

30 Aku akan sangat bersyukur kepada Yang Mahakekal dengan mulutku, dan di tengah-tengah orang banyak aku akan memuji-Nya.

לא כִּֽי־יַ֭עֲמֹד לִימִ֣ין אֶבְי֑וֹן לְ֝הוֹשִׁ֗יעַ מִשֹּׁפְטֵ֥י נַפְשֽׁוֹ׃

31 Sebab Ia berdiri di sebelah kanan orang yang papa, untuk menyelamatkannya dari orang-orang yang menghakimi jiwanya.

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya