Yesaya 10

Pasal 10

א ה֥וֹי הַחֹֽקְקִ֖ים חִקְקֵי־אָ֑וֶן וּֽמְכַתְּבִ֥ים עָמָ֖ל כִּתֵּֽבוּ׃
1 Celakalah mereka yang membuat ketetapan-ketetapan jahat, dan para penulis yang menuliskan kelaliman,
ב לְהַטּ֤וֹת מִדִּין֙ דַּלִּ֔ים וְלִגְזֹ֕ל מִשְׁפַּ֖ט עֲנִיֵּ֣י עַמִּ֑י לִהְי֤וֹת אַלְמָנוֹת֙ שְׁלָלָ֔ם וְאֶת־יְתוֹמִ֖ים יָבֹֽזּוּ׃
2 untuk menjauhkan orang-orang lemah dari keadilan, dan merampas hak orang-orang miskin di antara umat-Ku, sehingga para janda menjadi jarahan mereka, dan anak-anak yatim mereka rampok.
ג וּמַֽה־תַּעֲשׂוּ֙ לְי֣וֹם פְּקֻדָּ֔ה וּלְשׁוֹאָ֖ה מִמֶּרְחָ֣ק תָּב֑וֹא עַל־מִי֙ תָּנ֣וּסוּ לְעֶזְרָ֔ה וְאָ֥נָה תַעַזְב֖וּ כְּבוֹדְכֶֽם׃
3 Apakah yang akan kamu lakukan pada hari perhitungan, ketika kebinasaan datang dari jauh? Kepada siapa kamu akan lari meminta pertolongan, dan di manakah kamu akan meninggalkan kemuliaanmu?
ד בִּלְתִּ֤י כָרַע֙ תַּ֣חַת אַסִּ֔יר וְתַ֥חַת הֲרוּגִ֖ים יִפֹּ֑לוּ בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃ (ס)
4 Di tempat yang bukan tempat kamu biasa berbaring, di sana kamu akan menjadi tawanan, dan di tempat itu pula mereka akan rebah terbunuh. Meskipun demikian, murka-Nya belum surut, dan tangan-Nya masih teracung.
ה ה֥וֹי אַשּׁ֖וּר שֵׁ֣בֶט אַפִּ֑י וּמַטֶּה־ה֥וּא בְיָדָ֖ם זַעְמִֽי׃
5 Hai Asyur, tongkat murka-Ku! Gada yang ada di tangan mereka adalah geram-Ku.
ו בְּג֤וֹי חָנֵף֙ אֲשַׁלְּחֶ֔נּוּ וְעַל־עַ֥ם עֶבְרָתִ֖י אֲצַוֶּ֑נּוּ לִשְׁלֹ֤ל שָׁלָל֙ וְלָבֹ֣ז בַּ֔ז ולשימו [וּלְשׂוּמ֥וֹ] מִרְמָ֖ס כְּחֹ֥מֶר חוּצֽוֹת׃
6 Aku mengutusnya melawan bangsa yang munafik, dan terhadap umat sasaran geram-Ku Aku memerintahkannya, untuk merampas jarahan dan menjarah rampasan, dan untuk menjadikannya diinjak-injak seperti lumpur di jalan-jalan.
ז וְהוּא֙ לֹא־כֵ֣ן יְדַמֶּ֔ה וּלְבָב֖וֹ לֹא־כֵ֣ן יַחְשֹׁ֑ב כִּ֚י לְהַשְׁמִ֣יד בִּלְבָב֔וֹ וּלְהַכְרִ֥ית גּוֹיִ֖ם לֹ֥א מְעָֽט׃
7 Tetapi ia tidak menganggap demikian, dan hatinya tidak berpikir demikian; sebab yang ada di dalam hatinya ialah memusnahkan dan melenyapkan bangsa-bangsa yang tidak sedikit jumlahnya.
ח כִּ֖י יֹאמַ֑ר הֲלֹ֥א שָׂרַ֛י יַחְדָּ֖ו מְלָכִֽים׃
8 Sebab ia berkata, “Bukankah para pembesarku semuanya adalah raja-raja?
ט הֲלֹ֥א כְּכַרְכְּמִ֖ישׁ כַּלְנ֑וֹ אִם־לֹ֤א כְאַרְפַּד֙ חֲמָ֔ת אִם־לֹ֥א כְדַמֶּ֖שֶׂק שֹׁמְרֽוֹן׃
9 Bukankah Kalno sama seperti Karkemis? Bukankah Hamat sama seperti Arpad? Bukankah Samaria sama seperti Damsyik?
י כַּאֲשֶׁר֙ מָצְאָ֣ה יָדִ֔י לְמַמְלְכֹ֖ת הָאֱלִ֑יל וּפְסִ֣ילֵיהֶ֔ם מִירֽוּשָׁלִַ֖ם וּמִשֹּׁמְרֽוֹן׃
10 Sebagaimana tanganku telah menjangkau kerajaan-kerajaan penyembah berhala, padahal patung-patung berhala mereka berasal dari Yerusalem dan dari Samaria,
יא הֲלֹ֗א כַּאֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֛יתִי לְשֹׁמְר֖וֹן וְלֶאֱלִילֶ֑יהָ כֵּ֛ן אֶעֱשֶׂ֥ה לִירוּשָׁלִַ֖ם וְלַעֲצַבֶּֽיהָ׃ (ס)
11 bukankah sebagaimana yang telah kulakukan terhadap Samaria dan berhala-berhalanya, demikian pula akan kulakukan terhadap Yerusalem dan patung-patung berhalanya?”
יב וְהָיָ֗ה כִּֽי־יְבַצַּ֤ע אֲדֹנָי֙ אֶת־כָּל־מַֽעֲשֵׂ֔הוּ בְּהַ֥ר צִיּ֖וֹן וּבִירוּשָׁלִָ֑ם אֶפְקֹ֗ד עַל־פְּרִי־גֹ֙דֶל֙ לְבַ֣ב מֶֽלֶךְ־אַשּׁ֔וּר וְעַל־תִּפְאֶ֖רֶת ר֥וּם עֵינָֽיו׃
12 Maka akan terjadi, apabila Tuhan telah menyelesaikan seluruh pekerjaan-Nya di gunung Sion dan di Yerusalem, Aku akan menghukum buah kecongkakan hati raja Asyur dan kemegahan matanya yang angkuh.
יג כִּ֣י אָמַ֗ר בְּכֹ֤חַ יָדִי֙ עָשִׂ֔יתִי וּבְחָכְמָתִ֖י כִּ֣י נְבֻנ֑וֹתִי וְאָסִ֣יר ׀ גְּבוּלֹ֣ת עַמִּ֗ים ועתידתיהם [וַעֲתוּדֽוֹתֵיהֶם֙] שׁוֹשֵׂ֔תִי וְאוֹרִ֥יד כַּאבִּ֖יר יוֹשְׁבִֽים׃
13 Sebab ia berkata, “Dengan kekuatan tanganku aku telah melakukannya, dan dengan hikmatku, sebab aku berpengertian. Aku telah menghapus batas-batas bangsa-bangsa, menjarah perbendaharaan mereka, dan menurunkan penduduk yang sangat banyak.
יד וַתִּמְצָ֨א כַקֵּ֤ן ׀ יָדִי֙ לְחֵ֣יל הָֽעַמִּ֔ים וְכֶאֱסֹף֙ בֵּיצִ֣ים עֲזֻב֔וֹת כָּל־הָאָ֖רֶץ אֲנִ֣י אָסָ֑פְתִּי וְלֹ֤א הָיָה֙ נֹדֵ֣ד כָּנָ֔ף וּפֹצֶ֥ה פֶ֖ה וּמְצַפְצֵֽף׃
14 Tanganku telah mendapati kekayaan bangsa-bangsa seperti mendapati sarang burung, dan seperti orang mengumpulkan telur-telur yang ditinggalkan, demikianlah aku telah mengumpulkan seluruh bumi. Tidak ada yang mengepakkan sayap, atau membuka mulut, atau mencicit.”
טו הֲיִתְפָּאֵר֙ הַגַּרְזֶ֔ן עַ֖ל הַחֹצֵ֣ב בּ֑וֹ אִם־יִתְגַּדֵּ֤ל הַמַּשּׂוֹר֙ עַל־מְנִיפ֔וֹ כְּהָנִ֥יף שֵׁ֙בֶט֙ וְאֶת־מְרִימָ֔יו כְּהָרִ֥ים מַטֶּ֖ה לֹא־עֵֽץ׃
15 Masakan kapak bermegah terhadap orang yang memakainya untuk memotong? Atau masakan gergaji membesarkan diri terhadap orang yang menggerakkannya? Seakan-akan tongkat dapat mengayunkan orang-orang yang mengangkatnya, seakan-akan gada dapat mengangkat dia yang bukan kayu!
טז לָ֠כֵן יְשַׁלַּ֨ח הָאָד֜וֹן יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת בְּמִשְׁמַנָּ֖יו רָז֑וֹן וְתַ֧חַת כְּבֹד֛וֹ יֵקַ֥ד יְקֹ֖ד כִּיק֥וֹד אֵֽשׁ׃
16 Sebab itu Tuhan, Yang Mahakekal semesta alam, akan mendatangkan kekurusan ke tengah orang-orangnya yang gemuk, dan di bawah kemuliaannya akan berkobar suatu kobaran seperti kobaran api.
יז וְהָיָ֤ה אֽוֹר־יִשְׂרָאֵל֙ לְאֵ֔שׁ וּקְדוֹשׁ֖וֹ לְלֶהָבָ֑ה וּבָעֲרָ֗ה וְאָֽכְלָ֛ה שִׁית֥וֹ וּשְׁמִיר֖וֹ בְּי֥וֹם אֶחָֽד׃
17 Terang Israel akan menjadi api, dan Yang Mahakudus-Nya menjadi nyala api; nyala itu akan membakar dan menghanguskan semak duri dan onak miliknya dalam satu hari.
יח וּכְב֤וֹד יַעְרוֹ֙ וְכַרְמִלּ֔וֹ מִנֶּ֥פֶשׁ וְעַד־בָּשָׂ֖ר יְכַלֶּ֑ה וְהָיָ֖ה כִּמְסֹ֥ס נֹסֵֽס׃
18 Kemuliaan hutannya dan ladangnya yang subur akan Ia binasakan, dari jiwa sampai tubuh, dan ia akan menjadi seperti serbuk kayu yang dikunyah ulat kayu.
יט וּשְׁאָ֥ר עֵ֛ץ יַעְר֖וֹ מִסְפָּ֣ר יִֽהְי֑וּ וְנַ֖עַר יִכְתְּבֵֽם׃ (פ)
19 Sisa pohon-pohon hutannya akan tinggal sedikit, sampai seorang anak kecil pun dapat menuliskan jumlahnya.
כ וְהָיָ֣ה ׀ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא לֹֽא־יוֹסִ֨יף ע֜וֹד שְׁאָ֤ר יִשְׂרָאֵל֙ וּפְלֵיטַ֣ת בֵּֽית־יַעֲקֹ֔ב לְהִשָּׁעֵ֖ן עַל־מַכֵּ֑הוּ וְנִשְׁעַ֗ן עַל־יְהוָ֛ה קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בֶּאֱמֶֽת׃
20 Pada hari itu, sisa Israel dan orang-orang yang luput dari keturunan Yakub tidak akan lagi bersandar pada dia yang memukul mereka, tetapi mereka akan bersandar pada Yang Mahakekal, Yang Mahakudus Israel, dengan sungguh-sungguh.
כא שְׁאָ֥ר יָשׁ֖וּב שְׁאָ֣ר יַעֲקֹ֑ב אֶל־אֵ֖ל גִּבּֽוֹר׃
21 Sisa akan kembali, sisa Yakub akan kembali kepada Allah Yang Perkasa.
כב כִּ֣י אִם־יִהְיֶ֞ה עַמְּךָ֤ יִשְׂרָאֵל֙ כְּח֣וֹל הַיָּ֔ם שְׁאָ֖ר יָשׁ֣וּב בּ֑וֹ כִּלָּי֥וֹן חָר֖וּץ שׁוֹטֵ֥ף צְדָקָֽה׃
22 Sebab sekalipun umatmu, Israel, sebanyak pasir di laut, sisa yang kembali di antaranya akan menghanyutkan kebinasaan yang telah ditetapkan itu dengan kebenaran.
כג כִּ֥י כָלָ֖ה וְנֶחֱרָצָ֑ה אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ צְבָא֔וֹת עֹשֶׂ֖ה בְּקֶ֥רֶב כָּל־הָאָֽרֶץ׃ (ס)
23 Sebab Tuhan Yang Mahakekal semesta alam sedang menjadikan suatu pembinasaan yang telah ditetapkan dengan pasti di tengah-tengah seluruh bumi.
כד לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ צְבָא֔וֹת אַל־תִּירָ֥א עַמִּ֛י יֹשֵׁ֥ב צִיּ֖וֹן מֵֽאַשּׁ֑וּר בַּשֵּׁ֣בֶט יַכֶּ֔כָּה וּמַטֵּ֥הוּ יִשָּֽׂא־עָלֶ֖יךָ בְּדֶ֥רֶךְ מִצְרָֽיִם׃
24 Sebab itu, beginilah firman Tuhan, Yang Mahakekal semesta alam: “Hai umat-Ku yang diam di Sion, janganlah takut terhadap Asyur, meskipun ia memukul engkau dengan tongkat dan mengangkat gadanya terhadap engkau seperti yang dilakukan Mesir.”
כה כִּי־ע֖וֹד מְעַ֣ט מִזְעָ֑ר וְכָ֣לָה זַ֔עַם וְאַפִּ֖י עַל־תַּבְלִיתָֽם׃
25 Sebab hanya tinggal sebentar lagi, sungguh sebentar saja, maka geram itu akan berakhir, dan murka-Ku akan beralih kepada penghujatan mereka.
כו וְעוֹרֵ֨ר עָלָ֜יו יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ שׁ֔וֹט כְּמַכַּ֥ת מִדְיָ֖ן בְּצ֣וּר עוֹרֵ֑ב וּמַטֵּ֙הוּ֙ עַל־הַיָּ֔ם וּנְשָׂא֖וֹ בְּדֶ֥רֶךְ מִצְרָֽיִם׃
26 Yang Mahakekal semesta alam akan membangkitkan cambuk terhadap dia, seperti pukulan atas Midian di gunung batu Oreb; dan tongkat-Nya atas laut, dan Ia akan mengangkatnya seperti terhadap Mesir.
כז וְהָיָ֣ה ׀ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יָס֤וּר סֻבֳּלוֹ֙ מֵעַ֣ל שִׁכְמֶ֔ךָ וְעֻלּ֖וֹ מֵעַ֣ל צַוָּארֶ֑ךָ וְחֻבַּ֥ל עֹ֖ל מִפְּנֵי־שָֽׁמֶן׃
27 Pada hari itu, beban yang dipikulkannya akan disingkirkan dari bahumu, dan kuknya dari tengkukmu; dan kuk itu akan hancur oleh karena kegemukan.
כח בָּ֥א עַל־עַיַּ֖ת עָבַ֣ר בְּמִגְר֑וֹן לְמִכְמָ֖שׂ יַפְקִ֥יד כֵּלָֽיו׃
28 Ia datang ke Ayat, ia melintasi Migron; di Mikhmas ia menitipkan perlengkapannya.
כט עָֽבְרוּ֙ מַעְבָּרָ֔ה גֶּ֖בַע מָל֣וֹן לָ֑נוּ חָֽרְדָה֙ הָֽרָמָ֔ה גִּבְעַ֥ת שָׁא֖וּל נָֽסָה׃
29 Mereka telah melintasi penyeberangan; di Geba mereka bermalam. Rama gemetar, Gibea-Saul melarikan diri.
ל צַהֲלִ֥י קוֹלֵ֖ךְ בַּת־גַּלִּ֑ים הַקְשִׁ֥יבִי לַ֖יְשָׁה עֲנִיָּ֥ה עֲנָתֽוֹת׃
30 Nyaringkanlah suaramu, hai putri Galim! Dengarlah, hai Laisa! Hai Anatot yang malang!
לא נָדְדָ֖ה מַדְמֵנָ֑ה יֹשְׁבֵ֥י הַגֵּבִ֖ים הֵעִֽיזוּ׃
31 Madmena telah mengungsi; penduduk Gebim berkumpul untuk melarikan diri.
לב ע֥וֹד הַיּ֖וֹם בְּנֹ֣ב לַֽעֲמֹ֑ד יְנֹפֵ֤ף יָדוֹ֙ הַ֣ר בית־[בַּת־] צִיּ֔וֹן גִּבְעַ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם׃ (ס)
32 Selagi hari masih siang ia hendak berdiri di Nob; ia mengacungkan tangannya ke arah gunung putri Sion, bukit Yerusalem.
לג הִנֵּ֤ה הָאָדוֹן֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת מְסָעֵ֥ף פֻּארָ֖ה בְּמַעֲרָצָ֑ה וְרָמֵ֤י הַקּוֹמָה֙ גְּדוּעִ֔ים וְהַגְּבֹהִ֖ים יִשְׁפָּֽלוּ׃
33 Lihatlah, Tuhan, Yang Mahakekal semesta alam, akan memangkas dahan-dahan dengan alat pemotong yang dahsyat. Pohon-pohon yang tinggi perawakannya akan ditebang, dan yang menjulang akan direndahkan.
לד וְנִקַּ֛ף סִֽבְכֵ֥י הַיַּ֖עַר בַּבַּרְזֶ֑ל וְהַלְּבָנ֖וֹן בְּאַדִּ֥יר יִפּֽוֹל׃ (ס)
34 Belukar hutan yang lebat akan ditebas dengan besi, dan Libanon akan tumbang oleh seorang yang perkasa.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya